Το πιο πρόσφατο μπεστ σέλλερ της Ιρλανδής συγγραφέως Σάλλυ Ρούνεϋ αφορά το πένθος, την αγάπη και – το κυριότερο – την ανθρώπινη εμπειρία.
Η υπόθεση
Δύο αδέρφια, ο Πίτερ και ο Ιβάν Κούμπεκ, διαφέρουν πολύ μεταξύ τους. Ωστόσο, μετά το θάνατο του πατέρα τους, το πένθος οδηγεί ακόμα και τον επιτυχημένο Πίτερ να μην μπορεί να κοιμηθεί τα βράδια χωρίς υπνωτικά. Και σαν να μην έφτανε αυτό, πασχίζει να διατηρήσει τη σχέση του με δύο πολύ ιδιαίτερες γυναίκες, την πρώτη του αγάπη τη Σίλβια, και την φοιτήτρια Ναόμι, η οποία δεν παίρνει τίποτα στη ζωή σοβαρά.
Είναι ίσως από τις λίγες φορές που ο εργατικός και άξιος δικηγόρος βρίσκεται σε αδιέξοδο. Από την άλλη, ο 22χρονος σκακιστής Ίβαν ποτέ δεν πίστευε τον εαυτό του όσο ταλαντούχο και δημοφιλή. Άλλωστε πάντα θεωρούσε τον εαυτό του απομονωμένο και κοινωνικά ανίκανο, όμως όταν γνωρίσει τη μεγαλύτερή του Μάργκαρετ, θα καταφέρει να συνδεθεί μαζί της με έναν τρόπο που ποτέ του δεν περίμενε. Στο νέο της μυθιστόρημα η Σάλλυ Ρούνεϋ σκιαγραφεί δύο απρόσμενους χαρακτήρες. Διότι, μέσω της ανθρώπινης σύνδεσης, ο καθένας ανακαλύπτει τον κόσμο όπως πριν δεν τον είχε ξαναδεί.
Το έργο της συγγραφέως και οι χαρακτήρες της
Η συγγραφέας-παγκόσμιο φαινόμενο Σάλλυ Ρούνεϋ διαδραματίζει το 4ο μυθιστόρημά της στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας και συγκινεί το κοινό της σε μια ιστορία για την οικογένεια, την αγάπη και τον πόνο. Ακόμα και στα προηγούμενα έργα της, όπως το «Κανονικοί Άνθρωποι» και το «Όμορφε Κόσμε, πού είσαι», υπάρχει αρκετά το στοιχείο του έρωτα, με σημαντική διαφορά το ότι αφορούν την οπτική γωνία των γυναικείων χαρακτήρων τους.
Στο «Ιντερμέτζο», ο αναγνώστης ακολουθεί τους εσωτερικούς κόσμους των Πίτερ και Ίβαν, οι οποίοι είναι σίγουρα ενδιαφέροντες και οι δυσκολίες τους θα προσέλκυαν τον καθένα. Ο Πίτερ βρίσκεται διχασμένος ανάμεσα στη νιώτη και την ενηλικίωση. Ανάμεσα σε δύο αντίθετες γυναίκες, η μία ώριμη και προσγειωμένη, η άλλη ξέγνοιαστη και διασκεδαστική. Άλλωστε, πλησιάζει τα 35, έχοντας τη δουλειά και τον έρωτα για να ξεχάσει το πένθος του. Αντιθέτως, ο Ιβάν δε διαθέτει καμία εμπειρία στις σχέσεις, διότι περνούσε το χρόνο του να ασχολείται με το σκάκι. Δίχως κάποιο σχέδιο για το μέλλον και για μετά την αποφοίτηση, δηλώνει συμμετοχή σε ένα κοινοτικό κέντρο για μία σκακιστική έκθεση. Εκεί γνωρίζει την Μάργκαρετ, μία μόλις διαζευγμένη γυναίκα, και, παρά την αρχική αμηχανία του, αισθάνεται το δεσμό τους να γίνεται όλο και πιο ισχυρός.
Το ύφος και το κοινωνικοπολιτικό κλίμα της εποχής μας
Οι προτάσεις της Σάλλυ Ρούνεϋ είναι σύντομες και περιεκτικές, χωρίς να αφήνουν κάποια λεπτομέρεια απ’ έξω. Η ώριμη έκφρασή της και οι φιλοσοφικοί στοχασμοί της εμπλουτίζουν το κείμενό της. Λέει ευθεία όσα πρέπει να πει, σε στιλ που μπορεί να χαρακτηριστεί ως ροή συνείδησης και αποφεύγοντας τα εισαγωγικά. Αν και αμφιλεγόμενη απόφαση, δημιουργεί ένα μοναδικό πρόσωπο για τον τρόπο γραφής της.
Επίσης αμφιλεγόμενα είναι και τα κοινωνικά ταμπού που παρουσιάζονται στο βιβλίο, που κυμαίνονται από την απομόνωση του 21ου αιώνα, την hustle culture, την σεξουαλικοποίηση των γυναικών στο σημερινό διαδικτυακό κόσμο και την ανεργία. Οι σχέσεις που επιλέγει η συγγραφέας να αναπτύξει είναι έντονες και παθιασμένες. Έτσι, χρησιμοποιεί για φόντο μία κρύα και παρηκμασμένη κοινωνία, όπου οι χαρακτήρες βρίσκουν διαφυγή ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Υπάρχει κάτι πολύ ανθρώπινο στις δυσκολίες και τις σκέψεις τους.
Η Σάλλυ Ρούννεϋ για άλλη μια φορά έχει καταφέρει να συνδυάσει τον καθημερινό λόγο με την αισθητικά εντυπωσιακή γραφή της. Έτσι, υπονοεί μία δική της προσέγγιση της ζωής, όπου, ανάμεσα στο χάος και τις παγκόσμιες κρίσεις, αναγνωρίζει την ανάγκη για στιγμές προστασίας και άνεσης.
Πηγές:
https://josephrauch.com/therauchreview/reviews/intermezzo-review/
