Ιατροφοβία. Όταν φοβάσαι τον ίδιο τον γιατρό σου. Όταν μια απλή επίσκεψη στον γιατρό γίνεται πραγματικός εφιάλτης. Σήμερα ακούγονται ένα σωρό από διάφορες φοβίες και η Ιατροφοβία είναι μια από αυτές. Ορισμένες μπορεί να ακούγονται ιδιαίτερα αστείες ή αξιοπερίεργες στον γενικό πληθυσμό. Παρόλα αυτά δεν θα πρέπει να αποτελούν οι φοβίες κριτήριο κοινωνικού στιγματισμού. Η Ιατροφοβία είναι μία από τις πιο επικίνδυνες φοβίες θα λέγαμε. Αυτό στηρίζεται στο γεγονός ότι τα άτομα που πάσχουν από αυτή, η οποιαδήποτε άλλη ασθένεια, φοβούνται τους ειδικούς που μπορούν να τους βοηθήσουν.
Η Ιατροφοβία, εκτός από την ψυχική πίεση που προκαλεί στο άτομο, προκαλεί και άλλα σωματικά συμπτώματα. Τα πιο συνηθισμένα είναι αίσθημα αδιαθεσίας, στομαχόπονος, αδυναμία σωστής χρήσης του λόγου και εφίδρωση. Σε μερικές ακραίες περιπτώσεις μπορεί να προκληθεί και κρίση πανικού.
Η επίσκεψη στον ιατρό μπορεί να είναι τρομακτική για πολλούς λόγους. Εντούτοις η ιατροφοβία στις περισσότερες περιπτώσεις φαίνεται να πηγάζει από άσχημες εμπειρίες στην παιδική ηλικία.
- Πολλοί φοβούνται την διαδικασία της εξέτασης. Για αυτό εν μέρει ευθύνονται οι γιατροί. Όταν ένας ασθενής επισκέπτεται κάποιον γιατρό, ο δεύτερος είναι υποχρεωμένος, πριν αρχίσει να εξετάζει, να περιγράψει τα βήματα που θα ακολουθήσει στην εξέτασή του. Αυτό θα πρέπει να γίνεται με ειλικρίνεια και ακρίβεια έτσι ώστε ο ασθενής να ξέρει τι να αναμένει. Εφόσον όμως αυτό πολλές φορές δεν γίνεται, ο ασθενής αντιμετωπίζει τον γιατρό του με φόβο και με άγχος.
- Δεν είναι λίγοι αυτοί που εκφράζουν τον φόβο τους για τις ενέσεις και τις σύριγγες, αντικείμενα πολύ διαδεδομένα μέσα σε ένα ιατρείο ή νοσοκομείο. Ακόμη μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των ατόμων που συγχύζονται στη θέαση του αίματος.
- Συνηθισμένη είναι η ιατροφοβία και στα μικρά παιδιά. Ο γιατρός πολλές φορές μπορεί να φαντάζει σαν μια τρομακτική οντότητα. Σε αυτό συμβάλλει τόσο η εικόνα που θα αποκτήσει το παιδί για τον γιατρό από τους γονείς του όσο και από την εικόνα του γιατρού που θα έχει όταν τον συναντήσει. Για αυτό το λόγο θα πρέπει η επαφή του γιατρού με το παιδί να γίνεται ομαλά και προσεκτικά ειδικά όταν πρόκειται για την πρώτη επίσκεψη του παιδιού στο γιατρό σε ηλικία που αντιλαμβάνεται.
- Πολλοί, όταν έρχονται αντιμέτωποι με συμπτώματα τα οποία ενδεχομένως υποδηλώνουν την ύπαρξη μιας ασθένειας, αρνούνται να επισκεφτούν έναν γιατρό για συμβουλή, επειδή φοβούνται το πόρισμα της διάγνωσης. Άλλοι πάλι θεωρούν πως θα αυτοϊαθούν από μόνοι τους ή με την βοήθεια της λεγόμενης “εναλλακτικής ιατρικής”.
Το τελευταίο είναι κατά την άποψη μου αλλά και κατά γενική ομολογία το πιο ανησυχητικό κομμάτι. Πολλοί αν και έχουν εντοπίσει κάποια ύποπτα συμπτώματα δεν ζητούν τη συμβουλή γιατρού αγνοώντας τα, θέτοντας την υγεία τους σε πολύ μεγάλο κίνδυνο.
Η ιατροφοβία σε πολλές περιπτώσεις δεν μπορεί να ξεπεραστεί εύκολα. Σε αυτό όμως μπορεί να
συμβάλει η θεραπευτική βοήθεια από ειδικό ψυχοθεραπευτή. Η ειρωνεία όμως της υπόθεσης έγκειται στο ότι και αυτός γιατρός είναι. Επομένως, μπορεί να προκαλέσει τον ίδιο πανικό στον ασθενή. Είναι πολύ σημαντικό να τονιστεί ότι θα πρέπει να καλλιεργούνται σχέσεις συνεργασίας και εμπιστοσύνης μεταξύ των γιατρών και των ασθενών. Αφού συμβεί αυτό, τότε θα μπορούσε να περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό το φαινόμενο “ιατροφοβία”.
