Πηγή: https://www.liberties.eu
Ο ρόλος του γονέα είναι μία περίπλοκη δουλειά που διαρκεί όλες τις ώρες της ημέρας. Όταν αποφασίζει κάποιος να φέρει στον κόσμο ένα παιδί, αναλαμβάνει να «πλάσει» τη ψυχή του με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Έχει την ευθύνη δηλαδή για την εικόνα που θα έχει αυτό το παιδί για τα παιδικά του χρόνια, την εικόνα για τον εαυτό του, την εικόνα για τον κόσμο γύρω του. Η αγάπη που θα λάβει μπορεί να πάρει πολλές μορφές και να επιδράσει με συγκεκριμένο τρόπο στη ψυχοσύνθεση του. Είναι τελικά τόσο εύκολο να αναλάβεις μια τέτοια ευθύνη;
Με οποιονδήποτε τρόπο και αν επιλέξει ένας άνθρωπος να αποκτήσει και να μεγαλώσει ένα παιδί, αναλαμβάνει έναν πολύ σημαντικό ρόλο. Και αυτό, γιατί αυτομάτως είσαι το επίκεντρο στη ζωή ενός μικρού παιδιού. Καθώς προσπαθεί να γνωρίσει και να καταλάβει τι συμβαίνει γύρω του, είτε είσαι μαμά είτε μπαμπάς, θα είσαι όλος ο κόσμος του. Αυτό θα κρατήσει για αρκετά χρόνια. Πλάθεις έναν άνθρωπο και του δίνεις αγάπη με βάση την αγάπη που έχεις λάβει από τους δικούς σου γονείς.
Είναι μια αλυσιδωτή σύνδεση του παρελθόντος του γονέα και του μέλλοντος του παιδιού. Αυτό δεν σημαίνει ότι ένας άνθρωπος θα δράσει με τον ίδιο τρόπο που έδρασαν οι δικοί του γονείς. Μπορεί σαν γονέας να είναι εντελώς αντίθετος από εκείνους, μπορεί να είναι ίδιος, και τα σενάρια συνεχίζονται… Η αγάπη που έχει λάβει ένας γονέας σαν παιδί επηρεάζει την αγάπη που θα δώσει στο δικό του παιδί. Θα ήταν άδικο, ωστόσο, αν στηρίζαμε τη προσωπικότητα ενός ατόμου μόνο στο παρελθόν του. Μεγάλη σημασία έχει η φροντίδα και η αγάπη που δίνει ο καθένας στον εαυτό του. Όχι μόνο όταν είναι γονέας, αλλά και πριν αναλάβει αυτόν τον ρόλο.
Έριχ Φρομ: η άνευ όρων γονεϊκή αγάπη
Σύμφωνα με τον ψυχολόγο και ψυχαναλυτή Έριχ Φρομ, η αγάπη των γονέων προς τα παιδιά τους για να είναι ιδανική πρέπει να έχει κάτι πολύ συγκεκριμένο. Και αυτό έχει σύνδεση με την μορφή εκείνης της αγάπης που δεν εμποδίζει το παιδί να απομακρυνθεί όταν ωριμάσει. Κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού, οι γονείς είναι πλήρως αναγκαίοι για εκείνο, τόσο συναισθηματικά όσο και πρακτικά. Επομένως, η μητρική και η πατρική αγάπη είναι πολύ σημαντικές. Το «κλειδί» όμως για την υγιή ανατροφή ενός παιδιού είναι να καταλάβει ο γονέας πότε αυτό ωριμάζει.
Ο Φρομ υποστήριζε πως η αγάπη μιας γυναίκας-μητέρας προς το παιδί της είναι άνευ όρων, τόσο πολύ που αυτό είναι καθήκον, χωρίς να επιθυμεί τίποτα άλλο. Μια μητέρα που είναι κτητική, αυταρχική, κτλ μπορεί να είναι στοργική όσο το παιδί είναι μικρό, αλλά δεν δίνει αυτή την «άνευ όρων αγάπη». Θεωρούσε, λοιπόν, ότι μόνο η γυναίκα που ξέρει να αγαπά με όλη της την ύπαρξη τη ζωή της, τον σύζυγο της, τον κόσμο γύρω της, είναι ικανή να πετύχει αυτή τη μορφή αγάπης. Αυτή ίσως είναι και η πιο δύσκολη, να αγαπάς κάποιον ακόμη και όταν θέλει να φύγει.
Το να γίνει κάποιος γονέας είναι αρκετά δύσκολο. Έχει πολλές προκλήσεις, πολλά πράγματα θα αλλάξουν, που θα «φτιάξουν» μια μικρή ανθρώπινη ψυχή. Είναι όμως και ένα ταξίδι που γνωρίζεις συναισθήματα που δεν είχες ξανά νιώσει στο παρελθόν. Στα μάτια του μικρού παιδιού είσαι τα πάντα… Ναι, είναι ευθύνη, είναι όμως και ένα από τα πιο βαθιά και μεταμορφωτικά βιώματα που μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος…
Πηγές
Πεσσάρη, Η. (2018). Η περιπλοκότητα της γονεϊκής αγάπης, Αναρτήθηκε από: https://www.psychology.gr/psychologia-paidiou/1686-i-periplokotita-tis-goneikis-agapis.html , (τελευταία πρόσβαση 13/04/2026)
Εριχ Φρομ, η σχέση μητέρας-παιδιού και η τέχνη της αγάπης, (2024), Εθνικός Κήρυξ, Αναρτήθηκε από: https://www.ekirikas.com/erich-from-i-schesi-miteras-paidiou-kai-i/,(τελευταία πρόσβαση 13/04/2026)
