Η αγάπη, απασχολεί όλους τους ανθρώπους που θέλουν να αποκτήσουν σχέσεις με νόημα. Στον σύγχρονο κόσμο, η ιδεολογία του «Ρομαντισμού» ενθαρρύνει τα άτομα να εμπιστεύονται τα συναισθήματά τους πάνω απ ‘όλα όταν πρόκειται για την επιλογή ενός συντρόφου. Η ρομαντική στάση, με έμφαση στην εύρεση ενός ατόμου που να μας ταιριάζει τέλεια και να μας κάνει ευτυχισμένους, αρχικά φαινόταν πολλά υποσχόμενη. Ωστόσο, η έννοια της εμπιστοσύνης στο ένστικτο σε θέματα αγάπης, έχει συχνά οδηγήσει σε απογοητευτικά αποτελέσματα.
Η ψυχοθεραπεία προσφέρει μια διαφορετική οπτική, υποδηλώνοντας ότι οι ενστικτώδεις έλξεις μας δεν ευθυγραμμίζονται απαραίτητα με αυτό που θα μας κάνει πραγματικά ευτυχισμένους. Αντ ‘αυτού, δείχνει την επιρροή των παιδικών εμπειριών μας, στη διαμόρφωση των σχέσεων που αναπτύσσουμε ως ενήλικοι. Η αγάπη συχνά αντικατοπτρίζει το πρότυπο της αγάπης που δημιουργήθηκε στα πρώτα χρόνια της ζωής μας, συνυφασμένο με προβληματικές έλξεις που εμποδίζουν την προσωπική ανάπτυξη και ευτυχία. Ασυνείδητα, αναζητούμε την οικειότητα και όχι την ευτυχία στις σχέσεις μας, προσπαθώντας να αναπαράγουμε τα συναισθήματα που βιώσαμε κατά την παιδική μας ηλικία, ακόμα και αν ήταν περίπλοκα και άσχημα.
Αναλογιζόμενοι τους τύπους ανθρώπων που μας απωθούν και μας ενθουσιάζουν, μπορούμε να εντοπίσουμε τις αιτίες στα άτομα που μας αγάπησαν για πρώτη φορά κατά την παιδική μας ηλικία. Αυτή η ενδοσκοπική άσκηση μας βοηθά να καταλάβουμε αν τα θέλω μας ευθυγραμμίζονται με αυτό που πραγματικά μας κάνει ευτυχισμένους. Μπορεί να ανακαλύψουμε ότι μας ελκύουν τα ελαφρώς απόμακρα και τοξικά άτομα σε σχέση με τους θετικούς ανθρώπους. Αυτές οι ιδέες ρίχνουν φως στις υποκείμενες υποθέσεις που έχουμε αποκτήσει σχετικά με το πώς πρέπει να αισθάνεσαι στην αγάπη.
Εξετάζοντας τις συναισθηματικές μας περιπέτειες στα παιδικά μας χρόνια, συνειδητοποιούμε για ποιο λόγο μας ελκύουν άνθρωποι οι οποίοι μας κάνουν δυστυχισμένους. Παρόλο που μπορεί να μην είμαστε σε θέση να αλλάξουμε εντελώς αυτά τα μοτίβα, η συνειδητοποίηση της ύπαρξής τους μας επιτρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί όταν επιλέγουμε κάποιο σύντροφο. Μας δίνει τη δυνατότητα να αμφισβητήσουμε τη βεβαιότητα που νιώθουμε όταν πιστεύουμε ότι έχουμε βρει το κατάλληλο άτομο μετά από μόνο ένα ραντεβού ή όταν απορρίπτουμε κάποιον ως βαρετό παρά τις αντικειμενικά θετικές ιδιότητές του.
Η κατανόηση της παιδικής μας ηλικίας, μας κάνει να αγαπάμε άτομα που δεν ταιριάζουν στους αρχικούς μας τύπους. Συνειδητοποιούμε ότι οι ιδιότητες που θαυμάζουμε και φοβόμαστε μπορούν να υπάρχουν σε διαφορετικούς συνδυασμούς, σε αντίθεση με αυτό που συναντήσαμε στις πρώτες εμπειρίες που είχαμε όσον αφορά την ένδειξη αγάπης.
Η επιλογή ενός συντρόφου που βασίζεται αποκλειστικά στο ένστικτο, όπως ενθαρρύνεται από την ιδεολογία του Ρομαντισμού, συχνά αποδεικνύεται μια λανθασμένη προσέγγιση για την εύρεση ευτυχίας. Αναγνωρίζοντας την επιρροή των παιδικών μας εμπειριών στα θέλω μας, μπορούμε να αποκτήσουμε πολύτιμες γνώσεις για τις προτιμήσεις μας και να ακολουθήσουμε τις πραγματικές μας επιθυμίες. Με αυτή την κατανόηση, μπορούμε να απελευθερωθούμε από περιοριστικά πρότυπα και να ξεκινήσουμε ένα ταξίδι προς πιο αυθεντικές και ικανοποιητικές σχέσεις.
Πήγες:
Long, Jamie. (2013). 10 Dating Do’s and Don’ts From 6 Therapists. https://www.psychologytoday.com/us/blog/finding-cloud9/201305/10-dating-dos-and-donts-6-therapists
Manson, Mark. (2013). 1,500 People Give All the Relationship Advice You’ll Ever Need. https://markmanson.net/relationship-advice
