Το “The Wind That Shakes the Barley” είναι μία ιρλανδική-βρετανική ταινία του 2006, σε σκηνοθεσία Kenneth Loach και σενάριο του Paul Laverty. O σκηνοθέτης έγινε ιδιαίτερα γνώστος με την επιτυχία “Raining Stones” το 1993, ενώ το 2016 σκηνοθέτησε το αριστούργημα “I, Daniel Blake”. Ο τίτλος της ταινίας προήλθε από έναν ποιητή του 19ου αιώνα, τον Robert Dwyer Joyce, που αφορά σε έναν άνδρα που συμμετείχε στην εξέργεση του 1798 στην Ιρλανδία.
Υπόθεση
Το “The Wind That Shakes the Barley” μας μεταφέρει στο 1920 και συγκεκριμένα στην Ιρλανδία. Τα γεγονότα που θα παρακολουθήσουμε αφορούν τον αγώνα του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού, για την ανεξαρτησία της Ιρλανδίας από την Μεγάλη Βρετανία. Ο γιατρός Damien O’Donovan έδινε πάντα προτεραιότητα στα σοσιαλιστικά ιδανικά και βοηθούσε όσους είχαν ανάγκη. Τα πάντα θα αλλάξουν όταν θα πάει σε νοσοκομείου του Λονδίνου και θα γίνει μάρτυρας κακοποίησης αθώων ανθρώπων.
Στη συνέχεια, επιστρέφει στην Ιρλανδία και θα γίνει μέλος στον στρατό του IRA, όπου διοικητής είναι ο αδερφός του ο Teddy. O Damien θα μπει στο κλίμα των πολεμικών συγκρούσεων και την ανελέητη λογική του πολέμου. Έπειτα, θα αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις IRA και Μεγάλης Βρετανίας για μία καλύτερη δυνατή συμφωνία, για ένα αυτόνομο Ελεύθερο Δημοκρατικό Κράτος. Όμως, οι ηγέτες του IRΑ θα αρχίσουν ένα νέο εμφύλιο πόλεμο, όπου συμπολεμιστές και αδερφοί θα βρεθούν αντιμέτωποι.
Κριτική
Οι ηθοποιοί στο “The Wind That Shakes the Barley” δίνουν εξαιρετικές ερμηνείες. Δηλαδή, ο Cillian Murphy στον ρόλο του ρεαλιστή γιατρού τα παέι περίφημα, ενώ ο Padraic Delaney στον ρόλο του Teddy σαν πολιτικός και στρατιωτικός, είναι πραγματικά απίθανος. Γενικά, οι χαρακτήρες της ταινίας είναι πλασματικοί και πολύ ριζωμένοι στην πραγματικότητα. Ακόμα, αντανακλούν ρεαλιστικά την πλούσια και σύνθετη ατμόσφαιρα της εποχής, με ολοκληρωμένες προσωπικότητες μέσα σε τρεις διαστάσεις. Παρουσιάζουν συναισθήματα όπως κουράγιο, φόβο, ενθουσιασμό και τον τρόμο του πολέμου, με απίστευτη δεξιοτεχνία και ικανότητα.
Ο Kenneth Loach είναι σίγουρα μία ιδιάζουσα περίπτωση σκηνοθέτη και στην ταινία αυτή φαίνεται περίτρανα. Σε αρκετούς θεατές μερικές σκηνές μάχης και δράσης ίσως τους φανούν αδέξιες και ότι λείπει η τεχνική αρτιότητα. Αντίθετα, είναι καλλιτεχνική επιλογή να αποφεύγει κάθε εντυπωσιασμό και να δίνει περισσότερο βάρος στο ανθρώπινο πνεύμα και μέγεθος. Το σύνολο της δουλειάς του έχει βάση τον ρεαλισμό, τη καθαρότητα και τη λαϊκότητα. Τέλος, η ταινία είναι ένα θεμέλιο ενός ρεαλιστικού δράματος γεμάτο συναισθήματα και σκέψεις, χωρίς μελοδραματισμό και απογυμνωμένο από τα στερεότυπα.
Αξίζει να την δω;
Το “The Wind That Shakes the Barley” είναι ένα διαχρονικό αριστούργημα, με πολλές ανθρώπινες διαστάσεις για το είδος του. Ανοίγει θέματα εθνικής ανεξαρτησίας με πολύ ουσιαστικό τρόπο στις οθόνες των κινηματογράφων και υπάρχει μία ουσιαστική επικοινωνία με τους θεατές. Οι ιδεολογικοί προσανατολισμοί του σκηνοθέτη δίνουν βάση στην εργατική τάξη και τους επαναστάτες, χωρίς όμως να περνάνε τα όρια του αριστερισμού ή του αναρχισμού. Ο μοναδικός σκοπός της τέχνης του Kenneth Loach είναι η αλλαγή του κόσμου προς το καλύτερο.
Δείτε το τρέιλερ:
