Πηγή:gradient-surrealist-galaxy-illustration_52683-117892
Η ευτυχία αποτελεί μια από τις βασικότερες αναζητήσεις του ανθρώπινου βίου. Είναι ένα από τα πιο σύνθετα και πολυδιάστατα ζητήματα της ηθικής φιλοσοφίας. Είναι ένα ερώτημα που απασχολεί τον άνθρωπο από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Η φύση της ευτυχίας, οι παράγοντες που τη διαμορφώνουν και τα μέσα για την επίτευξή της θέτουν το ερώτημα της ηθικής αξίας και της ατομικής ευθύνης.
Είναι η ευτυχία κάτι που μπορούμε να επιτύχουμε μέσω της εξωτερικής επιτυχίας;
Της ατομικής ηθικής βελτίωσης ή μέσω της κοινωνικής ευημερίας;
Ποια είναι η σχέση της με το καλό και το κακό;
Ευτυχία και Ηθική: Η Σύνδεση
Πολλοί φιλόσοφοι, αντιμετώπισαν την ευτυχία ως το τελικό αγαθό. Οι άνθρωποι επιδιώκουν για αυτό το αγαθό για την ίδια του την αξία. Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, η ευτυχία επιτυγχάνεται μέσω της “ευγενικής αρετής”. Η “ευγενική αρετή” είναι η εφαρμογή της λογικής και της ηθικής στους τομείς της καθημερινής ζωής. Η ευτυχία δεν είναι μια απλή συναισθηματική κατάσταση. Είναι το αποτέλεσμα της πλήρους και σωστής ανάπτυξης του ανθρώπου. Η άρρηκτη σύνδεση με την ηθική του συμπεριφορά και την ικανότητά του να επιλέγει το καλό.
Είναι σωστό να παραβλέπουμε την κοινωνική ευθύνη μας;
Η ευτυχία ενός ατόμου, είναι σημαντικότερη από τη συνολική ευημερία της κοινωνίας στην οποία ζει;
Η ηθική διάσταση της ευτυχίας αναδεικνύει τον κοινωνικό και ατομικό χαρακτήρα του ζητήματος και θέτει σε αμφισβήτηση την ισορροπία μεταξύ ατομικών και συλλογικών συμφερόντων.
Η Ηθική της Αυτοεκπλήρωσης
Το ερώτημα της ευτυχίας προκύπτει σε μεγάλο βαθμό από την αναζήτηση της αυτοεκπλήρωσης. Η κοινωνία μας, με τον καπιταλιστικό της προσανατολισμό, συχνά συνδέει την ευτυχία με την προσωπική επιτυχία και την καταναλωτική ευημερία. Η υπερβολική εστίαση στην προσωπική ευτυχία οδηγεί σε καταστάσεις κοινωνικής ανισότητας και αδικίας. Παράλληλα, η πίεση για ατομική ευτυχία μπορεί να δημιουργήσει μια αίσθηση κενότητας ή απογοήτευσης.
Αυτή η διάσταση της ευτυχίας ως αυτοεκπλήρωσης σχετίζεται με την ιδέα του “πρέπει” και του “θέλω”. Οι ηθικές επιλογές του ατόμου συχνά αφορούν την απόφαση για το πώς να συνδυάσει τις προσωπικές του επιθυμίες με τις ανάγκες και τα συμφέροντα των άλλων.
Ευτυχία και Ηθικά Διλήμματα στην Κοινωνία
Ο τρόπος ζωής στην κοινωνία του θεάματος, της υπερκατανάλωσης και της συνεχούς σύγκρισης με τους άλλους συχνά οδηγεί σε μια πλασματική αντίληψη της ευτυχίας. Η πίεση για επίτευξη της κοινωνικά επιθυμητής εικόνας επιτυχίας δημιουργεί ηθικά διλήμματα. Αναδύεται η ανάγκη να ικανοποιηθούν κοινωνικά πρότυπα που ενδέχεται να μην αντικατοπτρίζουν τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες του ατόμου. Οι συνθήκες αυτές αυξάνουν τον κίνδυνο της απογοήτευσης και της ψυχικής δυσφορίας. Το άτομο συχνά αισθάνεται ότι δεν μπορεί να επιτύχει την “τέλεια” ζωή που του παρουσιάζεται.
Ψυχολογία στην Ευτυχία
Ζω σε μια εποχή και έναν κόσμο όπου δεν με έχει συνηθίσει σε στερήσεις και ελλείψεις. Ζητάω από την καθημερινότητα μου τη γρήγορη ικανοποίηση. Ένα μέλλον μεταχειρισμένο. Ένα κόσμο που αντανακλά εμένα και μια ευτυχία συνδεδεμένη με χημεία. Έχω την αίσθηση της ευημερίας της κοινωνικής αναγνώρισης ή κατανάλωσης. Μία συνεχιζόμενη αναζήτηση για περισσότερη ευτυχία με καμία ικανοποίηση.
Συμπέρασμα: Η ευτυχία παραμένει ένα κατεξοχήν ηθικό δίλημμα. Είναι συνδεδεμένη με προσωπικές, κοινωνικές και φιλοσοφικές διαστάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Το ερώτημα του πώς να την επιτύχουμε και ποια ηθική ευθύνη έχουμε απέναντι στους άλλους, είναι κεντρικό στην ανθρώπινη πορεία.
Η αφοσίωση του ανθρώπου θα ήταν χρήσιμο να επικεντρώνεται στη διατήρηση μιας υψηλής κατάστασης του Είναι. Μια κατάσταση γαλήνης γεμάτη Όνειρα, που θα κέρδιζε τα Πάντα…κυρίως όμως την ευτυχία του.
