Omdenken: ο ανάποδος “ολλανδικός” τρόπος σκέψης

Omdenken
Πηγή εικόνας: lbibestar.shop.html

YOLO ή Yodel-ay-eee-ooo? 

Είσαι της άποψης “ενός κακού μύρια έπονται” ή “κάθε εμπόδιο για καλό”; Οι Ολλανδοί πιστεύουν στο δεύτερο και συνοψίζουν αυτόν τον τρόπο σκέψης με μια λέξη – omdenken. Άλλωστε, οι Ολλανδοί έρχονται έκτοι στην κατάταξη με τους πιο χαρούμενους ανθρώπους στον κόσμο. Τώρα, αν γι’ αυτό ευθύνεται η omdenken προσέγγιση των πραγμάτων ή επειδή ο τροχός της ζωής δεν είναι το μόνο που “γυρνάει” στην Ολλανδία, δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι το omdenken σαν concept είναι σχετικά φρέσκο και οφείλεται στον Ολλανδό συγγραφέα Berthold Gunster. Πώς, όμως, επινόησε το omdenken και γιατι αυτή η τέχνη της ανάποδης σκέψης είναι σώνει και ντε ολλανδική;

Omden- τι;

Omdenken
Πηγή εικόνας: omdenken.nl

Στα ολλανδικά omdenken σημαίνει “ξανασκέφτομαι” κι είναι αυτό που ο Gunster μάς παροτρύνει να κάνουμε κάθε φορά που προκύπτει κάποιο πρόβλημα. Μήπως τελικά δεν είναι πρόβλημα, αλλά πρόκειται για μια ευκαιρία; Σύμφωνα με τον Gunster για να δεις το ποτήρι μισογεμάτο, αρκεί να αναστρέψεις τα πράγματα κι από το “ναι, αλλα…” να περάσεις στο “ναι, και;”. Με λίγα λόγια να απαλλαγείς από τις εμμονικές σκέψεις και την καταστροφολογία γύρω από το πρόβλημα κι απλά να αποδεχτείς το πρόβλημα ως έχει, βλέποντας τι καλό μπορεί να βγει μέσα απ’ αυτό. Τι καινούργιο μάς λέει ο Gunster; Τίποτα. Πόσο πρωτοποριακό είναι το omdenken σαν φιλοσοφία; Καθόλου. 

Πηγή εικόνας: psychologynow.gr

Η αλήθεια είναι ότι το βιβλίο του Gunster, “Omdenken: the Dutch Art of Flip-Thinking” (2016) – ή FLIP IT!”, όπως κυκλοφορεί στα ελληνικά – δεν το έχω διαβάσει, αλλά έτυχε να το δω σ’ ένα stand με βιβλία κι είπα να το ξεφυλλίσω. Και γι’ αυτό ακριβώς δεν το αγόρασα! Διαβάζοντας μόνο τα περιεχόμενα και τις επικεφαλίδες ανά κεφάλαιο, καταλαβαίνεις ακριβώς περί τίνος πρόκειται. Ειδικά αν έχεις περάσει τη φάση σου με τα βιβλία αυτοβελτίωσης, το συγκεκριμένο βιβλίο δε θα σού δώσει καμία απολύτως νέα πληροφορία. Ο Gunster απλά αναμασά ό,τι έχει ήδη γραφτεί γύρω από την αποδόμηση των προβλημάτων και τα “συστατικά” μιας ισορροπημένης ζωής. Μάς μιλάει για το ότι η ζωή δεν είναι πάντα δίκαιη, ότι δεν θέλουν όλοι το καλό μας, κανείς δεν μάς χρωστάει τίποτα και ότι ο πόνος σε ωριμάζει – λίγο πολύ ό,τι μάς είπε κι ο Mark Manson στο “The Subtle Art of Not Giving a F*ck”. Στο δεύτερο μισό του βιβλίου ο Gunster τη βλέπει λίγο Robin Sharma και ξεκινάει να μοιράζει αβέρτα “στρατηγικές” και να δίνει tips για μια καλύτερη ζωή σε bullet-points. 

Advertising

Advertisements
Ad 14

Το omdenken είναι Π.Ο.Π.;

Πηγή εικόνας: music.apple.com

Εφόσον, λοιπόν, όλα αυτά είναι ήδη γνωστά, γιατί ο Gunster μάς τα πλασάρει ως μια “ολλανδική πατέντα”; 

Γιατι μπορεί να μην είναι τόσο πρωτότυπος συγγραφικά, αλλά έχει επιχειρηματικό μυαλό και μετέτρεψε το omdenken σε ολόκληρο brand! Μέχρι αυτή τη στιγμή ο Gunster έχει γράψει 13 βίβλια με θέμα το omdenken, όπως “Omdenken στη δουλειά”, “Omdenken στην επικοινωνία” κι ούτω καθεξής. Επίσης, έχει δικό του podcast και πολλά μικρά διαδραστικά βιντεάκια στο YouTube που εξηγούν εν συντομία τι εστί omdenken. Το πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι το εξής: ο Gunster μοσχοπουλάει τη “φιλοσοφία” του σε events μεγάλων εταιρειών (π.χ. Phillips, Heineken κ.α), κάνοντας “σόου”. Να σημειωθεί εδώ ότι ο Gunster έχει τελειώσει δραματική σχολή, οπότε ξέρει να ψυχαγωγεί και να γίνεται πειστικός. Μπορείς να κλείσεις μια ομίλια του από 15 λεπτά μέχρι 3 ώρες (δια ζώσης ή online) για να σού πει πράγματα που βρίσκονται ήδη ένα κλικ μακριά, αν κάνεις μια καλή αναζήτηση στο Google. Προφανώς, όλες αυτές οι ομιλίες συνοδεύονται από “mind-blowing workshops” με το συμπέρασμα κάθε φορά να είναι το ίδιο:όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, φτιάξε λεμονάδα”. 

Επομένως, το omdenken δεν είναι σε καμία περίπτωση κάποια ιδιαίτερη “ολλανδική τέχνη”. Είναι σαν να σου κάνουν δώρο κάτι που έχεις ήδη, απλά στο τύλιξαν με ωραίο γυαλιστερό χαρτί. Αν δεις πέρα από την αστερόσκονη του omdenken, καταλαβαίνεις ότι το περιέχομενο του είναι κενό. Όταν, όμως, έχεις μια μεγάλη και δυνατή ομάδα marketing από πίσω σου, πουλάς μέχρι και παγάκι σε Εσκιμώο. Το μόνο που με στενοχωρεί απ’ όλο αυτό είναι το σαν λαός χάσαμε την ευκαιρία να προηγηθούμε του omdenken και να κάνουμε το “κλάιν μάιν”  διεθνή όρο με κύρος και φιλοσοφικό υπόβαθρο. 

Λέτε να προλαβαίνουμε; 

Advertising

Περισσότερα από τη στήλη: Βιβλίο

Βιβλίο

Daisy Jones & The Six: Το βιβλίο και η σειρά που πρέπει να ζήσεις

Taylor Jenkins Reid – Η δημιουργός κόσμων και συναισθημάτων Η Taylor Jenkins Reid είναι μια συγγραφέας που ξέρει…

Βιβλίο

Holly Jackson: Στο μυστήριο της Ρέιτσελ Πράις

  Η Holly Jackson μας παρασύρει σε ένα μυθιστόρημα που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη.…

Βιβλίο

Μαίρη Σέλλεϋ και ο διαχρονικός μύθος του Φρανκενστάιν

  Ο Φρανκενστάιν της Μαίρη Σέλλεϋ δεν είναι απλώς ένα κλασικό γοτθικό μυθιστόρημα. Είναι μια…

Βιβλίο

Τα Σόδομα, ο Βούδας και η λύτρωση της εκμηδένισης

Για την ηδονή της εκμηδένισης έχουμε μιλήσει αλλού για έργο αντιπροσωπευτικό της, διεθνώς καθιερωμένο και…

Βιβλίο

Διαβάζοντας ξανά: Τι ανακαλύπτουμε όταν επιστρέφουμε σε ένα βιβλίο χρόνια μετά

Υπάρχουν βιβλία που μας σημαδεύουν. Την πρώτη φορά που τα διαβάζουμε, μας γεμίζουν ένταση, συγκίνηση,…

Βιβλίο

«Οι Χήρες της Πέμπτης»: το κοινωνικό θρίλερ της Κλαούδια Πινιέιρο από τις εκδόσεις Carnivora

Η Κλαούδια Πινιέιρο (Μπουρσάκο 1960), είναι γνωστή ως η «Βασίλισσα του αργεντίνικου νουάρ» και αποτελεί…

Βιβλίο

Το φάντασμα του Κάντερβιλ: Το πιο αστείο φάντασμα της λογοτεχνίας

  Το Φάντασμα του Κάντερβιλ είναι ένα σύντομο, απολαυστικό διήγημα του Όσκαρ Ουάιλντ. Αντί να γράψει…