Ο Zach Cregger είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα νέα ονόματα του αμερικανικού σινεμά τρόμου. Μετά την αναπάντεχη επιτυχία του Barbarian (2022), μια ταινία που απέδειξε ότι ο τρόμος μπορεί να είναι ταυτόχρονα τρομακτικός και κοινωνικά αιχμηρός, ο Cregger επιστρέφει με το Weapons. Η νέα του δουλειά φιλοδοξεί να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα, συνδυάζοντας μυστήριο, υπαρξιακό τρόμο και μια σύνθετη αφηγηματική δομή που θυμίζει περισσότερο μυθιστόρημα παρά τυπικό horror film. Με πρωταγωνιστές τους Julia Garner, Josh Brolin, Alden Ehrenreich και Benedict Wong, η ταινία είναι ήδη ένα από τα πιο συζητημένα έργα της χρονιάς.
Η πλοκή
Η ιστορία ξεκινά με ένα σοκ: δεκαεπτά παιδιά από την ίδια σχολική τάξη εξαφανίζονται μυστηριωδώς το ίδιο βράδυ, όλα στις 2:17 π.μ., αφήνοντας πίσω τους σπίτια και οικογένειες. Μοναδική εξαίρεση είναι ο Alex, ένας μαθητής που παραμένει, φέροντας έτσι το βάρος της επιβίωσης αλλά και της ενοχής. Από εκείνη τη στιγμή, η μικρή κοινότητα βυθίζεται σε έναν κυκεώνα φόβου, υποψίας και ενοχών. Η κάμερα παρακολουθεί τη δασκάλα Justine (Julia Garner), τους γονείς, την αστυνομία και το ίδιο το παιδί που επέζησε, συνθέτοντας το μυστήριο μέσα από πολλαπλές οπτικές.
Η αφήγηση είναι θραυσματική· κάθε κεφάλαιο αποκαλύπτει καινούριες πληροφορίες ή αμφισβητεί προηγούμενες. Το ερώτημα δεν είναι μόνο πού πήγαν τα παιδιά, αλλά και τι σημαίνει αυτή η μαζική εξαφάνιση για όσους έμειναν πίσω.
Με μια δεύτερη ματιά…
Το Weapons δεν είναι απλώς μια ταινία τρόμου. Ο Cregger χρησιμοποιεί το υπερφυσικό και το ανεξήγητο ως καθρέφτη της κοινωνίας. Η εξαφάνιση των παιδιών λειτουργεί σαν καταλύτης: ξεσκεπάζει ρωγμές στις οικογένειες, εντείνει την καχυποψία στη γειτονιά, αποκαλύπτει την ευθραυστότητα της πίστης μας στην «ασφάλεια» της καθημερινότητας. Το σχολείο και το σπίτι, χώροι που συνδέουμε με σταθερότητα, μετατρέπονται σε σκηνικό εφιάλτη.
Η δομή της ταινίας θυμίζει παζλ. Αντί για γραμμική πλοκή, έχουμε διαδοχικές αφηγήσεις, σχεδόν σαν μαρτυρίες. Αυτό δημιουργεί ένα αίσθημα συνεχούς αβεβαιότητας: κάθε φορά που νομίζουμε ότι πλησιάζουμε στην αλήθεια, ένα νέο κομμάτι την υπονομεύει. Είναι μια στρατηγική που θυμίζει περισσότερο arthouse παρά mainstream horror, και δείχνει τη φιλοδοξία του σκηνοθέτη να φτιάξει κάτι πιο περίπλοκο από μια ταινία τρόμου «μιας χρήσης».
Η ταινία, επίσης, παίζει με την έννοια της μνήμης και της ευθύνης. Ποιος φταίει για την εξαφάνιση; Οι γονείς; Η κοινωνία; Κάποια ανεξήγητη δύναμη; Η απάντηση δεν δίνεται ποτέ ολοκληρωτικά, κι αυτό είναι μέρος της δύναμής της.
Τα δυνατά σημεία του Weapons
H ατμόσφαιρα
Το Weapons είναι ένα από τα πιο υποβλητικά φιλμ της χρονιάς. Ο τρόμος δεν προκύπτει από αιματοχυσία ή jump scares, αλλά από το αίσθημα ανησυχίας που σε ακολουθεί σε όλη τη διάρκεια.
Οι ερμηνείες
Η Julia Garner ξεχωρίζει με μια συγκινητική και πολυεπίπεδη ερμηνεία ως δασκάλα που παλεύει ανάμεσα στην ενοχή και την ανάγκη να βρει την αλήθεια. Ο Josh Brolin δίνει βάθος σε έναν πατέρα που συντρίβεται από την απώλεια.
Η σκηνοθεσία
Ο Cregger δείχνει ωριμότητα στη χρήση της κάμερας και της αφήγησης, αποφεύγοντας εύκολες λύσεις. Η επιλογή της μη γραμμικής αφήγησης κρατά τον θεατή διαρκώς ενεργό.
Ο συνδυασμός τρόμου και κοινωνικού σχολίου
Η ταινία είναι τρομακτική, αλλά παράλληλα σε βάζει να σκεφτείς για το πώς αντιμετωπίζουμε την απώλεια, την ενοχή και το άγνωστο.
Τα πιο αδύνατα σημεία
Ο ρυθμός
Σε ορισμένα σημεία η ταινία μοιάζει να απλώνεται υπερβολικά, με σκηνές που επαναλαμβάνουν την ίδια αίσθηση χωρίς να προσθέτουν κάτι νέο. Αυτό μπορεί να κουράσει θεατές που προτιμούν πιο «σφιχτή» αφήγηση.
Η τελική αποκάλυψη
Παρότι το μυστήριο χτίζεται με μαεστρία, η τελική επίλυση ίσως φανεί σε κάποιους λιγότερο εντυπωσιακή από όσο υπόσχεται το χτίσιμο. Υπάρχει μια αίσθηση ότι η ένταση ξεπερνά την ίδια την εξήγηση.
Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες
Ορισμένα πρόσωπα παρουσιάζονται σχηματικά, χωρίς να αναπτυχθούν επαρκώς, κάτι που στερεί μέρος από τη συναισθηματική δύναμη του έργου.
Με λίγα λόγια
Το Weapons δεν είναι μια εύκολη ταινία. Δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις ούτε απλό τρόμο. Αντίθετα, είναι ένα φιλμ που θέλει να αναστατώσει, να προβληματίσει και να μείνει στο μυαλό του θεατή πολύ μετά τους τίτλους τέλους. Ο Zach Cregger αποδεικνύει ότι δεν ήταν πυροτέχνημα με το Barbarian, αλλά ένας δημιουργός που πειραματίζεται με τη φόρμα και το περιεχόμενο του τρόμου.
Παρά τις αδυναμίες του, το Weapons καταφέρνει να ξεχωρίσει ως μία από τις πιο ιδιαίτερες και συζητήσιμες ταινίες του 2025. Είναι ένα έργο που αναδεικνύει πώς το σινεμά τρόμου μπορεί να είναι ταυτόχρονα ψυχαγωγικό και βαθιά ανησυχητικό, αφήνοντας πίσω του ένα αποτύπωμα που δύσκολα ξεχνιέται.
Δείτε το τρέιλερ:
