Το να καταλαβαίνετε το παιδί σας είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα τα οποία οφείλετε να μάθετε να κάνετε ως γονέας. Είναι πολύ βοηθητικό να γίνεστε αποτελεσματικοί στον τρόπο που κατευθύνετε και γαλουχείτε το παιδί σας καθώς μεγαλώνει και ωριμάζει. Αυτό που έχει σημασία να κρατήσετε στο μυαλό σας είναι πως το παιδί σας έχει μία μοναδική προσωπικότητα, η οποία παραμένει παρούσα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Ένας από τους τρόπους που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ώστε να κατανοήσετε καλύτερα το παιδί σας είναι να το παρατηρείτε κατά τη διάρκεια της ημέρας, καθώς κοιμάται, τρώει ή παίζει. Κοιτάξτε τα επιμένοντα χαρακτηριστικά. Ποιες δραστηριότητες του αρέσουν περισσότερο; Είναι η προσαρμογή σε αλλαγές κάτι εύκολο γι’ αυτό ή χρειάζεται κάποιο χρόνο ώστε να οικειοποιηθεί με τέτοια πράγματα; Όλα τα παραπάνω είναι φυσιολογικά χαρακτηριστικά ενός παιδιού και το παιδί σας πολύ πιθανόν να μην είναι η εξαίρεση.
Όσο το δυνατόν περισσότερο, δημιουργείστε χρόνο για να μιλάτε με το παιδί σας. Κάτι τέτοιο μπορεί να σας δώσει πολύ σημαντικές πληροφορίες ώστε να καταλάβετε πώς νιώθει και τι πραγματικά θέλει. Στην περίπτωση των πολύ μικρών παιδιών, πολύ σημαντική είναι και η γλώσσα του σώματος (π.χ. εκφράσεις προσώπου) ώστε να καταλάβετε τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Κάνοντάς τους επίσης ερωτήσεις θα τα βοηθήσετε να μοιραστούν τα συναισθήματά τους μαζί σας.
Η σημασία της αυτοεκτίμησης
Η αυτοεκτίμηση είναι το κλειδί για την επιτυχία στη ζωή. Η ανάπτυξη ενός θετικού σχήματος του εαυτού ή αλλιώς η υγιής αυτοεκτίμηση είναι εξαιρετικά σημαντική για την ευτυχία και την επιτυχία των παιδιών και των εφήβων. Μία θετική σχέση μεταξύ γονέα και παιδιού παρέχει τη βάση και την υποστήριξη ώστε το παιδί να αναπτύξει υγιή σεβασμό για τον εαυτό του και τους άλλους. Τα παιδιά λαχταρούν να περνούν χρόνο με τους γονείς τους. Τους κάνει να νιώθουν μοναδικά. Οι γονείς θα πρέπει να παροτρύνονται να βρίσκουν χρόνο να παίζουν με τα παιδιά τους σε τακτική βάση. Κάτι τέτοιο μπορεί να περιέχει ενασχόληση του γονέα με ένα παιδί τη φορά ή ομαδικό χρόνο με τους δύο γονείς και όλα τα παιδιά στο σπίτι. Εάν είστε μονογονεϊκή οικογένεια ή έχετε ένα μόνο παιδί, μπορείτε περιστασιακά να καλείτε συγγενείς ή φίλους και να παίζετε ομαδικά.
Για τον έναν ή τον άλλο λόγο, μερικά παιδιά δεν αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες τόσο εύκολα όσο κάποια άλλα. Ενώ μπορεί αρχικά να ψάχνουν σχέσεις με συνομηλίκους τους, όταν όμως αντιμετωπίζουν την απόρριψη, μαζεύονται και καταλήγουν στην ασφάλεια του σπιτιού, της οικογένειας και του ίδιου τους του εαυτού. Προφανώς, για έναν γονέα δεν υπάρχει τίποτα πιο επώδυνο από την απόρριψη του παιδιού του. Οι γονείς χρειάζεται να κοιτάξουν ολιστικά τα κοινωνικά προβλήματα που προκύπτουν στα παιδιά τους και να δημιουργήσουν ένα πλάνο ώστε να βοηθήσουν στην επίλυσή τους. Κάτι τέτοιο χρειάζεται προσοχή όπως ένα πρόβλημα υγείας. Ωστόσο, υπάρχουν κατευθυντήριες οδηγίες, οι οποίες εάν ακολουθηθούν μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά. Βέβαια, εδώ χρειάζεται ο γονέας να αφιερώσει κάποιο χρόνο και να είναι προσεκτικός στις κινήσεις του.
Οι περισσότεροι γονείς θα κληθούν να αντιμετωπίσουν κάποιες ”δυσκολίες” καθώς το παιδί τους θα κάνει τη μετάβαση από παιδί σε έφηβο και από έφηβο σε ενήλικα. Γι’ αυτό, υπάρχουν πλέον πολλές πηγές (είτε βιβλία είτε διαδικτυακά), τις οποίες μπορούννα συμβουλευτούν για το κάθε στάδιο ανάπτυξης ανάλογα. Η κοινωνική συμπεριφορά είναι συνήθως μία ένδειξη για πιθανές διαταραχές, όπως η ΔΕΠ-Υ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητα), ο Αυτισμός/ Σύνδρομο Άσπεργκερ, το Άγχος, η Κατάθλιψη και άλλα.
