Τρία χρόνια αφότου η τρισδιάστατη ερωτική οδύσσεια του «Love» προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στις Κάννες, εμφανίζεται σχεδόν από το πουθενά το «Climax». O Γκασπάρ Νοέ, ο αιρετικός Γαλλοαργεντινός auteur, το γύρισε με σχετική μυστικοπάθεια μέσα σε 17 ημέρες, χωρίς σαφές σενάριο. Μέχρι την πρεμιέρα του στις Κάννες, στα πλαίσια του Δεκαπενθήμερου Σκηνοθετών, δεν είχε επιτρέψει να διαρρεύσουν στον Τύπο ούτε φωτογραφίες, ούτε τρέιλερ, ούτε ιδιαίτερες λεπτομέρειες για την ταινία. Την πρώτη εμπειρία της προβολής συνόδευσε ένα σύντομο Q&A στο οποίο ο Νοέ απαντούσε με τη γνώριμη αυθάδικη διάθεσή του. Συνοπτικά, αυτό που μπορεί να ειπωθείγια το φιλμ γράφτηκε ήδη πολύ εύστοχα από έναν κριτικό του εξωτερικού: «ο Μαρκήσιος Ντε Σαντ συναντά το «Fame»».
Με διάρκεια 95 λεπτών, το «Climax», που αρχικά επρόκειτο να κυκλοφορήσει ως «Phsyche», μεταφέρει τους θεατές στα άγρια πάρτι των 90s. Μια ατμοσφαιρική νύχτα με πρωταγωνιστές χορευτές, το Dj Daddy, πολλά κορίτσια, πολλά βινύλια, ένα ποτήρι μπλε σαγκρία, ένα παιδί, ένα διάδρομο, μια γιορτή, ένα μαχαίρι, αίματα…
Το στόρι; «Στα μέσα των 90s, 20 αστικοί χορευτές συγκεντρώνονται σε ένα κλειστό οικοτροφείο, στην καρδιά ενός δάσους για μια τριήμερη πρόβα και για να μοιραστούν έναν τελευταίο χορό. Ολοκληρώνουν τη συνεύρεσή τους με ένα τελευταίο πάρτι γύρω από ένα μπολ σαγκρία. Γρήγορα, η ατμόσφαιρα εντείνεται και μια παράξενη τρέλα τους καταλαμβάνει για ολόκληρη τη νύχτα. Μοιάζει προφανές πως κάποιος έβαλε ναρκωτικά στη σαγκρία, αλλά δε ξέρουν ποιος, ούτε γιατί. Σύντομα δεν μπορούν ν’ αντισταθούν στις νευρώσεις και τις ψυχώσεις τους, μουδιασμένοι από τον υπνωτικό και από τον ολοένα πιο ηλεκτρισμένο ρυθμό της μουσικής. Ενώ κάποιοι νιώθουν ότι βρίσκονται στον παράδεισο, οι περισσότεροι βυθίζονται στην κόλαση» σημειώνεται στην περίληψή του.
Δημιουργία 100% Γκασπάρ Νοέ, φτιαγμένη με τη λογική μιας σφοδρής οπτικοακουστικής εμπειρίας σε νεο-νουάρ προσέγγιση, το «Climax» δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ακόμη εκστατική κατάδυση του επιδειξιομανούς σκηνοθέτη, στο βασίλειο των κατώτερων ενστίκτων. Να απορρίψει κανείς την κινηματογραφική πρόκληση;
Πρωταγωνιστεί η Sofia Boutella («The Mummy») με το υπόλοιπο cast να απαρτίζεται από επαγγελματίες χορευτές που από το πρώτο 45λεπτο δημιουργούν μια από τις πιο αποστομωτικές σκηνές χορού που έχουμε δει (όπως φημολογείται). Σίγουρα μια διόλου εύκολη ταινία με οργιαστικό σεξ, ναρκωτικά, acid house, έξαλλο clubbing που οδηγεί σε overdose και προκλητικά για κάποιους πλάνα. Ωστόσο στο 71ο Φεστιβάλ Καννών γνώρισε αποθεωτικές κριτικές με τους περισσότερους να υποστηρίζουν ότι αποτελεί ένα αρρωστημένο, ωμό αριστούργημα και ίσως την καλύτερη δουλειά του αμφιλεγόμενου σκηνοθέτη.
«H γέννηση και ο θάνατος είναι εξαιρετικές εμπειρίες. Η ζωή είναι μια φευγαλέα ευχαρίστηση!»: είναι το μότο της ταινίας αλλά και η προσέγγιση του Νοέ στην υπόθεση. Μια απενοχοποιημένη, λοιπόν, εμπειρία που έρχεται στις ελληνικές αίθουσες στις 19 Σεπτεμβρίου, περιμένει τους cinefil που είτε θα τη λατρέψουν είτε θα τη μισήσουν. Έχετε μέχρι τότε να αποφασίσετε. Προς το παρόν δείτε το τρέιλερ εδώ:
