Tankman
Όλα ξεκίνησαν στις 15 Απριλίου του 1989 στη μεγαλύτερη πλατεία του κόσμου. Στο σύμβολο του Μαοϊκού καθεστώτος. Στη «πύλη της ουράνιας Γαλήνης», την πλατεία Τιενανμέν. Χιλιάδες φοιτητές έχουν καταλάβει τη πλατεία. Στόχοι τους, η πολιτική ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Απέναντί τους αρχικά ήταν ο μεταρρυθμιστής Ζάο Ζιγιάνγκ. Ο Ζιγιάνγκ πίστευε σε αυτή τη γενιά, άλλωστε μοιραζόντουσαν την ίδια αγωνία, τον εκδημοκρατισμό της Κίνας.
Τα μεσάνυχτα, 4 Ιουνίου του 1989, δίνεται η διαταγή για επέμβαση. Οι φοιτητές πιασμένοι σε αλυσίδες τραγουδούν τον ύμνο της “Τρίτης Διεθνούς” μπροστά από φλεγόμενα λεωφορεία και αυτοκίνητα που έχουν στηθεί για οδοφράγματα. Οι σκηνές φρίκης που θα ακολουθήσουν θα στιγματίσουν για πάντα το καθεστώτος της Κίνας και θα συγκλονίσουν την ανθρωπότητα. Ο στρατός ρίχνει προς όλες τις κατευθύνσεις προκαλώντας το χάος. Μέχρι το τέλος της νύχτας χιλιάδες θα συλληφθούν, ενώ άγνωστος παραμένει ο αριθμός των νεκρών. (Ο Ερυθρός Σταυρός της Κίνας κάνει λόγο για 2.400 νεκρούς, ενώ οι επίσημες αρχές αναφέρουν 241). Εκείνο το βράδυ το καθεστώς έβαζε τέλος στα όνειρα των φοιτητών για εκδημοκρατισμό και αποκαθήλωση της νομεκλατούρας.
Ο «tankman», ο άνθρωπος του τανκ, κρατώντας στα χέρια σακούλες με ψώνια, σύμβολα αξιοπρεπούς και ταπεινής επιβίωσης, σταματάει μόνος του στο πρώτο από μία φάλαγγα τουλάχιστον δώδεκα αρμάτων μάχης. Το περιστατικό συνέβη στις 5 Ιουνίου 1989 στη λεωφόρο Τσανγκάν , που σημαίνει Αιώνια Ειρήνη. Το άρμα δεν συνέθλιψε τον πολίτη. Η κατάληξη είναι γνωστή: αφού προσπάθησε να μιλήσει με το πλήρωμα, ο «tankman» όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στο θηριώδες οπλομηχάνημα και το σταμάτησε ξανά. Δύο περαστικοί με πολιτικά τον απομακρύνουν. Ήταν πράκτορες που ήθελαν να τον συλλάβουν; Ήταν πολίτες που ήθελαν να τον προστατεύσουν; Έκτοτε το όνομά του και η τύχη του αγνοούνται.
«Γνωρίζεται αυτήν την φωτογραφία;» Σε μία πρόσφατη έρευνα του αμερικάνικου BBC σχετικά για την λογοκρισία στο ολοκληρωτικό καθεστώς της Κίνας, οι δημοσιογράφοι ρωτούσαν τους πολίτες δείχνοντάς τους αυτήν την φωτογραφία με τον «tankman». Ωστόσο ούτε ένας δε βρέθηκε να του πει «ναι». Μόνο ένας μεσήλικας Κινέζος αντέδρασε και μάλιστα εκρηκτικά, αρπάζοντας την φωτογραφία και σκίζοντάς την. Και μόνο δύο φοιτητές αλλά σε πανεπιστήμιο του Πεκίνου, απάντησαν θετικά ότι κάτι τους θυμίζει, από κάποιο πολιτικό περιεχόμενο από παλιά, χωρίς ωστόσο κάποια περιγραφή και επίσημα ονόματα.
Το μακρύ χέρι της λογοκρισίας έχει φροντίσει να σβήσει την εμβληματική φωτογραφία και ιστορία του κινεζικού λαού. Σήμερα η σφαγή του 1989 έχει ξεχαστεί, καθώς το Πεκίνο επιδίδεται σε έναν συνεχή εμπορικό ”πόλεμο” με τις Η.Π.Α. Τα κινέζικα ΜΜΕ δεν κάνουν καμία αναφορά στη σφαγή του ’89, ενώ κατακλύζονται από οικονομικές ειδήσεις, διαφημίσεις για τα τελευταίας γενιάς κινητά τηλέφωνα και μικρές αγγελίες για δάνεια. Ουσιαστικά μιλάμε για μία πλατεία του καπιταλισμού.
Η «Ημέρα των νεκρών» γιορτάζεται πλέον στα νεκροταφεία. Εκεί που είναι θαμμένοι οι ανώνυμοι ήρωες μιας εξέγερσης που όλοι θέλουν να περάσει στη λήθη. Άλλοι από ενοχές κι άλλοι από τύψεις. Η Κίνα προχωράει σε μια νέα εποχή όπου δεν υπάρχει χώρος για ρομαντικές εξεγέρσεις. Υιοθέτησε για νέο θεό, μετά τον Βούδα και τον Μάο, το αμερικανικό δολάριο, και οι νεκροί δεν υπογράφουν τράβελερ τσεκ. Μόνο οι ζωντανοί έχουν χρέη. Και αργά ή γρήγορα, τα χρέη πληρώνονται…
Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν στο άρθρο αυτό:
Τι απέγινε ο θαρραλέος διαδηλωτής της Τιέν Αν Μεν που στάθηκε μπροστά από τα τανκ και έγινε σύμβολο της αντίστασης; Η επίθεση του στρατού με 50 άρματα και ο αιματηρός απολογισμός. Ανακτήθηκε από mixanitouxronou.gr
