Πηγή εικόνας: www.onmed.gr
Ως γνωστόν, όταν το κρασί καταναλώνεται τακτικά και με μέτρο, μπορεί να συνεισφέρει με τις ευεργετικές του ιδιότητες με πολλαπλά οφέλη για την υγεία μας καθώς και να προστατεύσει τον οργανισμό από παθήσεις όπως η στεφανιαία νόσος. Αντίθετα, η συστηματική υπερκατανάλωση του, αυξάνει των κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων και επιβαρύνει την υγεία του οργανισμού.
Περιέργως για πολλούς, το να αποκαλούμε ένα κρασί καλό επειδή μας αρέσει, δε σημαίνει ότι μπορούμε από την άλλη να χαρακτηρίσουμε ένα κρασί κακό, απλά και μόνο γιατί δεν μας ταιριάζει γευστικά!
Γεγονός είναι, ότι τα πραγματικά κακά κρασιά που υπάρχουν στον κόσμο σήμερα, είναι πολύ λίγα. Και πολλά από αυτά, είναι κυρίως φιάλες στις οποίες η κακή διαχείριση κατέστρεψε το κρασί που υπήρχε μέσα σε αυτές.
Παρουσιάζουμε πέντε ενδείξεις που καθιστούν ένα ποτήρι ή μπουκάλι κρασί ελαττωματικό και από τι προκαλούνται αυτές:
- Ξίνισμα του κρασιού: Κύριος υπεύθυνος είναι τα βακτήρια και διάφοροι άλλοι μικροοργανισμοί, οι οποίοι παράγουν ουσίες που αλλοιώνουν τη γεύση του κρασιού και μεταβολίζουν τα συστατικά του. Αποφεύγεται η παρουσία τους όταν οι παραγωγοί κατά τη διάρκεια της οινοποίησης προβαίνουν σε όλες τις κατάλληλες ενέργειες που εξασφαλίζουν την υγιή πορεία του κρασιού, τη σωστή χρονική στιγμή.
- Είναι οξειδωμένο: Ο μεγαλύτερος εχθρός του κρασιού. Έχει εκτεθεί σε οξυγόνο για μεγάλο χρονικό διάστημα είτε κατά την οινοποίηση είτε κατά την εμφιάλωση. Το λευκό παίρνει χρώμα χρυσού και καταλήγει καστανό ενώ το ερυθρό τείνει προς καφετί προτού καταλήξει και αυτό επίσης καστανό.
- Έχει αναγωγικές οσμές: Το αντίθετο της οξείδωσης, δηλαδή δεν έχει εκτεθεί αρκετά το κρασί σε οξυγόνο κατά την οινοποίηση. Μυρίζει χαλασμένο αυγό. Ωστόσο μπορεί να επανέλθει με έναν καλό αερισμό.
- Είναι «φελλωμένο»: Το κρασί έχει άρωμα βρεγμένου χαρτονιού ή παλιάς εφημερίδας ή βρεγμένης σφουγγαρίστρας, -σίγουρα όχι κάτι ευχάριστο- το οποίο έχει προκληθεί από έναν ελαττωματικό φελλό. Η μυρωδιά συνεπώς καλύπτει όλα τα φρουτώδη αρώματα του κρασιού, υποβαθμίζοντας την ποιότητα του. Ο αερισμός της φιάλης δεν είναι λύση, κάνει τη μυρωδιά ακόμα πιο δυσάρεστη.
- Θολερότητα του κρασιού: Αλλοιώνει την εμφάνιση, το χρώμα, είναι θαμπό και μυρίζει άσχημα. Αντίθετα πρέπει να είναι διαυγές και καθαρό. Προκαλείται από ζύμες, οι οποίες με την πάροδο του χρόνου έχουν σκοπίμως παραμείνει στη φιάλη ή λόγω ελλιπούς φιλτραρίσματος. Αυτές λοιπόν, μπορεί να ενεργοποιηθούν ξανά και να προκαλέσουν μια δεύτερη ζύμωση (επαναζύμωση). Σε ειδικές περιπτώσεις, η επαναζύμωση ενδείκνυται για να ενδυναμωθούν τα χαρακτηριστικά του κρασιού π.χ. σαμπάνια, δεν είναι όμως ο γενικός κανόνας.
Σε περίπτωση που διαπιστώσετε ότι το κρασί σας έχει κάτι από τα παραπάνω, μη διστάσετε να το αναφέρετε και να ζητήσετε την αντικατάσταση του.
