Το πλοίο που έδεσε στο λιμάνι του Πόρτσμουθ στις 14 Μαρτίου 1790, μετέφερε 18 παραπάνω επιβάτες απ’ όσους είχαν αρχικά υπολογιστεί. Λαθρεπιβάτες; Κάθε άλλο! Φορώντας τη στολή -ή ό,τι είχε απομείνει από αυτήν- του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού, τράβηξαν κατευθείαν για τη ναυτική βάση. Εκεί ο καπετάνιος Ουίλιαμ Μπλάι και μέρος του πληρώματος του Bounty ανέφεραν την ανταρσία και κατάληψη του ιστιοφόρου. Για ώρες οι αξιωματικοί της βάσης άκουγαν εμβρόντητοι τις περιπέτειες των συναδέλφων τους.
Το ιστιοφόρο του Βασιλικού Ναυτικού HMS Bounty είχε ήδη φύγει από την Ταϊτή το Μάρτιο του 1789 εκπληρώνοντας την αποστολή του: τη συλλογή 1.015 αρτόδεντρων που προορίζονταν για τη διατροφή των σκλάβων των Δ.Ινδιών. Λίγες ημέρες αργότερα, το πρωί της 28ης Απριλίου, 30 ναυτικά μίλια από τη νήσο Τοφούα, ο υποπλοίαρχος Φλέτσερ Κρίστιαν και 22 άνδρες (αξιωματικοί και ναύτες) στασίασαν εναντίον του καπετάνιου Ουίλιαμ Μπλάι, θεωρώντας κτηνώδη και βάναυση τη συμπεριφορά του πρoς το πλήρωμα.
Κηρύσσοντάς τον ξεπεσμένο από το αξίωμά του, τον επιβίβασαν σε μια βάρκα με άλλους 18 υποστηρικτές του και με στοιχειώδεις προμήθειες και εργαλεία, τους άφησαν στο έλεος των κυμάτων. Οι ναυαγοί μπόρεσαν να φθάσουν στο Τοφούα, απ’όπου όμως έφυγαν γρήγορα. Έχασαν, μάλιστα, ένα σύντροφο, κυνηγημένοι από τους ιθαγενείς. Μετά από πολλές κακουχίες και 6 ανθρώπινες απώλειες, το έκπτωτο πλήρωμα του Bounty ξεμπάρκαρε στο Τιμόρ. Εκεί έμειναν για 2 μήνες ώσπου να συνέλθουν, κατόπιν μεταφέρθηκαν στις Δ.Ινδίες και -επιτέλους- στην Αγγλία.
Το Αγγλικό Ναυαρχείο αρμάτωσε τη φρεγάτα “Πανδώρα” πρός αναζήτηση των στασιαστών. Το 1791 η “Πανδώρα” βρήκε εν τέλει 10 στασιαστές, οι οποίοι δικάστηκαν στη Βρετανία. Οι 4 κρεμάστηκαν, ενώ οι υπόλοιποι αθωώθηκαν.
Τι απέγιναν οι υποκινητές της ανταρσίας; Ο Κρίστιαν και οι υπόλοιποι άνδρες εγκαταστάθηκαν αρχικά στη νήσο Τομπουάι. Λόγω των συνεχών επιθέσεων των ιθαγενών επέστρεψαν στην Ταϊτή, απ’ όπου έφυγαν, όμως, σχεδόν αμέσως αφήνοντας 16 άνδρες. Ο Φλέτσερ Κρίστιαν, 8 ναύτες, 6 Ταϊτινοί, 11 γυναίκες και 1 μωρό αποβιβάστηκαν τελικά στις νήσους Πίτκαιρν και έκαψαν το Bounty προς αποφυγήν εντοπισμού. Ο Κρίστιαν μαχαιρώθηκε αργότερα από έναν ιθαγενή, που είχε μαζί του.
Το 1795 ζούσαν εκεί μόνο 4 ‘Αγγλοι μαζί με τα παιδιά τους και τα παιδιά των συντρόφων τους, που γεννήθηκαν από την ένωσή τους με τις Ταϊτινές. Ο τελευταίος από τους στασιαστές, Τζών Άνταμς, πέθανε το 1829.
Απόγονοί τους ζούν ακόμη και σήμερα εκεί, ενώ η ιστορία έδωσε υλικό σε σκηνοθέτες και συγγραφείς.
