Στις 16 Δεκεμβρίου του 1773, μία μεγάλη ομάδα ανθρώπων μεταμφιεσμένων σε γηγενείς Αμερικανούς, κατέφθασε στο λιμάνι της Βοστόνης και προχώρησε σε ρίψη τριακοσίων σαράντα δύο σεντουκιών με τσάι. Αργότερα, η συμβολική αυτή αντίδραση ονομάστηκε «Κίνημα του τσαγιού». Οι άνθρωποι που ήταν υπεύθυνοι για αυτήν τη διαμαρτυρία δεν ήταν παρά μία ομάδα αγανακτισμένων Αμερικανών αποίκων, οι οποίοι πλήττονταν βαριά από την δυσβάσταχτη φορολογική τυρρανία της Βρετανίας. Το «κίνημα του τσαγιού» αποτέλεσε την κορυφή του παγόβουνου για την απαρχή της αμερικανικής ανεξαρτησίας.
Ενώ η Βρετανική οικονομία βρισκόταν σε εξαιρετικά δεινή θέση, οι αξιωματούχοι αποφάσισαν να προχωρήσουν σε επιβολή περαιτέρω φορολογικών μέτρων στις αμερικανικές αποικίες. Αρχικά, η επιπλέον φορολόγηση αφορούσε κάποια αγαθά, ο αριθμός των οποίων όλο αυξανόταν, μέχρι που, σε αυτά, προστέθηκε και το τσάι που προμηθευόταν από τις ασιατικές βρετανικές αποικίες. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το ότι οι Αμερικανοί άποικοι δεν διέθεταν εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο, δημιούργησαν ένα εχθρικό κλίμα στις σχέσεις μεταξύ Βρετανίας και αποικιών. Οι αγανακτισμένοι και επιβαρυμένοι, από τους φόρους, πολίτες, ήταν αναμενόμενο να εξεγερθούν. Η πεποίθηση, ότι η Αμερική ήταν δυνατό να «επιβιώσει» οικονομικά χωρίς τη βρετανική στήριξη, ενισχύονταν, ιδιαίτερα, από τους οικονομικά ευκατάστατους.
Σύμφωνα με τα νέα φορολογικά μέτρα για το τσάι, το προϊόν θα έφθανε μέχρι την Αμερική χωρίς δασμούς, ωστόσο, θα πωλούνταν σε μεγαλύτερη τιμή από ότι το τσάι από άλλες βιομηχανίες και η φορολόγηση θα ήταν μεγάλη. Την ίδια εποχή των κοινωνικοοικονομικών μεταβολών, στις σχέσεις «Μητέρας Βρετανίας» και Αμερικής άρχιζαν να ενισχύονται πεποιθήσεις περί αμερικανικής ανεξαρτησίας, ενώ ομάδες όπως οι «Sons of Liberty», οι οποίες καταδίκαζαν τις φορολογικές επιταγές, συσπειρώνονταν. Επιπλέον, το λαθρεμπόριο τσαγιού οδήγησε στην περαιτέρω αύξηση της τιμής του, γεγονός που έπληξε περισσότερο τους αποίκους.
Έτσι, το βράδυ της 16 Δεκεμβρίου του 1773, τριακόσια σαράντα δύο σεντούκια με τσάι απορρίφθηκαν στο λιμάνι του Griffin στη Βοστόνη ως ένδειξη διαμαρτυρίας, η οποία αργότερα ονομάστηκε «κίνημα του τσαγιού». Σήμερα, η ζημία θα ανερχόταν στο ένα εκατομμύριο δολάρια! Χρειάστηκαν περισσότεροι από εκατό άποικοι για να αδειάσουν το τσάι.
Φυσικά αυτή η εξέγερση δεν περνούσε απαρατήρητη από το βρετανικό κοινοβούλιο και τις αρχές με αποτέλεσμα την επιβολή καταναγκαστικών μέτρων. Τα μέτρα αυτά, όμως, φαίνεται πως δεν εμπόδισαν, το 1774, την δεύτερη απόπειρα του κινήματος του τσαγιού, με τη συμμετοχή λιγότερων ατόμων αυτή τη φορά.
Παρά τις προσπάθειες τη Βρετανίας, η Αμερικανική επανάσταση βρισκόταν προ των πυλών. Τα βρετανικά αντίμετρα συσπείρωσαν τους αποίκους και οδήγησαν στην διαμόρφωση της αμερικανικής επανάστασης και στη σύνταξη της Αμερικανική ανεξαρτησίας. Το 1775, ένα χρόνο αργότερα, το «κίνημα του τσαγιού» θα φάνταζε ένα μικρό βήμα για τη δια βίου αλλαγή της Βόρειας Αμερικής.
Πηγή: “Boston Tea Party” by HISTORY.COM EDITORS https://www.history.com/topics/american-revolution/boston-tea-party
