Το σιδηροδρομικό δυστύχημα που συνέβη στις 16 Ιανουαρίου του 1972, στο σταθμό του Δοξαρά έξω από τη Λάρισα, στοίχισε τη ζωή σε δεκαεννέα επιβαίνοντες. Ανάμεσά τους ήταν και οι μηχανοδηγοί των δύο αμαξοστοιχιών που συγκρούστηκαν.
Το δυστύχημα του 1968 στο Δερβένι που προκάλεσε το θάνατο 34 ατόμων δεν στάθηκε αρκετό για να εμποδίσει την σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών στο σταθμό του Δοξαρά. Φαίνεται πως η «σύγκρουση» δύο σταθμαρχών προηγήθηκε του ατυχήματος. Στην κακή επικοινωνία των σταθμαρχών του σταθμού Δοξαρά και Ορφανών φαίνεται να αποδίδεται η ευθύνη για το γεγονός. Η κακοκαιρία και τα πεπαλαιωμένα μέσα επικοινωνίας ήταν μία ακόμη συνιστώσα του δυστυχήματος.
Εκείνη τη μέρα του 1972 το τραίνο «Ακρόπολις Εξπρές» με τερματικό τον Πειραιά, με αφετηρία τη Γερμανία, μεταφέροντας κυρίως εργάτες, και επρόκειτο να διασταυρωθεί με το υπ’ αριθμόν 121 τραίνο με δρομολόγιο Αθήνα – Θεσσαλονίκη, το οποίο ήταν γνωστό ως «πόστα».
Οι σταθμάρχες των δύο διαδοχικών σταθμών αδυνατούσαν να πάρουν μία απόφαση για το σημείο της διασταύρωσης. Σε μία ύστατη προσπάθεια κλήθηκε ρυθμιστής της κίνησης του ΟΣΕ με έδρα την Αθήνα, χωρίς αποτέλεσμα.
Στις 4:45 στο σταθμό του Δοξαρά έλαβε χώρα το σιδηροδρομικό δυστύχημα των 19 νεκρών και των 60 τραυματιών. Το Νοέμβριο του ίδιου έτους οι σταθμάρχες των δύο σταθμών βρέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου.
Η πολιτική αγωγή κατηγόρησε τον ΟΣΕ στο σύνολό του για τις πολλές εργατοώρες των υπαλλήλων και τον αντίκτυπο της υπερεργασίας στην απόδοση των σταθμαρχών. Μετά τις καταθέσεις των μαρτύρων για το δυστύχημα, ήρθαν στο φως οι συνθήκες εργασίας των σταθμαρχών και των ρυθμιστών. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της συζύγου του ενός από τους φερόμενους ως υπευθύνων, πολλές φορές οι εργαζόμενοι εκτελούσαν τα καθήκοντά τους για δεκαοχτώ ή είκοσι ώρες χωρίς να κάνουν διάλλειμα.
Παρά τις αντίξοες συνθήκες εργασίας, τελικά η ευθύνη του ατυχήματος αποδόθηκε στο σταθμάρχη των Ορφανών, ο οποίος φαίνεται να έδωσε εντολή στο σταματημένο συρμό να ξεκινήσει χωρίς να έχει διασφαλίσει ότι η άλλη αμαξοστοιχία ήταν σταματημένη στο σταθμό του Δοξαρά. Μετά από μία δίκη, στην οποία οι δύο αυτουργοί αντάλλασσαν πυρά και ευθύνες, ο σταθμάρχης των Ορφανών καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκιση χωρίς αναστολή. Ο σταθμάρχης του Δοξαρά και ο ρυθμιστής κινήσεως του ΟΣΕ καταδικάστηκαν αρχικά και στη συνέχεια αθωώθηκαν.
Μετά από το δυστύχημα, η κυβέρνηση της Χούντας πήρε την απόφαση να εκσυγχρονίσει το δίκτυο επικοινωνιών των τρένων, εξοπλίζοντας τα τρένα με ραδιόφωνα.
Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν στο άρθρο αυτό:
«Η σιδηροδρομική τραγωδία που επέβαλε τα ραδιοτηλέφωνα στις αμαξοστοιχίες. Δύο τρένα συγκρούστηκαν γιατί οι σταθμάρχες διαφωνούσαν μεταξύ τους. Η δίκη και η τιμωρία». Ανακτήθηκε από: http://www.mixanitouxronou.gr/i-sidirodromiki-tragodia-poy-epevale-ta-radiotilefona-stis-amaxostoichies-dyo-trena-sygkroystikan/
