Build advanced payment workflows with the Fusebox Elavon Portal and leverage Elavon’s enterprise infrastructure for global payment operations.

«The Yellow Birds», με τη Jennifer Aniston: τι να περιμένουμε;

Η πορεία της Jennifer Aniston, μπορεί σίγουρα να είναι επιτυχημένη και μακροχρόνια, αλλά θεωρείται επίσης αρκετά αμφιλεγόμενη. Κριτικοί κινηματογράφου σπεύδουν συχνά να την επικρίνουν για τους ρόλους που καλείται να φέρει εις πέρας, καθώς αντικειμενικά η ίδια έγινε γνωστή μέσα από ανάλαφρους χαρακτήρες (πολλοί ακόμα τη ταυτίζουν με τη Ρέιτσελ από τα «Φιλαράκια») ενώ το όνομα της έχει συνδεθεί απόλυτα με το είδος της κωμωδίας. Και επειδή και η ίδια αναγνωρίζει ότι έχει πρωταγωνιστήσει σε περισσότερες ρομαντικές κομεντί από το μέσο όρο, τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να κάνει μια στροφή στην καριέρα της και να αποδείξει τις υποκριτικές της ικανότητες με πολυπόθητο στόχο μια υποψηφιότητα για Όσκαρ. Η προσπάθειά της στο δράμα «Cake» του 2014 μπορεί να μην εξέλαβε τις διθυραμβικές κριτικές που ήλπιζε, γι’ αυτό και φέτος δοκιμάζει για πρώτη φορά τις δυνάμεις σε μια πολεμική ταινία με τον τίτλο «The Yellow Birds».

Ο Αλεξάντερ Μουρς σκηνοθετεί το «The Yellow Birds», το οποίο βασίζεται στο μπεστ σέλερ του Κέβιν Πάουερς και εξιστορεί γεγονότα από τον πόλεμο στο Ιράκ με πρωταγωνιστές, εκτός από την Aniston, τους Τόνι Κολέτ, Άλντεν Έρενραϊχ, Τάι Σέρινταν και Τζακ Χιούστον. Η πλοκή αφορά μια δυνατή φιλία που ενώνει τους νεαρούς Μπράντον Μπαρτλ (Άλντεν Έρενραϊχ) και Ντάνιελ Μέρφι (Τάι Σέρινταν) κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής τους. Η διμοιρία τους θα χτυπηθεί στο Ιράκ. Μόνο ο ένας από τους δύο φίλους θα γυρίσει πίσω μαζί με το μυστικό για το τι πραγματικά συνέβη στο πεδίο της μάχης. Είναι αυτός που θα πρέπει να βοηθήσει τη μητέρα που έχασε το γιο της να βρει ξανά την ψυχική της ηρεμία.  Αυτήν ακριβώς τη μητέρα είναι που υποδύεται η Jennifer Aniston και δε διστάζει να “τσαλακώσει” την εικόνα της και να παρουσιαστεί στο κοινό όπως δεν το έχει κάνει ποτέ άλλοτε.

Από το τρέιλερ της ταινίας και μόνο βλέπουμε τον πόνο της ηθοποιού όταν ανοίγει το γράμμα και μαθαίνει τα νέα σχετικά με το παιδί της, αλλά και το άδειο βλέμμα της μετά από αυτή την αποκάλυψη. Από την άλλη η Τόνι Κολέτ, μητέρα του Μπράντον, στρατιώτη που επέστρεψε, δείχνει πολύ πιο απελπισμένη και προβληματισμένη όταν αστυνομικοί φτάνουν στο σπίτι της και ζητούν από το γιο της εξηγήσεις για το θάνατο του φίλου του. Από τη μεριά του ο Έρενραϊχ ως Μπράντον μοιάζει διχασμένος τόσο ηθικά όσο και συναισθηματικά για το εάν πρέπει να αποκαλύψει τα πραγματικά γεγονότα, αφού έχει δώσει μια υπόσχεση στη μητέρα του αδικοχαμένου νέου να της μεταφέρει πρώτος την αλήθεια.

Πέρα από την άκρως ενδιαφέρουσα υπόθεση, η κινηματογραφική μεταφορά φαίνεται ιδιαίτερα καλογυρισμένη, με μια δραματική και μυστήρια ατμόσφαιρα και ρεαλιστικότατες πολεμικές σκηνές ενώ διαδραματίζεται, όπως το βιβλίο, σε 2 χρόνους παράλληλα: στην επιστροφή του στρατιώτη στη Βιρτζίνια και στην ιστορία που έλαβε χώρα στο Ιράκ με την αποκάλυψη να έρχεται σταδιακά διατηρώντας την αγωνία του θεατή.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 21 Ιανουαρίου 2017 στο φεστιβάλ Sundance κερδίζοντας ένα εκ των βραβείων στην κατηγορία του δράματος με τις κριτικές να είναι πολλά υποσχόμενες. To «The Yellow Birds» είναι ένας φόρος τιμής στη φιλία και την αίσθηση καθήκοντος, στη διαρκή αναζήτηση της εσωτερικής γαλήνης και του αντίκτυπου που είχε ο πόλεμος σε εκείνους που υπηρέτησαν και τις οικογένειές τους. Αναμένουμε, λοιπόν, κι εμείς να δούμε όλα αυτά αλλά και κατά πόσο θα ανταποκριθεί η Jennifer Aniston σ’ αυτή την ερμηνεία όταν κυκλοφορήσει η ταινία στις ελληνικές αίθουσες (δεν έχει δωθεί μέχρι στιγμής ακριβής ημερομηνία).

Δείτε κι εσείς το τρέιλερ εδώ:

https://www.youtube.com/watch?v=wRgThCviYr0

Σπουδάστρια του τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αθεράπευτα cinefil, λάτρης ενός καλού βιβλίου και wannabe traveller όλου του κόσμου. Δηλώνω τελειομανής, χωρίς να ξέρω αν είναι προτέρημα η μειονέκτημα, κοινωνική και ελεύθερο πνεύμα. Έχω πολλούς φίλους γιατί εκτός των άλλων μία φορά την εβδομάδα χρειάζομαι έναν εξ αυτών να με συνοδεύσει σε κάποια κινηματογραφική αίθουσα. Όνειρό μου είναι να συνδυάσω τις δύο μου αγάπες και να γράψω κάποια στιγμή το σενάριο μιας ταινίας (και δε θα ήταν ρομαντική κομεντί).

Περισσότερα από τη στήλη: Κινηματογράφος

Κινηματογράφος

Γιατί σταματήσαμε να πηγαίνουμε στα βιντεοκλάμπ;

Θέλω να γυρίσω στα παλιά, στο παλιό μου βιντεοκλάμπ Θυμάσαι τη τελευταία φορά που ήσουν…

Κινηματογράφος

Rental Family: Ο άνθρωπος ως ένα μουσείο τρυφερότητας

Rental Family • 2025 • Διάρκεια: 110′ • ★★★★4.0 Ο Brendan Fraser διατίθεται προς ενοικίαση…

Κινηματογράφος

Close Encounters of the Third Kind: Όταν ο φόβος γίνεται θαύμα

Close Encounters of the Third Kind • 1977 • Διάρκεια: 137′ • ★★★★⯪4.5 Τελικά υπάρχουν…

Κινηματογράφος

Marty Supreme: Ο Timothée Chalamet σε τέλεια φόρμα

Marty Supreme • 2026 • Διάρκεια: 150′ • ★★★★☆ 4.0 Δυναμικά και επάξια στην κούρσα…

Κινηματογράφος

Οι Άθικτοι: η γαλλική ταινία-φαινόμενο που θα μάς συγκινεί πάντα

Όταν «Οι Άθικτοι» έσπασαν τα ταμπού για την αναπηρία και γέμισαν την οθόνη μας με…

Κινηματογράφος

Fallen: Φοβού την οργή του Denzel Washington

Δαίμονες επί γης – Ο Denzel Washington σε μια μεταφυσική πάλη καλού και κακού Το…

Κινηματογράφος

Η Λάμψη: Η γεωμετρία του τρόμου και η κάθοδος στην τρέλα

Η «Λάμψη» δεν είναι απλώς μια ταινία τρόμου. Είναι μια εικαστική και ψυχαναλυτική εμπειρία Ο…