Το 1975 στις 19 του Νοέμβρη ξεκίνησε να προβάλλεται στους κινηματογράφους η ταινία του Milos Forman, “Στη φωλιά του κούκου” ή με τον ορίτζιναλ αγγλικό τίτλο ”One flew over the cuckoo’s nest”, με πρωταγωνιστές τον Jack Nicholson και την Louise Fletcher. Να πω κιόλας πως η ταινία είναι βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Ken Kesey. Η ταινία γνώρισε τεράστια επιτυχία αφού προτάθηκε για εννιά βραβεία Όσκαρ και απέσπασε πέντε, στις πέντε βασικές κατηγορίες. Τι είναι αυτό όμως που κάνει την ταινία σπουδαία, ή τουλάχιστον τι ήταν αυτό που με έκανε να γράψω ένα άρθρο για το ”One flew over the Cuckoo’s nest”;
Ο τρελός
Ο πρωταγωνιστής μας R.P McMurphy είναι ένας εγκληματίας που εκτίει τη ποινή του για σε μια αγροτική φυλακή στο Όρεγκον. Εκεί προσποιείται τον τρελό με σκοπό να γλιτώσει τη δουλεία που του αντιστοιχεί με αποτέλεσμα να τον μεταφέρουν στη ψυχιατρική κλινική με σκοπό την αξιολόγηση του. Εκεί αναστατώνει την άτονη ζωή των υπολοίπων και καταστρέφει την συνθήκη φυτοζωίας που είχε δημιουργήσει η νοσοκόμα Ratched. Η ανατροπή όμως έρχεται όταν ο McMurphy μαθαίνει πως οι περισσότεροι από τους τρόφιμους βρίσκονται εκεί με τη δική τους θέληση.
Η φωλιά
Όπως είπαμε η πλειοψηφία των τροφίμων της πτέρυγας βρίσκονταν εκεί από επιλογή και αυτό γιατί ο καθένας για τους δικούς του λόγους μεταξύ της ελευθερίας ,με όλα τα δεινά που την ακολουθούν, και της ασφάλειας διάλεξαν την ασφάλεια, διάλεξαν μια μίζερη φωλιά. Απαλλαγμένοι λοιπόν από τις ευθύνες, το άγχος και το χάος της καθημερινότητας, ζουν σαν ξέγνοιαστα παιδάκια και συχνά εκδηλώνουν παιδιάστικη συμπεριφορά.Έχουμε λοιπόν μια ψυχιατρική πτέρυγα γεμάτη με ενήλικα μωρά τα οποία χρειάζονται κάποιον να τα φροντίζει, να τα κρατάει ασφαλή,να κανονίζει για τις ώρες που βλέπουν τηλεόραση και να τους τραβάει το αυτί (πάντα με αγάπη) όταν αυτά κάνουν μια σκανταλιά ,τι καλύτερο από τη μαμά;
Η μητρική φιγούρα
Δεν μιλάμε προφανώς για μια μητέρα που αγαπάει το παιδί της και ενδιαφέρεται για την εξέλιξη του,μιλάμε για μια τοξική σχέση “μητέρας” – “παιδιού”. Ο λόγος για τη νοσοκόμα Ratched.Δεν νομίζω πως η ίδια επιδιώκει μια τέτοια σχέση με τους τρόφιμους, περισσότερο προκύπτει από τη στάση αυτών απέναντι της και απέναντι στη ζωή.Η Ratched έχει μόνο μια επιφανειακή και προσποιητή ευαισθησία προς τους εγκλείστους, είναι αυστηρή και θα κάνει ο,τι είναι απαραίτητο για να κρατήσει του εγκλείστους υπό τον έλεγχο της, η εξουσία και η διατήρηση του ελέγχου που έχει στις ζωές αυτών των ανθρώπων είναι ο μοναδικός της στόχος.
Το ζουμί
Στη φωλιά του κούκου βλέπουμε να ξεκινά και να εξελίσσεται ένας πόλεμος μεταξύ της ελευθερίας και του ελέγχου.Αυτός ο πόλεμος λαμβάνει χώρα μέσα στο μπερδεμένο μυαλό της πλειοψηφίας της συγκεκριμένης ψυχιατρικής πτέρυγας, όπου ενώ είχε εγκαταλείψει και παραδώσει τον έλεγχο της ζωή της στην νοσοκόμα Ratched εμφανίζεται ξαφνικά ένας Randal McMurphy και της λέει κάτι που είχε να ακούσει χρόνια. Ότι η ζωή είναι έξω απτή φωλιά. Η σύγκρουση αυτή λοιπόν μεταξύ Ratched και McMurphy, φυτοζωίας και αληθινής ζωής, εγκλεισμού και απόδρασης κορυφώνεται σε όλα τα επίπεδα σε ένα δραματικό φινάλε.
Ο επίλογος
Τα βραβεία όσκαρ που κατέκτησε το “Στη φωλιά του κούκου” αρκούν για να καταλάβουμε πως είναι μια ποιοτική, καλοφτιαγμένη και γεμάτη ουσία ταινία.Οι ερμηνείες είναι τρομερές όχι μόνο στους πρωταγωνιστικούς αλλά και στους “δευτερεύον” ρόλους,πολύ καλό σενάριο και χαρακτήρες ζωντανοί και με ενδιαφέρον. Το soundtrack στην εισαγωγή και το φινάλε της ταινίας ταίριαξε γάντι, χαρακτηρίζει άψογα το τι πρόκειται να δεις και το τι είδες σε αυτή τη ταινία. Ειδική αναφορά στον σπουδαίο Danny DeVito στο ρόλο του Martini .Αυτά λοιπόν, βγείτε από τις φωλιές και ρίξτε τις ζαριές σας.
