Με το sequel του προγραμματισμένο να βγει κάποια στιγμή μέσα στο 2022, δεν θα μπορούσαμε να μην πούμε δυο λόγια για το εξαιρετικό και μάλλον υποτιμημένο Souvenir. Από την πάντα αξιόπιστη A24, με μια εκπληκτική ερμηνεία από την Honor Swinton Byrne, η ταινία της Joanna Hogg καταπιάνεται δεξιοτεχνικά με τον εθισμό και το πώς αυτός οδηγεί μια σχέση στην καταστροφή.
Η Πλοκή
Η Julie είναι μια νεαρή κοπέλα που σπουδάζει σε σχολή κινηματογράφου, με σκοπό να φτιάξει μια ταινία για την ζωή στο Sunderland. Συνάπτει μια σχέση με τον Anthony, ο οποίος δουλεύει στο υπουργείο εξωτερικών και φαίνεται να έχει μια βολεμένη ζωή. Οι συζητήσεις, τα ραντεβού και η συγκατοίκησή τους όμως θα κηλιδωθούν από τον εθισμό του Anthony στην ηρωίνη, τον οποίο ως τότε κρατούσε κρυφό. Η Julie θα βρεθεί μέσα σε μια τεράστια σύγχυση, έχοντας να αντιμετωπίσει την αναποφασιστικότητά της σχετικά με την καριέρα της, την έλλειψη χρημάτων για την σχολή και την κατρακύλα του Anthony, που αναπόφευκτα ωθεί την σχέση τους σε ένα βέβαιο τέλος.
Η Κριτική
Το The Souvenir σίγουρα δεν αποκρίνεται στην πλειονότητα του σημερινού κοινού. Δεν δίνει ξεκάθαρα την πλοκή του, δεν εκβιάζει στιγμές συγκίνησης, ούτε ενδιαφέρεται να καλύψει την ανάγκη του σύγχρονου θεατή για γρήγορη εναλλαγή σκηνών και συνεχή δράση. Στις περισσότερες σκηνές του δεν “γίνεται” κάτι, ή μάλλον δεν γίνεται φανερό το τι ακριβώς γίνεται. Τον εθισμό του Anthony πχ τον μαθαίνουμε βαθμιαία, ενώ βαθμιαία και διακριτικά βλέπουμε και τα συναισθηματικά ξεσπάσματα της Julie.
Υπό μία έννοια, το Souvenir είναι μια μπρεσονική ταινία: μέσα από διάφορα αποσπάσματα ο θεατής καλείται να δομήσει ο ίδιος την ιστορία. Δεν έχει σημασία μόνο αυτό που δείχνεται, αλλά και αυτό που υποκρύπτεται, που παρακάμπτεται (το όνομα του Bresson ακούγεται μάλιστα σε μια σκηνή της ταινίας).
Κεντρικό σημείο της ταινίας είναι η ερμηνεία της Honor Swinton Byrne, κόρη της Tilda Swinton, η οποία μάλιστα υποδύεται και την μητέρα της στην ταινία. Στο πρόσωπό της φαίνεται η αγωνία, η αβεβαιότητα και η σύγχυση της ηρωίδας. Καταφέρνει ουσιαστικά να συγκρατήσει δεξιοτεχνικά όλο το οικοδόμημα της Joanna Hogg, μαζί με τα καλοστημένα σκηνικά και την υπέροχη vintage φωτογραφία.
Δεν είναι να απορείς που το Souvenir ξέφυγε κάπως από την κοινή γνώμη, αλλά αναγνωρίστηκε από την διεθνή κριτική. Γιατί το ημιαυτοβιογραφικό δημιούργημα της Joanna Hogg ξεφεύγει από την σημερινή λογική του γρήγορου και του φανερού. εστιάζοντας στο λιτό, στο διακριτικό, στο μινιμαλιστικό, χωρίς ποτέ να γίνεται υποτονικό ή βαρετό. Και μέσα στην αφαίρεσή του εισδύει στην πιο βαθιά συγκίνηση, στο πένθος που πέφτει πάνω από μια ετοιμόρροπη σχέση. Αναμένουμε το δεύτερο μέρος.
