Το παραμύθι εδώ και αιώνες κυριαρχεί στη ζωή των παιδιών. Οι γονείς συνηθίζουν να διαβάζουν παραμύθια στα παιδιά τους ή ο εκπαιδευτικός στους μαθητές του. Το παραμύθι έχει χάσει τον πρωταρχικό και κυρίαρχο ρόλο λόγω της τεχνολογίας. Καθώς τα παιδιά χρησιμοποιούν από μικρή ηλικία τάμπλετ και λάπτοπ κτλ. για να δούνε το αγαπημένο τους κινούμενο σχέδιο. Ωστόσο η αξία του παραμυθιού παραμένει αναλλοίωτη. Η θετική επίδραση των παραμυθιών στα παιδιά είναι πολυεπίπεδη. Βοηθούν στη γνωστική ανάπτυξη καθώς μαθαίνουν αρκετές πληροφορίες για τους λαούς, για τα φυσικά φαινόμενα, για τη χλωρίδα και την πανίδα. Επίσης συμβάλουν και στη γλωσσική ανάπτυξη καθώς μαθαίνουν καινούργιες λέξεις, εξοικειώνεται με τον προφορικό και γραπτό λόγο. Ωστόσο το παραμύθι έχει επίδραση και στη συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών.
Εξωτερίκευση συναισθημάτων:
Το παραμύθι μπορεί να αποτελέσει μέσο εξωτερίκευσης συναισθημάτων, τα οποία τα παιδιά ίσως να μην μπορούν να τα εκφράσουν διαφορετικά. Στις μικρές ηλικίες παρατηρείται πιο έντονα αυτό, δυσκολεύονται να εκφραστούν και αποφεύγουν να δείξουν τα συναισθήματα και τις ανησυχίες τους. Το παραμύθι μπορεί να αποτελέσει ένα μέσο έκφρασης για τα παιδιά. Διαβάζοντας ένα παραμύθι μέσα στην τάξη μπορείς να περάσεις μηνύματα στα παιδιά όπως για παράδειγμα για την ισότητα, τη δικαιοσύνη, τους κανόνες, την ελευθερία,την καλοσύνη. Μηνύματα τα οποία δε θα προσπαθήσεις να περάσεις με την μορφή εισήγησης. Εκτός ότι είναι αρκετά βαρετό και κανένα παιδί δε θα εστίαζε την προσοχή του στο νόημα της συζήτησης, δε θα υπήρχε η συναισθηματική πλευρά. Μέσα από την αφήγηση του παραμυθιού τα παιδιά ταυτίζονται με τον ήρωα. Νιώθουν το φόβο του, τη στεναχώρια του, τη χαρά του. Μπαίνουν στη θέση του και ταξιδεύουν μαζί του στις περιπέτειες και τις δυσκολίες του.
Εκμάθηση συμπεριφοράς:
Επιπλέον τα παιδιά μέσα από τα παραμύθια αντιλαμβάνονται τις αποδεκτές και μη αποδεκτές συμπεριφορές. Ποια συμπεριφορά είναι σωστή και πρέπει να την ενστερνίζονται και ποια δεν είναι αποδεκτή. Οι ήρωες συνήθως στα κλασικά παραμύθια διαχωρίζονται σε καλοί, οι οποίοι είναι συνήθως οι πρωταγωνιστείς του παραμυθιού και σε κακούς. Τα παιδιά αρχίζουν πλέον να διαχωρίζουν το καλό με το κακό το αποδεκτό από το μη αποδεκτό. Στις μικρές ηλικίες δεν θεωρείται κακό οι χαρακτήρες ενός παραμυθιού να παρουσιάζουν επίπεδο χαρακτήρα (κάλοι, κακοί κτλ). Καθώς προσπαθούν να κατανοήσουν την πολυπλοκότητα του κόσμου μας. Στη συνέχεια τα παιδιά μπορούνε να διαβάζουν παραμύθια με πολυδιάστατους χαρακτήρες(καλοί και κακοί συγχρόνως στον ίδιο χαρακτήρα). Όπως δηλαδή συμβαίνει και στην πραγματικότητα με τους ανθρώπους. Αρχίζουν πλέον στη ζωή του παιδιού να διαμορφώνονται κοινωνικά πρότυπα και ιδανικά. Δεν υπάρχει καταλληλότερος τρόπος να αρχίζεις να μιλάς στα παιδιά για το σεβασμό στη διαφορετικότητα με ένα παραμύθι. Αρχίζει πλέον η διάπλαση του ψυχικού κόσμου του παιδιού και η συναισθητική ανάπτυξη τους.
Σύσφιξη σχέσης γονέα- παιδιού:
Η ανάγνωση του παραμυθιού από τον γονέα εκτός ότι συμβάλει στην συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού, συμβάλει και στην ενίσχυση της σχέσεις γονέα-παιδί. Το παιδί ουσιαστικά μοιράζεται το φανταστικό του ταξίδι με τον γονέα του, δημιουργείται ένας στενός σύνδεσμος μεταξύ τους. Μοιράζονται σκέψεις, συναισθήματα και εμπειρίες. Το παιδί μπορεί να εκφράσει φοβίες και συναισθήματα με αφορμή ένα παραμύθι.
Ανάπτυξη της φαντασίας:
Κύριο στοιχείο του παραμυθιού είναι η φαντασία. Τα περισσότερα παραμύθια εξελίσσονται στη σφαίρα της φαντασίας. Μέσα από την αφήγηση του παραμυθιού διεγείρεται η φαντασία του παιδιού και η δημιουργικότητα του. Με την αφήγηση πλάθει τις δικές του εικόνες που διαδραματίζεται η ιστορία. Πλέον μπορεί να δημιουργήσει και δικές του ιστορίες ή να τις δραματοποιήσει. Για παράδειγμα στην δημιουργική γραφή για παιδιά μια συχνή άσκηση είναι να αρχίσει ένα παιδί τη φανταστική ιστορία και να την συνεχίσει το επόμενο παιδί κτλ. Η ιστορία αυτή μπορεί να δραματοποιηθεί με τον κλασικό τρόπο ή με την μορφή ηχο-ιστορίας. Στην οποία τα παιδιά δραματοποιούν σκηνές από ένα παραμύθι που αφηγείται ένα άλλο παιδί ή ο εκπαιδευτικός.
Άλλωστε, τα παραμύθια κρύβουν αλήθειες για τον κόσμο μας ,που είναι περίπλοκο να τις καταλάβουμε με διαφορετικό τρόπο ως παιδιά και μερικές φορές και ως ενήλικες.
“Υπάρχει τίποτα αληθινότερο από την αλήθεια; Ναι, το παραμύθι. Αυτό δίνει νόημα στην εφήμερη αλήθεια”.
Ν. Καζαντζάκης
