Ο όρος Σύνδρομο της Ηλέκτρας
Το Σύνδρομο της Ηλέκτρας είναι ένας όρος που εισήγαγε ο Καρλ Γιουνγκ, μαθητής του Σίγκμουντ Φρόυντ, ο οποίος σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας (1895-1900) και στο πανεπιστήμιο της Ζυρίχης (1902). Ήταν ιατρός και ψυχολόγος, ενώ υπήρξε ο εισηγητής της σχολής της αναλυτικής ψυχολογίας.
Το Σύνδρομο αυτό είναι αντίστοιχο με το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα απλά με μια εναλλαγή φύλλων. Ειδικότερα, αναφέρεται στη σχέση ανάμεσα στον πατέρα και στην κόρη. Η Ηλέκτρα ήταν η κόρη του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας. Είχε υπερβολική αγάπη στον πατέρα της, ο οποίος όμως δολοφονήθηκε από τη μητέρα της και τον εραστή αυτής. Η Ηλέκτρα λοιπόν αναζήτησε εκδίκηση για τον φόνο του πατέρα της και λειτουργώντας ως τιμωρός γίνεται ηθική αυτουργός μητροκτονίας. Από την αγάπη της αυτή για τον πατέρα της πήρε το όνομά της το σύνδρομο αυτό.
Είδη σχέσεων με τον πατέρα
Η Δρ. Τζούντιθ Ράιτ, συνιδρύτρια στο Πανεπιστήμιο Wright Graduate και ειδικός σε θέματα σχέσεων, αναφέρει ότι ένα παιδί μαθαίνει για τις ανθρώπινες σχέσεις και διαμορφώνει σεξουαλική συμπεριφορά μέσω της αλληλεπίδρασης και σχέσης του με τους γονείς του. Πολλές γυναίκες αναζητούν σύντροφο όμοιο είτε εμφανισιακά είτε σε χαρακτήρα με τον πατέρα τους. Οι γυναίκες λοιπόν που έχουν καλή, τρυφερή και υποστηρικτική σχέση με τον πατέρα τους στο μέλλον δημιουργούν υγιείς ερωτικές σχέσεις και συμπεριφορές ως άτομα.
Πολλές γυναίκες πιστεύουν πως ο σύντροφός τους δεν έχει κοινά χαρακτηριστικά με τον πατέρα τους, όμως υποσυνείδητα βρίσκουν τρόπο να “επιστρέψουν” στο γνώριμο, δηλώνει η Δρ. Ράιτ. Ακόμη και γυναίκες που μεγάλωσαν χωρίς πατέρα αναζητούν σύντροφο κατά πολύ μεγαλύτερο σε ηλικία. Σκοπός τους η κάλυψη της ανάγκης για πατρική φιγούρα και ασφάλεια. Επίσης, κοπέλες που έχουν κακή σχέση με τον πατέρα τους αναζητούν σύντροφο όμοιό του προσπαθώντας να διορθώσουν το παρελθόν.
Σύμφωνα με τη Δρ. Ράιτ, η αναζήτηση συντρόφου με βάση τον πατέρα δεν είναι απαραίτητα κακό να συμβαίνει. Όταν ο σύντροφος μιας γυναίκας διαθέτει τα θετικά χαρακτηριστικά του πατέρα της και είναι μια “βελτιωμένη εκδοχή” του, τότε το ζευγάρι είναι πιθανότερο να είναι ευτυχισμένο.
Τέλος, αφού μια γυναίκα διαχωρίσει τον εαυτό της από τους γονείς της, κάνοντας μια νέα αρχή και αναζητώντας κάτι καινούργιο και διαφορετικό χωρίς να παραμένει προσκολλημένη στις ανασφάλειες της, τότε, όπως αναφέρει και η Δρ. Ράιτ, καταφέρνει να απαλλαχθεί από το σύνδρομο της Ηλέκτρας. Έτσι, δημιουργεί σχέσεις χωρίς να θέτει όρια και φραγμούς υποσυνείδητα. Δημιουργεί κάτι απόλυτα δικό της.
Βιβλιογραφία: “The theory of psychoanalysis, by Dr. C. G. Jung. Jung, C. G. (Carl Gustav), 1875-1961”
