[punica-dropcap]Η [/punica-dropcap]καθημερινή ζωή έχει και τα πάνω της και τα κάτω της. Τις καλές στιγμές και τις κακές. Η απώλεια υπάρχει σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας. Στον οικογενειακό κύκλο, στο φιλικό και στο ευρύτερο περιβάλλον. Παντού. Γιατί έτσι είναι η ζωή.
Πώς βιώνει το άτομο την απώλεια;
Η απώλεια ενός συγγενικού ή φιλικού προσώπου προκαλεί μια πληθώρα αρνητικών συναισθημάτων στο κάθε άτομο. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο καθένας βιώνει μια απώλεια με τον δικό του τρόπο καθώς ο κάθε άνθρωπος είναι μια ξεχωριστή οντότητα και οι αντιδράσεις του είναι διαφορετικές από κάποιου άλλου. Κάποιος ενδέχεται να εξωτερικεύσει τα συναισθήματά του, να ξεσπάσει και να ανακουφιστεί, ενώ κάποιος άλλος να τα εσωτερικεύσει, καθώς ίσως να μην έχει αντιληφθεί τον αμετάκλητο χαρακτήρα της απώλειας.
Όταν ένας άνθρωπος βιώνει μια απώλεια, π.χ. ενός οικογενειακού του προσώπου, περνάει από κάποια συγκεκριμένα στάδια, τα οποία είναι τα εξής:
- «Άρνηση και απομόνωση». Σ’ αυτό το στάδιο, το άτομο αρνείται να παραδεχτεί ότι το αγαπημένο του πρόσωπο έφυγε από τη ζωή και βιώνει συναισθήματα απομόνωσης, αφού δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί τη συγκεκριμένη κατάσταση.
- «Θυμός». Έπειτα, κατακλύζεται από το συναίσθημα του θυμού προς τους γύρω του ακόμα και προς το άτομο που απεβίωσε και κάποιες φορές επιρρίπτει και ευθύνες προς τους άλλους αλλά και προς τον εαυτό του για την απώλεια που βιώνει. Νιώθει ενοχή και πιστεύει ότι εκείνος φταίει γι’ αυτήν την κατάσταση.
- «Διαπραγμάτευση». Μετά το θυμό, αρχίζει να διαπραγματεύεται το γεγονός αυτό και να σκέφτεται τι θα μπορούσε να έχει κάνει ο ίδιος για να αποφευχθεί αυτή η απώλεια. Ουσιαστικά, επιδιώκει κατά κάποιον τρόπο να θωρακίσει τον εαυτό του απ’ αυτό το δυσάρεστο γεγονός.
- «Κατάθλιψη». Εδώ πρόκειται ίσως για το χειρότερο στάδιο από το οποίο περνάει το άτομο. Έχει συνειδητοποιήσει την απώλεια που βιώνει και αυτό έχει αρνητικές επιπτώσεις στην καθημερινή του ζωή. Κλείνεται στον εαυτό του, δεν έχει διάθεση για διεκπεραίωση των συνηθισμένων του δραστηριοτήτων, παρουσιάζει δυσκολίες στον ύπνο και έλλειψη όρεξης για φαγητό και δεν επιθυμεί καμία επικοινωνία με τους κοντινούς του ανθρώπους. Συνήθως, αυτά τα συμπτώματα περνούν μετά από κάποιο διάστημα. Εάν όμως συνεχιστούν, είναι απαραίτητο το άτομο να απευθυνθεί σε έναν σύμβουλο ψυχικής υγείας προκειμένου να τον βοηθήσει να τα ξεπεράσει.
- Αποδοχή. Το άτομο σιγά σιγά αρχίζει να αποδέχεται την κατάσταση και προσπαθεί να ζήσει με την συγκεκριμένη απώλεια. Συνειδητοποιεί ότι η ζωή συνεχίζεται και ότι η κάθε είδους απώλεια είναι μέσα στη ζωή του ανθρώπου. Κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει.
Η απώλεια, ως μη αναστρέψιμη κατάσταση εύλογα επηρεάζει την ψυχική υγεία του κάθε ατόμου. Το σημαντικό όμως είναι μετά από τη βίωση μιας τόσο επίπονης κατάστασης, το άτομο να αντιληφθεί ότι η ζωή είναι μικρή, να αναθεωρήσει κάποια πράγματα και να προχωρήσει στη ζωή εξοπλισμένο με κουράγιο, δύναμη, ελπίδα και αποφασιστικότητα.
