
Η πιο δύσκολη ψυχή να σωθεί ήταν η δική του
Μετά τον πρόσφατο θάνατο του λατρεμένου ηθοποιού Robert Duvall, αξίζει να κάνουμε μία αναφορά στο διαμάντι του 1997, The Apostle. Η συγκεκριμένη ταινία είναι ένα ανεξάρτητο θρησκευτικό δράμα της Νότιας Γοτθικής Λογοτεχνίας, σε σκηνοθεσία και σενάριο του ίδιου του ηθοποιού. Η ταινία προβλήθηκε στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1998 και κέρδισε το βραβείο Independent Spirit Καλύτερης Ταινίας το 1997. Ο ίδιος ο Robert Duvall μετά την συγκλονιστική ερμηνεία του, προτάθηκε για Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ίδια χρονιά.
Η υπόθεση
Ο Sonny είναι ένας χαρισματικός ιεροκήρυκας στο Texas και περνάει μία άσχημη οικογενειακή κατάσταση με την γυναίκα του Jessie. Συγκεκριμένα, η γυναίκα του έχει μία μοιχική σχέση με ένα νεότερο ιερέα, τον Horace, ενώ μεγάλος μέρος της εκκλησίας υποστηρίζει την απόφαση της Jessie. Δυστυχώς, σε ένα αγώνα σόφτμπολ ο πρωταγωνιστής μας μετά από μία κρίση λόγω μέθης, στέλνει τον Horace στην εντατική σε κωματώδη κατάσταση. Στη συνέχεια, ο Sonny παρατάει όλα τα υπάρχοντα του και ξεφορτώνεται όλα τα στοιχέια ταυτοποίησης. Αφού ξαναβαπτίζεται σαν απόστολος EF, θα καταλήξει στην Louisiana και με την βοήθεια ενός συνταξιούχο ιερέα θα ξεκινήσει μία νέα εκκλησία.
Με την ενέργεια και το χάρισμα του Sonny, η νέα εκκλησία αποκτάει ένα πιστό και φυλετικά ενσωματομένο ποίμνιο. Ο έμπειρος ιερέας καταφέρνει να προσηλυτίσει ακόμα και ένα ρατσιστή οικοδόμο, που εμφανίζεται σε ένα πικ-νικ της εκκλησίας με σκοπό την καταστροφή. Παράλληλα, εργάζεται σε ένα τοπικό εστιατόριο και η ζωή του φαίνεται να αρχίζει να επιστρέφει στην κανονικότητα της. Δυστυχώς για αυτόν η πρωην γυνάικα του θα αναγνωρίσει την φωνή του στο ραδιόφωνο και θα ενημερώσει την αστυνομία για το βίαιο παρελθον του Sonny.

Κριτική
Η ερμηνεία του Robert Duvall στην ταινία έλαβε παγκόσμια αναγνώριση, σε ένα πραγματικά πολύ δύσκολο ρόλο. Με άλλα λόγια, κατάφερε να ενσαρκώσει ένα χαρακτήρα αρκετά ελαττωματικό και αμαρτωλό, αλλά ειλικρινή και αφοσιωμένο στο έργο της πίστης. Μερικές φορές είναι αξιαγάπητος και καλός, ενώ στην επομένη σκηνή κακός και αδιάφορος. Ο πολύπλοκος χαρακτήρας του κινείται συνέχεια μεταξύ φωτός και σκότους και επικρατεί γύρω του ένα ασπρόμαυρο φόντο. Τέλος, υπάρχουν στιγμές που φαίνεται διαφωτιστικός μέσα από τα κηρυγματά του και αρκετά τρομακτικός όταν ο θυμός τον κυριεύει.
Στο The Apostle βλέπουμε μία ρεαλιστική πάλη του Sonny και μία αναζωογονητική απόκλιση από τις συνήθεις κινηματογραφικές απεικονίσεις θρησκευτικών ταινιών. Ακόμα, η πλοκή μαγεύει με την αυθεντικότητα της τους θεατές, ενώ σε μερικές σκηνές οι ψαλμωδίες και ο φωτισμός συνδυάζονται άριστα για να αποδώσουν μία ατμόσφαιρα θλίψης. Βέβαια, για να εκτιμήσει κάποιος την ταινία ακόμα περισσότερο, θα χρειαστεί λίγη γνώση για την κουλτούρα των νότιων Πεντηκοστιανών.
Αξίζει να την δω;
Αρχικά, όποιος νομίζει πως θα δει ένα συνηθισμένο και κουρασμένο αντιθρησκευτικό στερεότυπο του εικοστού αιώνα, θα λάβει μία τεράστια απογοήτευση. Το The Apostle δεν ακολουθεί κανένα τέτοιο στερεότυπο, αντίθετα είναι μία συναρπαστική ιστορία ενός ελαττωματικού ανθρώπου. Ακόμα και οι σινεφίλ που δεν έχουν έντονο κινηματογραφικό ενδιαφέρον για θρησκευτικές ταινίες, θα βρουν τους χαρακτήρες, την υπόθεση και το τοπίο συναρπαστικό…Αμήν!!

