Ο Ταξιδιώτης
Ο μικρός σταθμός στην Ανατολία –το 1921, κατά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο ή Τουρκικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας– φιλοξενεί έναν ολόκληρο κόσμο. Τρεις άνθρωποι εγκλωβισμένοι σε ένα σκοτεινό παρόν, μαύρο παρελθόν και ένα μέλλον που δεν ξέρουν αν θα υπάρξει και πώς θα είναι. Και οι τρεις αδιάφοροι για ό,τι συμβαίνει στη χώρα, βυθισμένοι στις προσωπικές τους φιλοδοξίες. Η έλλειψη ονοματοδοσίας στους ήρωες εξυπηρετεί την απώλεια της εσωτερικότητας και την έλλειψη επικοινωνίας. Ο Καβαλάρης φέρνει την αλλαγή, την ελπίδα και σηματοδοτεί τον νέο κόσμο, τη σκέψη, την ανασυγκρότηση της συνείδησης.
«H συνειδητά στρατευμένη θεατρική δημιουργία του Χικμέτ είναι το άπλωμα των αντιλήψεών του για την αφύπνιση του κόσμου και αυτό το επιδιώκει αναζητώντας αισθητικές μορφές που συντελούν στην παρουσίαση όχι μόνο προσώπων και γεγονότων αλλά και των κοινωνικών φαινομένων στην αλληλουχία τους, αποκαλύπτοντας επομένως τις σχέσεις αιτιότητας ανάμεσα τους. Έτσι επιδιώκει να επηρεάσει κάθε φορά την κοινωνική πραγματικότητα χρησιμοποιώντας το θεατρικό του έργο είτε ως μέσο μετάδοσης και εκλαΐκευσης ιδεολογιών είτε ως μέσο ενεργοποίησης της κριτικής σκέψης του κοινού».
Ο συγγραφέας του βιβλίου
Ο Ναζίμ Χικμέτ (1902-1963), γεννημένος στη Θεσσαλονίκη επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και μελοποιημένος από τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μάνο Λοΐζο, τον Θάνο Μικρούτσικο και άλλους, είναι από τους μεγάλους ξένους ποιητές που κατέχουν μια ξεχωριστή θέση για τους Έλληνες αναγνώστες. Γόνος οικογένειας κρατικών αξιωματούχων, ο Χικμέτ αρχικά πήγε στη ναυτική ακαδημία και υποστήριξε την κεμαλική επανάσταση, γράφοντας παράλληλα έμμετρα πατριωτικά ποιήματα. Ωστόσο, οι κομμουνιστικές ιδέες του τον έβαλαν γρήγορα σε τροχιά σύγκρουσης με τη νέα τάξη πραγμάτων στην Τουρκία. Θέλοντας να ζήσει από κοντά τα αποτελέσματα της επανάστασης των μπολσεβίκων, μετακόμισε στη Μόσχα, όπου σπούδασε οικονομικά και πολιτικές επιστήμες. Επέστρεψε στην Τουρκία το 1924, εισάγοντας τον ελεύθερο στίχο και τη λεγόμενη “αποποιητικοποίηση της ποίησης”, και προώθησε συστηματικά τις πολιτικές του απόψεις μέσω του πολύπλευρου συγγραφικού του έργου. Ως αποτέλεσμα, θεωρήθηκε αντικαθεστωτικός και πέρασε πολλά χρόνια της ζωής του στη φυλακή. Το 1951 άφησε οριστικά πίσω του την Τουρκία, ζώντας τα τελευταία χρόνια του στην ΕΣΣΔ και σε άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπου υπηρέτησε τα κομμουνιστικά του ιδεώδη. Στη χώρα του έγινε δημοφιλής κυρίως μετά τον θάνατό του. Για την τουρκική αριστερά ήταν “ποιητής του λαού και ήρωας της επανάστασης”. Διεθνώς θεωρείται από τους σημαντικότερους ποιητές του 20ου αιώνα και το έργο του έχει μεταφραστεί σε 50 γλώσσες.
Περισσότερα για το βιβλίο εδώ
