Το παρόν άρθρο, με τίτλο Διάγνωση σωματικής κακοποίησης παιδιού, αποτελεί μετάφραση και προσαρμογή του πρωτότυπου άρθρου το οποίο μπορεί να βρεθεί εδώ.

Καμία ιατρική διάγνωση δεν είναι πιο δύσκολη από τη σωματική κακοποίηση των παιδιών. Οι επιπτώσεις είναι σοβαρές για το παιδί, την οικογένεια και την κοινότητα. Εάν η κακοποίηση δεν αναγνωριστεί στα αρχικά της στάδια, τα παιδιά μπορεί να υποστούν περαιτέρω τραυματισμό, μόνιμη αναπηρία ή θάνατο.

Διάγνωση

• Τη σωματική εξέταση, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης των τραυματισμών ή των σημείων και των συμπτωμάτων ύποπτης κακοποίησης ή παραμέλησης
• Εργαστηριακές εξετάσεις, ακτινογραφίες ή άλλες εξετάσεις
• Πληροφορίες σχετικά με το ιατρικό και αναπτυξιακό ιστορικό του παιδιού
• Περιγραφή ή παρατήρηση της συμπεριφοράς του παιδιού
• Παρατήρηση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των γονέων ή των φροντιστών και του παιδιού
• Συζητήσεις με τους γονείς ή τους φροντιστές
• Συζήτηση, όταν είναι δυνατόν, με το παιδί.

Εάν υπάρχει υποψία κακοποίησης ή παραμέλησης του παιδιού, πρέπει να υποβληθεί αναφορά σε έναν αρμόδιο τοπικό φορέα παιδικής μέριμνας για περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Η έγκαιρη αναγνώριση της κακοποίησης των παιδιών μπορεί να διατηρήσει τα παιδιά ασφαλή, σταματώντας την κακοποίηση και αποτρέποντας την εμφάνιση μελλοντικής κακοποίησης.

Θεραπεία

Η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει τόσο τα παιδιά όσο και τους γονείς σε καταστάσεις κακοποίησης. Η πρώτη προτεραιότητα είναι η διασφάλιση της ασφάλειας και της προστασίας των παιδιών τα οποία έχουν κακοποιηθεί. Η συνεχής θεραπεία επικεντρώνεται στην πρόληψη της μελλοντικής κακοποίησης και στη μείωση των μακροπρόθεσμων ψυχολογικών και σωματικών συνεπειών της κακοποίησης.

Ιατρική περίθαλψη

Εάν είναι απαραίτητο, βοηθήστε το παιδί να αναζητήσει την κατάλληλη ιατρική περίθαλψη. Ζητήστε άμεση ιατρική βοήθεια εάν ένα παιδί έχει σημάδια τραυματισμού ή αλλαγές στη συνείδηση. Ενδέχεται να απαιτηθεί παρακολούθηση από έναν πάροχο υγειονομικής περίθαλψης.

Ψυχοθεραπεία

• Να βοηθήσει ένα παιδί το οποίο έχει κακοποιηθεί να μάθει να εμπιστεύεται ξανά
• Να διδάξει σε ένα παιδί την υγιή συμπεριφορά και τις σχέσεις
• Να διδάξει σε ένα παιδί τη διαχείριση των συγκρούσεων και να ενισχύσει την αυτοεκτίμησή του.

Αρκετοί διαφορετικοί τύποι θεραπείας μπορεί να είναι αποτελεσματικοί, όπως:

• Η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία με επίκεντρο το τραύμα.
  • Η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία με επίκεντρο το τραύμα βοηθά ένα παιδί το οποίο έχει κακοποιηθεί να διαχειριστεί καλύτερα τα οδυνηρά συναισθήματα και να αντιμετωπίσει τις αναμνήσεις οι οποίες σχετίζονται με το τραύμα. Ο υποστηρικτικός γονέας ο οποίος δεν έχει κακοποιήσει το παιδί και το παιδί εξετάζονται μαζί, ώστε το παιδί να μπορεί να πει στον γονέα ακριβώς τι συνέβη.

• Η ψυχοθεραπεία παιδιού-γονέα.
  • Αυτή η θεραπεία επικεντρώνεται στη βελτίωση της σχέσης γονέα-παιδιού και στην οικοδόμηση ενός ισχυρότερου δεσμού μεταξύ των δύο. Η ψυχοθεραπεία μπορεί επίσης να βοηθήσει τους γονείς:
    • Να ανακαλύψουν τις ρίζες της κακοποίησης
    • Να μάθουν αποτελεσματικούς τρόπους για να αντιμετωπίσουν τις αναπόφευκτες απογοητεύσεις της ζωής
    • Να μάθουν στρατηγικές υγιούς γονικής μέριμνας.

Εάν το παιδί βρίσκεται ακόμα στο σπίτι, οι κοινωνικές υπηρεσίες μπορούν να προγραμματίσουν επισκέψεις στο σπίτι και να διασφαλίσουν ότι είναι διαθέσιμες οι βασικές ανάγκες, όπως το φαγητό. Τα παιδιά τα οποία τοποθετούνται σε ανάδοχη φροντίδα μπορεί να χρειάζονται υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

Το παρόν άρθρο, με τίτλο Διάγνωση σωματικής κακοποίησης παιδιού, αποτελεί μετάφραση και προσαρμογή του πρωτότυπου άρθρου το οποίο μπορεί να βρεθεί εδώ.