Η πρόταση της βδομάδας: Άννα: A Last of Us Story
Η πρώτη Ελληνική πρόταση της βδομάδας είναι εδώ και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη για αυτό! Ο λόγος για το Άννα: A Last of Us Story (fanbased short), την ταινία μικρού μήκους των Unboxholics που έκανε την εμφάνισή της μόλις δύο μέρες πριν στο YouTube και ήδη ταράζει τα νερά. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή
Οι Unboxholics ως κανάλι, απέδειξαν ουκ ολίγες φορές ότι ήρθαν για να μείνουν. Τα παιδιά είναι το ζωντανό παράδειγμα εφαρμογής του μότο “Dream big or go home”. Ταλαντούχοι άνθρωποι με ιδέες και όνειρα που αποδεικνύουν ότι τίποτα δεν είναι αδύνατον. Μετά από δύο άλλες ταινίες μικρού μήκους και μία μίνι σειρά, έκανε την εμφάνισή της η Άννα. Η Άννα είναι μία ταινία μικρού μήκους εμπνευσμένη από το βιντεοπαιχνίδι «The Last of us Part II» το οποίο κυκλοφόρησε την ίδια μέρα με την ταινία, στις 19 Ιουνίου.
Η υπόθεση
Βρισκόμαστε σε ένα δυστοπικό σκηνικό εν μέσω πανδημίας. Ένας μεταλλαγμένος μύκητας μετατρέπει τα τους ανθρώπους σε κανιβαλιστικά ζόμπι. Οι ελάχιστοι επιζώντες, κυνηγημένοι από πρώην φίλους, συγγενείς, συναδέλφους, κρύβονται στα δάση, γεμάτοι φόβο και αγωνία, έχοντας χάσει την εμπιστοσύνη τους στους ανθρώπους. Παρακολουθούμε δύο άντρες οι οποίοι προσπαθώντας να επιβιώσουν, γνωρίζουν την Άννα, η οποία με τη σειρά της τους ενημερώνει για την πρόθεσή της να πάει στη Βοστώνη, όπου επιζώντες έχουν μαζευτεί σε ζώνες καραντίνας και οργανώνονται.
Με τα lockdowns λόγω κορωνοιού να αποτελούν παρελθόν αλλά παράλληλα με τον ιό να παραμονεύει στο παρόν και να εγγυείται για την ύπαρξή του στο κοντινό μέλλον, πιστεύω τόσο η ταινία όσο και το παιχνίδι κυκλοφόρησαν την κατάλληλη στιγμή.
Με «έπιασα» πολλές φορές κατά τη διάρκεια εκείνων των 22 λεπτών να νοιώθω μία πέραν του δέοντος ενσυναίσθηση προς το πρόσωπο της Άννας. Κι αυτό γιατί αν και απείρως διαφορετικές μεταξύ τους, οι πανδημίες, όσο επικίνδυνες και μη και να είναι δεν παύουν να προκαλούν φόβο και αβεβαιότητα.
Όσον αφορά το τεχνικό κομμάτι δηλώνω εντυπωσιασμένη. Η φωτογραφία της Άννας είναι άρτια και μπορεί να συναγωνιστεί επάξια μεγαλύτερες παραγωγές, ενώ ταυτόχρονα κρατάει και ένα προσωπικό στυλ. Οι ηθοποιοί ταίριαξαν πολύ μέσα στο μεταποκαλυπτικό σκηνικό. Οι διάλογοι θύμιζαν λίγο περισσότερο βιντεοπαιχνίδι αλλά πιστεύω αυτό ήταν επιλογή των δημιουργών και η Άννα το υποστήριξε.
Όλα ήταν προσεγμένα και οι συντελεστές κατάφεραν να βγάλουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, ενώ στο τέλος από ότι φαίνεται μας «προετοιμάζουν» για τα επόμενά τους βήματα, τα οποία και περιμένουμε με χαρά! Και πάλι μπράβο στα παιδιά καθώς δείχνουν ότι οι Ελληνικές παραγωγές είναι ακόμα εδώ και έχουν πολλά να πουν!
Μπορείτε να δείτε την ταινία εδώ:
