” O άνδρας μου” είναι ο τίτλος ενός ακόμα διαμαντιού, ύμνου στο γυναικείο φύλο. Πρόκειται για ένα έργο που εστιάζει στα γυναικεία εσώψυχα, ακουμπώντας πάνω σε σκέψεις και προβληματισμούς δίχως ταμπού, νοτισμένο με μπόλικο χιούμορ. Συγγραφέας του βιβλίου υπογράφει η Ελληνο-Σκοπιανή, Ρούμενα Μπουζάροφσκα και στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Gutenberg.
Έντεκα αφηγήσεις. Έντεκα διαφορετικές ζωές. Έντεκα γυναίκες της διπλανής πόρτας που αποφασίζουν να ανοίξουν την καρδιά τους. Έντεκα σύζυγοι που πασχίζουν απεγνωσμένα να σκιαγραφήσουν τα πορτρέτα του άντρα τους. Όλες διαφορετικές και συνάμα όλες ίδιες. Κοινός τους γνώμονας; Τα υπολείμματα της κοινωνικής ανισότητας των φύλων στον βαλκανικό χώρο. Γυναίκες απατημένες, γυναίκες δίχως φωνή ή άποψη, γυναίκες αγανακτισμένες, έτοιμες να εκραγούν. Με μια μικρή μελαγχολία πάντα, που πηγάζει από τη γυναικεία σιωπή και την υπομονή, γένους θηλυκού, οι αφηγήσεις δεν είναι τίποτε άλλο από έναν «πρωινό καφέ» με τη φίλη, την αδερφή, τη γειτόνισσα. Οι πρωταγωνίστριες μόνο άνετα δεν αισθάνονται με τις καταστάσεις που περιγράφουν. Έτοιμες για κάποιο μεγάλο βήμα, προσάπτουν δικαιολογίες, μοιράζονται με τους αναγνώστες ενοχές κι εξηγούν τι τους έφτασε ως εκεί, στο οριακό σημείο της επανάστασης και ορισμένες φορές της «ήρεμης» εκδίκησης.
Είναι άραγε « ο άντρας μου» ένα βιβλίο με φεμινιστική ταυτότητα; Κι αν ναι, κατά πόσο η Μπουζάροφσκα ακολουθεί τις συγκεκριμένες ιδεολογίες;
Τι κρύβουν άραγε οι «οικογενειακές κόκκινες γραμμές», εκεί από όπου κανένας δε γνωρίζει τίποτα, παρά μόνο τα μέλη μιας οικογένειας; Εκεί που οι πόρτες κλείνουν και μένουν όλα τόσο μυστικά, ώστε να διογκώνονται σε σημείο που η ανοχή φτάνει στην έκρηξη; Στα πλαίσια και στα απομεινάρια μιας πατριαρχίας, που μάλλον δεν εξαλείφεται, παρά μόνο εκμοντερνίζεται, η Μπουζάροφσκα πλέκει το νήμα του γυναικείου φύλου, τόσο λεπτό κι εύθραυστο, όσο και παγιδευμένο σε καταστάσεις και συνθήκες αδύνατες να αντέξουν μακριά απ’ την αρσενική φιγούρα. Από την άλλη, το ανδρικό πρότυπο, ως μια καρικατούρα, είναι αυτό που χαρίζει το κωμικό στοιχείο στο όλο εγχείρημα. Κάπως έτσι η συγγραφέας, μπλέκει και δημιουργεί μια σχέση εξάρτησης που στοιχειώνει τα δύο φύλα, κατάσταση που καθόλου μακριά από την πραγματικότητα δεν βρίσκεται, με τη μόνη διαφορά πως η Μπουζάροφσκα δεν διστάζει να σπάσει κάθε στερεότυπο και να ραγίσει κάθε αυταπάτη.
«Ο άνδρας μου», πλαισιωμένο από θεατρικότητα, ιδίως χάρη στην πρωτοπρόσωπη αφήγηση των πρωταγωνιστριών, καταφέρνει να μπει στην καρδιά του αναγνώστη από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Αγωνία, γέλιο, συμπόνια και οπωσδήποτε η ταύτιση –ίσως και η απόλυτη ταύτιση ορισμένες φορές- είναι μονάχα μερικά από τα συναισθήματα που δημιουργεί η ιδιαίτερη πένα της Μπουζάροφσκα.
