Τα ινομυώματα είναι καλοήθεις όγκοι της μήτρας που προέρχονται από τις μυϊκές ίνες του μυομητρίου (μυϊκό τοίχωμα). Παρουσιάζονται σε γυναίκες γόνιμης ηλικίας, μεταξύ των 30 και των 45 ετών.
Τα ινομυώματα διακρίνονται σε τρεις τύπους , ανάλογα με τη θέση τους: υποβλεννογόνια, ενδοτοιχωματικά και υπορογόνια. Το μέγεθος τους διαφέρει και κυμαίνεται από χιλιοστά έως μερικά εκατοστά και μπορούν είτε να μεγαλώσουν γρήγορα, είτε να παραμείνουν σταθερά σε μέγεθος. Η ανάπτυξη τους, μειώνεται συνήθως μετά την εμμηνόπαυση, καθότι πέφτει ο αριθμός των οιστρογόνων της γυναίκας.
Τα σημαντικότερα προβλήματα προκαλούνται από τα ινομυώματα μήτρας που αναπτύσσονται προς το εσωτερικό της μήτρας (υποβλεννογόνια). Αντίθετα, όταν είναι προς το εξωτερικό μέρος της μήτρας (υπορογόνια) ή κρέμονται από αυτήν, δεν δημιουργείται συνήθως πρόβλημα.
Οι αιτίες δεν είναι πλήρως γνωστές, υπάρχουν όμως κάποιοι παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση τους. Το 50% οφείλεται σε χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Επιβαρυντικοί παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο δημιουργίας τους, γνωρίζουμε ότι είναι η ηλικία, η κληρονομικότητα, η αγγειοπάθεια (διαβήτης, υπέρταση), τα αυξημένα οιστρογόνα, η ορμονοθεραπεία και το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.
Συμπτώματα
Η πλειοψηφία των γυναικών που έχουν ινομυώματα αγνοούν την ύπαρξή τους. Έτσι, βάζουν σε κίνδυνο ακόμα και τη γονιμότητα τους. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με τον αριθμό τους, το σημείο που βρίσκονται και το μέγεθός τους. Τα πιο συνηθισμένα, είναι αιμορραγίες τόσο κατά τη διάρκεια, όσο και ενδιάμεσα της περιόδου, δυσκοιλιότητα, συχνουρία, αίσθημα βάρους χαμηλά στην κοιλιά και προβλήματα γονιμότητας.
Διάγνωση και θεραπεία
Η καλύτερη μέθοδος διάγνωσης των ινομυωμάτων είναι ο υπέρηχος, είτε διακολπικός είτε κοιλιακός. Σε περίπτωση αμφιβολίας μπορεί να συστηθεί μαγνητική ή αξονική τομογραφία. Σε κάθε περίπτωση, η συστηματική επίσκεψη στο γυναικολόγο κάθε χρόνο είναι αρκετή για την έγκαιρη διάγνωση.
Η θεραπεία ενδείκνυται όταν υπάρχουν συμπτώματα και είναι εξατομικευμένη λαμβάνοντας υπόψην τη γονιμότητα. Όταν τα ινομυώματα δεν δίνουν συμπτώματα, τότε συνίσταται παρακολούθηση με απλό υπέρηχο.
Η χειρουργική αφαίρεση παραμένει πρώτη επιλογή ιδιαίτερα σε μεγάλα συμπτωματικά ινομυώματα. Ωστόσο, υπάρχουν και εναλλακτικές θεραπείες όπως η χορήγηση φαρμάκων από το στόμα ή σε ενέσιμη μορφή. Επίσης υπάρχει η δυνατότητα εμβολισμού ή η καταστροφή του ινομυώματος με θεραπευτικό υπέρηχο.
Διαβάστε ακόμη: https://maxmag.gr/soma-igia/igeia-kai-prolipsi/i-agnosti-nosos-ton-stayroforon/
