Η ελκώδης κολίτιδα αποτελεί μια χρόνια πάθηση του παχέος εντέρου και προκαλεί πόνο σε αυτό μέσω έλκων. Προσβάλει τον βλεννογόνο του παχέος εντέρου και τον όριο, δηλαδή το τελικό του σημείο.
Ακόμη δεν έχει αποδειχθεί που οφείλεται. Παρόλα αυτά η πιο επικρατέστερη εκδοχή είναι ότι, έχει να κάνει με τα βακτήρια που υπάρχουν φυσιολογικά στο έντερο, και την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος απέναντι σε αυτά.
Ποιους επηρεάζει
Η ελκώδης κολίτιδα χαρακτηρίζεται ως ιδιοπαθής φλεγμονώδης νόσος. Μπορεί να επηρεάσει άτομα όλων των ηλικιών. Όμως, έχει αποδειχθεί ότι κάνει την εμφάνιση της κυρίως σε άτομα κάτω των 30 ετών.
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα της ελκώδους κολίτιδας ποικίλουν, ανάλογα το άτομο που πάσχει από αυτή.
Πρώτα από όλα, η διάρροια αποτελεί το πιο συχνό σύμπτωμα της νόσου. Συνήθως, τα άτομα που έχουν ελκώδη κολίτιδα, τείνουν να επισκέπτονται την τουαλέτα 10 με 20 φορές ημερησίως. Επίσης, η διάρροια μπορεί να συνοδεύεται από αιμορραγία που πραγματοποιείται από τον όρθο και προκαλεί έντονο πόνο. Η αιμορραγία αυτή μπορεί να οδηγήσει και στην εμφάνιση αναιμίας, λόγω των μειωμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων.
Επιπροσθέτως, συμπτώματα όπως ο έντονος πόνος στην κοιλιακή χώρα και η δυσκοιλιότητα, θα πρέπει να μας εφιστούν τον κώδωνα του κινδύνου για την νόσο. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι, η δυσκοιλιότητα είναι λιγότερο σύνηθες σύμπτωμα από την διάρροια.
Εν συνεχεία, τα συμπτώματα που πρέπει να προσέξουμε ιδιαιτέρως είναι ο πυρετός, η απώλεια βάρους, η απουσία όρεξης. Ο πόνος στις αρθρώσεις και τυχόν ηπατικά ή προβλήματα με τα μάτια, μας προδιαθέτουν ότι πάσχουμε από ελκώδους κολίτιδα.
Έχει αποδειχθεί ότι τα συμπτώματα της νόσου έρχονται και παρέρχονται στον άνθρωπο. Συνήθως, κάνουν έως και χρόνια για να εμφανιστούν πάλι. Υπάρχει όμως και ένα ποσοστό ασθενών της τάξεως του 5-10%, το οποίο εμφανίζει συνεχώς τα συμπτώματα.
Διάγνωση
Η εξέταση για την διάγνωση της νόσου είναι η κολονοσκόπηση. Σε περίπτωση όμως που τα συμπτώματα είναι πολύ έντονα, τότε θα πρέπει να γίνει ορθοσιγμοειδοσκόπηση.
Η νόσος χωρίζεται σε τρία επίπεδα βαρύτητας. Στην ήπια μορφή της συναντάμε 2-4 κενώσεις. Στην μεσαία 4-6 κενώσεις, ενώ στην βαριά μορφή της πάνω από 6 κενώσεις.
Θεραπεία
Η θεραπείας της νόσου επιλέγεται ανάλογα με την μορφή την οποία έχει.
Αρχικά, η κορτιζόνη χρησιμοποιείται όταν η νόσος βρίσκεται σε έξαρση, ώστε να την καταστέλλει αλλά δεν είναι σε θέση να την κρατήσει μόνιμα σε ύφεση. Στην περίπτωση που η χορήγηση της γίνεται σε μεγάλο βαθμό, τότε χρειάζεται οπωσδήποτε και η χρήση ανοσοτροποποιητικών.
Από την άλλη, τα αμινοσαλικυλικά αποτελούν την πρώτη θεραπευτική προσέγγιση της ελκώδους κολίτιδας, όταν είναι ακόμη σε ήπια μορφή.
Όμως, πολύ σημαντικό είναι να τονίσουμε ότι, η χρήση των βιολογικών παραγόντων γίνεται στην περίπτωση που καμία άλλη θεραπεία δεν έχει αποδώσει. Έτσι, η χορήγηση τους γίνεται επιβεβλημένη.
Επιτήρηση ασθενών με ελκώδη κολίτιδα
Η επιτήρηση των ασθενών με ελκώδη κολίτιδα είναι πάρα πολύ σημαντική. Τα άτομα τα οποία πάσχουν από ελκώδη κολίτιδα, τείνουν να κινδυνεύουν με εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου.
Σε περίπτωση όμως που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή, τότε επειδή βρίσκεται σε ύφεση και ελέγχεται η νόσος, ο κίνδυνος ελαχιστοποιείται.
Οι ασθενείς οι οποίοι πάσχουν από χρονία ελκώδη κολίτιδα, θα πρέπει να εξετάζονται σε τακτά χρονικά διαστήματα μέσω της κολονοσκόπησης, δηλαδή ένα με τρία έτη.
Πηγές
Ελκώδης Κολίτιδα: Τα συμπτώματα που την φανερώνουν – OnMed – 1.5.2015 – Ανακτήθηκε από την ηλεκτρονική διεύθυνση: onmed.gr (Τελευταία τροποποίηση: 16.7.2022)
Ελκώδης Κολίτιδα: Τι πρέπει να γνωρίζουμε; – Υγεία – Ιούλιος 2020 – Ανακτήθηκε από την ηλεκτρονική διεύθυνση: hygeia.gr (Τελευταία τροποποίηση: 16.7.2022)
Ελκώδης Κολίτιδα – Σεβαστιάδης – Ανακτήθηκε από την ηλεκτρονική διεύθυνση: drsevastiadis.gr (Τελευταία τροποποίηση: 16.7.2022)
