Ένα από τα πιο συνηθισμένα συναισθήματα που παραγκωνίζουν το άτομο και εμποδίζουν την εξέλιξη του είναι ο φόβος. Φόβος για την κάθε αλλαγή, για οτιδήποτε διαφορετικό ή για αυτό το ασυνήθιστο. Είναι απολύτως φυσιολογικό να αντιδρά κάποιος σε μια καινούρια κατάσταση. Ο φόβος όμως, που δημιουργείται για αυτό “Το Άγνωστο” προκαλεί φαινόμενα κοινωνικού ρατσισμού. Κατά την πάροδο του χρόνου αναπαράγονται στερεότυπα και προκαταλήψεις μέσα στην κοινωνία που διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία της.
Ας αποσαφηνιστούν οι παραπάνω έννοιες:
Ρατσισμός είναι ένα πολιτικό – κοινωνικό φαινόμενο που προσπαθεί να διατηρήσει την καθαρότητα μιας φυλής. Διαθέτει ένα πλέγμα αντιλήψεων, συμπεριφορών και μέτρων, μέσα από τα οποία εξαναγκάζει άτομα να ζουν σε υποτελή διαβίωση και σε μια άνιση μεταχείριση. Έτσι, οι άνθρωποι χωρίζονται σε ανώτερους και κατώτερους ανάλογα με το χρώμα, την εθνικότητα, το φύλο, τη θρησκεία ή τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό.
Η πιο διαδεδομένη μορφή ρατσισμού είναι η φυλετική.
Εκεί που τα άτομα υποστηρίζουν ότι υπάρχουν βιολογικές διαφορές μεταξύ των φύλων.
Στερεότυπα είναι τυποποιημένες και απλουστευμένες πεποιθήσεις, θετικές ή αρνητικές σκέψεις που σχηματίζονται για ένα ολόκληρο έθνος, φυλή ή θρησκεία. Η βάση των στερεοτύπων είναι η διαμόρφωση απόψεων για μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων. Με αυτόν τον τρόπο, αποδίδονται ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σε ένα άτομο που μπορεί να μην διαθέτει. Το ότι λοιπόν, ένα άτομο ανήκει σε μια ομάδα προδιαθέτει αυτόματα έναν συγκεκριμένο τρόπο συμπεριφοράς.
Προκαταλήψεις από την άλλη, είναι η διατήρηση μιας αρνητικής στάσης απέναντι σε κάποια άτομα που ανήκουν σε μια συγκεκριμένη ομάδα. Είναι οι πεποιθήσεις που δεν στηρίζονται σε κάποια βάσιμη ή ουσιαστική επιχειρηματολογία. Αποτελούν ένα βαθύ σύνολο γνωμών ή θεωριών που δεν διαθέτουν κάποιο επιστημονικό υπόβαθρο αλλά, παρ’όλα αυτά, καταφέρνουν να δημιουργούν συναισθήματα απέχθειας και περιφρόνησης απέναντι σε συγκεκριμένες ομάδες ατόμων.
Τελικά ποιος είναι ο σκοπός του σύγχρονου και υποτιθέμενα μορφωμένου ανθρώπου;
Στις 30 Απριλίου του 1926 η εκπαίδευση στην Ελλάδα έγινε υποχρεωτική δια νόμου για τα παιδιά ηλικίας από 6 έως 14 ετών, ενώ από το 1964 η παιδεία απ’ την κατώτατη ως την ανώτατη εκπαίδευση είναι τελείως δωρεάν, παρόλο που συγχρόνως λειτουργούν και ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Σίγουρα λοιπόν, όλα αυτά τα χρόνια εκπαίδευσης δεν έχουν σκοπό να δημιουργήσουν μηχανές απόλυτα καταρτισμένες για να εξοπλίσουν εργοστάσια και να χρησιμοποιηθούν ως στρατιωτάκια στην επεκτατική πολιτική της χώρας. Ας σημειωθεί όμως πώς άλλο η παιδεία και άλλο η στείρα, μεθοδευμένη γνώση. Αν δεν καλλιεργηθεί το πνεύμα τότε δεν θα απαλλαγείς από τις παρωπίδες του μυαλού.
Όταν μάθει το άτομο να σέβεται τον εαυτό του σαν οντότητα. Τότε θα μάθει να σέβεται και τους γύρω του.
Πηγές:
- Η ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια: Wikipedeia: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82
- Ο ιστότοπος Vita.gr: http://www.vita.gr/psixologia/article/31724/zwh-xwris-fobo/
- Ο ιστότοπος Karapanagos: http://karapanagos.blogspot.gr/2015/04/30-1926-6-14.html
- Η ηλεκτρονική εφημερίδα: Health News: http://healthnews.reporter.com.cy/psychology/article/1546/stereotypa-prokatalipsi-kai
