Σήμερα, η ηθοποιός, μοντέλο, τραγουδίστρια, ακτιβίστρια και το απόλυτο «sex symbol» για πάνω από δύο δεκαετίες, Brigitte Bardot, κλείνει τα 89 της χρόνια. Η Παριζιάνα με το γατίσιο βλέμμα και το πυκνό ξανθό μαλλί, άλλαξε τη γυναικεία φιγούρα στο Ευρωπαϊκό σινεμά και έδωσε μια άλλη διάσταση στον όρο «celebrity». Όμως πέρα από το σκανδαλώδες παρουσιαστικό της, τα σκάνδαλα κυνηγούσαν και την ίδια, με την προσωπική της ζωή, τις αιχμηρές απόψεις και τις ερωτικές της σχέσεις να πρωταγωνιστούν στα πρωτοσέλιδα της εποχής, πράγμα που πολλές φορές έκανε τον κόσμο να ξεχάσει τα υπόλοιπα που έφερε με τον επαναστατικό της αέρα στο κινηματογραφικό πανί αλλά και να αγνοεί την ποιότητα του ταλέντου της. Ένα ταλέντο που μέσα στην πλημμύρα των media και στην ναζιάρικη εικόνα της Λολίτας που ακόμη κάποιοι επιμένουν πως κυριαρχούσε στην υποκριτική της καριέρα, ίσως και να μην κατάφερε ποτέ να εκτιμηθεί όπως του πρέπει.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ‘70, η Brigitte Bardot υπήρξε για χρόνια το πρόσωπο της «Marianne», της φιγούρας που αντικατοπτρίζει τη Γαλλική δημοκρατία. Μεταξύ άλλων, η Γαλλίδα καλλονή σηματοδοτούσε την ελευθερία και την ανανέωση τόσο κοινωνικά όσο και κινηματογραφικά. Μαζί με μια πληθώρα αλλαγών την δεκαετία του ‘60, η Bardot ήταν η γυναίκα που άλλαξε άρδην την αντίληψη της κατακριτέας σεξουαλικότητας και δη αυτής που αντανακλάται στο πρόσωπο ενός θηλυκού.
Η Brigitte κάνει την εμφάνισή της στο πρωταγωνιστικό «κουρμπέτι» ως Manina στην ομότιτλη ταινία («Manina, the Girl in the Bikini») του 1952. Έκτοτε, εμφανίζεται σε γαλλικές κωμωδίες, ιστορικές και ρομαντικές ταινίες καθ’ όλη την διάρκεια της δεκαετίες σε μικρούς και μεγάλους ρόλους όπως το «Caroline and the Rebels» του ‘54, το «Future Vedettes» («School for Love») του ‘55 και το «…And God Created Woman» του πρώην συζύγου και αγαπημένου της συνεργάτη, Roger Vadim, με τον οποίο μετά την ταινία οι προσωπικές τους σχέσεις ναυάγησαν αλλά δεν ισχύει το ίδιο και για τις επαγγελματικές τους. Στα 60’s η καριέρα της Bardot εκτοξεύθηκε, συνεργάστηκε με ονόματα του σκηνοθετικού αλλά και του υποκριτικού χώρου, πρωταγωνίστησε σε ταινίες «σταθμούς» που ανέδειξαν έτι περαιτέρω την υποκριτική της δεινότητα, όπως τα «La Vérité» (1960) του Henri-Georges Clouzot και «Le Mépris» (1963) του Jean-Luc Godard.
Το ‘63 εμπλέκεται στον χώρο της μουσικής, κυκλοφορώντας τον πρώτο της δίσκο με τίτλο «Brigitte». Εκείνη ήταν και η δεκαετία κατά την οποία κυκλοφόρησε μερικές από τις μεγαλύτερες μουσικές της επιτυχίες με τον τότε αγαπημένο και μέντορά της, Serge Gainsbourg («Je t’aime», «Bonnie and Clyde»).
Η δεκαετία του ‘70 βρήκε μια νέα, διαφορετική Bardot με πιο γήινο ξανθό μαλλί και ηλιοκαμένη επιδερμίδα, ενσωματωμένη πλήρως στα νέα δεδομένα που επιτάσσει η μόδα, συνεχίζοντας την κινηματογραφική της καριέρα έως και το ‘73, όταν έκλεισε για εκείνη ο κύκλος του σινεμά με την τελευταία της ταινία, μια κωμωδία με τίτλο: «The Edifying and Joyous Story of Colinot».
Εκτός από τις εμβληματικές της πόζες, τον αισθησιασμό και την τσαχπίνικη φωνή της, η Brigitte Bardot έμεινε στην ιστορία και για την εμπλοκή της με την πολιτική, αφήνοντας πολλάκις αινιγματικές απαντήσεις σε θέματα που άπτονται της κοινωνίας να αιωρούνται και να διχάζουν. Μεταξύ πολλών άλλων, κατηγορήθηκε από το πλήθος για τις «ρατσιστικές» απόψεις της αλλά και την αντιμετώπισή της απέναντι στη μητρότητα, για την οποία και έχει μιλήσει ανοιχτά και αμετανόητα. Το σίγουρο είναι πως η Γαλλίδα σταρ πέρασε εν πολλοίς από όλα τα στάδια της ζωής και δεν δίστασε ούτε σε μία από αυτές της τις στιγμές να εκφραστεί ελεύθερα. Με πικρία απέναντι στο ανθρώπινο είδος πια, η Bardot στα 89 της χρόνια έχει αφιερωθεί από καιρό αποκλειστικά στα ζώα, υπερασπιζόμενη ανοιχτά τα δικαιώματά τους. Ακόμα και η απογοήτευση από το είδος της αποτελεί ένα μυστήριο, ένα από τα πολλά που περικλείουν την ιδιαίτερη ύπαρξή της. Πάντοτε κόντρα σε όλους και σε όλα, ένα πνεύμα ανήσυχο που όσα χρόνια κι αν περάσουν, ακόμη δεν σκοπεύει να «στριμωχτεί» σε κοινωνικά κουτάκια. Χρόνια πολλά, Brigitte!
