Στη σειρά άρθρων Late Night Specials εστιάζουμε σε ταινίες ιδανικές για μεταμεσονύχτιες προβολές.
Όλοι μας είχαμε νύχτες μίζερες, εκνευριστικές, φρενήρεις ή απλά παράξενες. Αλλά σε κανέναν από μας -θέλω να πιστεύω- δεν πέθανε η κοπέλα με την οποία θα βγαίναμε και κανέναν από μας -επίσης θέλω να πιστεύω- δεν άρχισε να τον κυνηγά όλη η γειτονιά νομίζοντας πως είναι διαρρήκτης. Ναι, το μαντέψατε, κάτι τέτοια γίνονται στο After Hours, μια γνωστή-άγνωστη ταινία του Martin Scorsese, τέλεια για μια μεταμεσονύχτια προβολή.
Η Πλοκή
Ο Paul Hackett, μετά από μια ανιαρή μέρα στη δουλειά, βρίσκεται σε ένα καφέ διαβάζοντας Henry Miller. Εκεί θα γνωρίσει μια κοπέλα και θα κανονίσουν έξοδο για το ίδιο βράδυ. Αφού ο άνεμος φυσήξει τα μετρητά που είχε πάνω του, ο Paul θα φτάσει στο διαμέρισμα της κοπέλας, όπου μια γλύπτρια φίλη της φτιάχνει αγάλματα από παπιέ-μασέ. Βλέποντας την περίεργη συμπεριφορά της κοπέλας και ότι το πράγμα δεν τραβάει, ο Paul αποφασίζει να φύγει, μόνο και μόνο για να ακολουθήσει ένας γολγοθάς: θα χάσει το μετρό, θα μάθει πως η κοπέλα αυτοκτόνησε, θα μπλέξει με μια απεγνωσμένη σαραντάρα, θα τον κυνηγήσει όλη η γειτονιά και άλλα πολλά που δεν τα μαρτυρούμε λόγω σπόιλερ.
Η Κριτική
Το After Hours αποτελεί μία από τις υποτιμημένες ταινίες του Scorsese, παρόλα αυτά γνωστή ανάμεσα στους σινεφίλ. Άγνωστη μεν, σκορσεζική δε: γρήγοροι ρυθμοί και διάλογοι και μια ταχύτατη, φρενιτιώδης κάμερα που καταπιάνει την μανία των ηρώων και συμβαδίζει πλήρως με την -εξίσου εξωφρενική- πλοκή. Και έτσι, το After Hours δίνει μια εγγυημένη διασκέδαση, παρουσιάζοντας μας μια βραδιά γεμάτη σουρεαλιστικά συμβάντα και εκπλήξεις οι οποίες εμποδίζουν έναν τύπο από το να κάνει αυτό τελικά για το οποίο προορίζονται πραγματικά όλοι οι εργένηδες: να γυρίσει σπίτι του δηλαδή και να ηρεμήσει από την νευρωτική αστάθεια του σημερινού μοντέρνου κόσμου.
Παράλληλα, ο Scorsese στο After Hours μάς δίνει μια τέλεια άποψη της νεοϋορκέζικης νύχτας: βρώμικοι δρόμοι, βιαστικοί ταξιτζήδες, μοναχικά καφέ, μπαρ και ρεστοράν ντυμένα με νέον φως, χωμένα κλαμπ, περίεργες μορφές που συναντάς σε μοναχικά διαμερίσματα ή σε σοκάκια κλπ.
Και για κάτι τέτοιους λόγους, μαζί με το γεγονός πως η ταινία εκτυλίσσεται σε μια μόνο νύχτα, το After Hours αποτελεί ένα διασκεδαστικότατο και ευφάνταστο δημιούργημα, μια μαύρη κωμωδία που περνάει αβίαστα από το τραγικό στο κωμικό και τούμπαλιν. Μια ταινία που αντανακλά το ξέφρενο κλίμα των 80s’, μαζί με την υφολογική μαεστρία του Scorsese και τον τρελό ρυθμό της Νέας Υόρκης. Ό,τι καλύτερο για να δείτε μόνος σας το βράδυ με ένα ποτήρι μπέρμπον στο χέρι μετά από ένα αποτυχημένο ραντεβού, ένα χαμένο μετρό ή και τα τρεχάματα που φάγατε από όλη την γειτονιά που σας νόμισε για διαρρήκτες. Συμβαίνουν και στους καλύτερους.
