Η τοξική αρρενωπότητα δεν είναι «αντρικότητα». Είναι φόβος με στολή δύναμης.
Τη λέμε συχνά, τη μασάμε εύκολα, αλλά σπάνια τη λέμε καθαρά. Η τοξική αρρενωπότητα δεν αφορά τους άντρες γενικά. Αφορά ένα συγκεκριμένο, φθαρμένο μοντέλο “άντρα”, που μαθαίνει να επιβιώνει όχι νιώθοντας, αλλά καταπιέζοντας. Όχι αγαπώντας, αλλά ελέγχοντας. Όχι στέκοντας, αλλά επιβάλλοντας.
Από μικρά αγόρια το μήνυμα είναι σαφές: μην κλαις, μην φοβάσαι, μην ζητάς, μην φαίνεσαι αδύναμος.
Και κάπου εκεί γίνεται η ζημιά. Γιατί το συναίσθημα δεν εξαφανίζεται , απλώς μεταμφιέζεται. Ο φόβος γίνεται θυμός….Η ανασφάλεια γίνεται έλεγχος… Η ανάγκη γίνεται χειρισμός…
Η τοξική αρρενωπότητα δεν φωνάζει πάντα. Συχνά ψιθυρίζει.
Είναι ο άντρας που “δεν ζηλεύει” αλλά ελέγχει.
Που “δεν χρειάζεται κουβέντες” αλλά εξαφανίζεται.
Που “δεν σηκώνει δράματα” αλλά προκαλεί χάος.
Που θέλει γυναίκα δυναμική, μέχρι να γίνει πιο δυναμική από εκείνον.
Και ας το πούμε χωρίς ωραιοποίηση: η τοξική αρρενωπότητα δεν πληγώνει μόνο τις γυναίκες. Πληγώνει πρώτα τους ίδιους τους άντρες. Γιατί τους μαθαίνει να είναι λειτουργικοί, αλλά όχι ζωντανοί. Παρόντες στο σώμα, απόντες στο συναίσθημα. Ικανοί στο κρεβάτι, ανίκανοι στην οικειότητα…
Γι’ αυτό και τόσοι άντρες φεύγουν όταν τα πράγματα σοβαρεύουν. Όχι επειδή δεν νιώθουν, αλλά επειδή νιώθουν πάρα πολύ και δεν ξέρουν τι να το κάνουν. Κι όταν δεν έχεις εργαλεία, σπας…Ή σπας τους άλλους…
Η κοινωνία χειροκροτεί αυτή τη συμπεριφορά: τον “μάγκα”, τον “σκληρό”, τον “λίγο κακο αλλά αρσενικό”. Και μετά απορεί γιατί οι σχέσεις είναι πεδία μάχης και όχι χώροι συνάντησης.
Η υγιής αρρενωπότητα δεν έχει τίποτα να αποδείξει.
Δεν φοβάται να πει «δεν είμαι καλά».
Δεν χάνεται για να τιμωρήσει.
Δεν μπερδεύει τη σιωπή με την αξιοπρέπεια.
Δεν χρησιμοποιεί τη δύναμη για να καλύψει το κενό.
Και όχι, αυτό δεν είναι “θηλυπρέπεια”. Είναι ωριμότητα. Είναι θάρρος. Είναι ευθύνη.
Αν θέλουμε κάτι να αλλάξει, πρέπει να σταματήσουμε να χαϊδεύουμε το πρόβλημα. Να το πούμε με το όνομά του…
Να σταματήσουμε να ερωτευόμαστε το τραύμα και να το βαφτίζουμε πάθος… Να σταματήσουμε να δικαιολογούμε τη σκληρότητα ως χαρακτήρα…
Η τοξική αρρενωπότητα δεν είναι ταυτότητα. Είναι πληγή… Και οι πληγές, αν δεν τις κοιτάξεις, μολύνονται…
Πηγή: Δ. Μαραγκού Δ. Κωσταρέλος, «Κοινωνικές ανισότητες και φύλο»
Η βία κατά των γυναικών αυξάνεται, ενώ η «τοξική αρρενωπότητα» ενισχύεται από μισογύνηδες https://www.in.gr/2025/03/05/life/woman/via-kata-ton-gynaikon-ayksanetai-eno-toksiki-arrenopotita-enisxyetai-apo-misogynides
Τοξική αρρενωπότητα https://www.therapia.gr/toxiki-arrenopotita
