[punica-dropcap]Η[/punica-dropcap] καλοήθης υπερπλασία του προστάτη (ή αλλιώς αδένωμα) είναι μία υπερτροφία καλοήθης του παραουρηθρικού προστάτη. Είναι πάθηση που εκδηλώνεται σε ηλικίες που αφορά τη γήρανση του ανδρικού οργανισμού. Σε άνδρες ηλικίας 50 ετών το ποσοστό εμφάνισης της πάθησης είναι 50%, ενώ σε άνδρες άνω των 80, το ποσοστό υπερπλασία του προστάτη ανέρχεται στο 80%. Οφείλεται στην πτώση του μεταβολισμού, δηλαδή στη μεταβολή της ισορροπίας μεταξύ ανδρογόνων και οιστρογόνων. Σημαντικό ρόλο παίζει η αυξημένη δραστηριότητα του ενζύμου 5α-ρεδουκτάση, η οποία αυξάνει τον όγκο του προστάτη. Παραμένει δε αδιευκρίνιστο, γιατί στη νεαρή ηλικία όπου είναι άφθονα τα ανδρογόνα δεν προκαλείται διόγκωση του προστάτη, ενώ στη μεγαλύτερη ηλικία που είναι μειωμένα τα ανδρογόνα παρατηρείται το φαινόμενο αυτό. Η αύξηση αυτή του ενζύμου είναι λοιπόν μια αντίδραση του οργανισμού ν΄αναπληρώσει τα μειωμένα ανδρογόνα με μεταβολισμό της τεστοστερόνης.
Συμπτώματα
Το αδένωμα αυτό είναι ένας καλοήθης όγκος (όχι δηλαδή καρκινικός), ο οποίος αναπτύσσεται σταδιακά στον προστάτη. Δεν προκαλεί σοβαρά συμπτώματα, εκτός από την περίπτωση που ο όγκος είναι αρκετά μεγάλος ή όταν καλύπτει ολόκληρο τον ουρηθρικό πόρο, ο οποίος διασχίζει τον προστάτη και αδειάζει τα ούρα στην κύστη. Ο ασθενής ενοχλείται από την απόφραξη αυτή. Παρουσιάζει δυσκολία έναρξης της ούρησης με παρατεταμένο χρόνο κένωσης της κύστης. Επίσης έχει διακεκομμένη ούρηση με μικρή στήλη ροής, επίσχεση ούρων(σταμάτημα – κατακράτηση) και απώλεια σταγόνων κατά το τέλος της. Αυτά βέβαια δε σχετίζονται πάντα με το μέγεθος της υπερτροφίας του προστάτη. Σημαντικό ρόλο παίζει η κατεύθυνση προς την οποία πορεύεται η υπερτροφία αυτή. Αν λοιπόν αυτή πορεύεται προς άλλη κατεύθυνση και όχι προς την προστατική ουρήθρα, τότε τα συμπτώματα είναι ήπια μέχρι και ανύπαρκτα. Επίσης συμπτώματα μπορεί να δημιουργήσει και η ανωμαλία στη λειτουργία του εξωστήρα μυός. Σε υπερλειτουργία του προκαλεί ακούσιους σπασμούς της κύστης, με αποτέλεσμα εμφάνισης συχνουρίας νυχτερινής ούρησης, με έντονη ανάγκη για ούρηση και ακράτεια. Σε υπολειτουργία του μυός, με αδύναμες δηλαδή συστολές, παρατηρείται αδύνατη στήλη ροής των ούρων, αίσθημα υπερπλήρωσης της κύστης και ότι δεν αδειάζει μετά την ούρηση, καθώς και κατακράτηση των ούρων.
Διάγνωση
Διαγνωστικά πρώτα ελέγχεται το κύριο σύμπτωμα, η συχνουρία, ιδιαίτερα κατά τη νύχτα όπου η στήλη των ούρων είναι αδύνατη. Τα ούρα του ασθενή πέφτουν δηλαδή “ραντιστά” ή στα πόδια του. Ελέγχεται η ηλικία, αν είναι ο ασθενής άνω των 50. Γίνεται έλεγχος από ουρολόγο γιατρό, ο οποίος κάνει δακτυλική εξέταση από το ορθό για να δει το μέγεθος και τη σύσταση του προστάτη, αν υπάρχουν ψηλαφητοί όζοι και περιοχές σκληρότητας που συνηγορούν για υποψία καρκίνου του προστάτη. Βασικό επιβεβαιωτικό είναι η βιοψία. Έπειτα γίνονται: υπερηχογράφημα, κυστεοσκόπηση αξονική και πυρηνική τομογραφία, καθώς και βιοχημικές εξετάσεις. Για να παρακολουθήσουμε την πορεία της υπερπλασίας του προστάτη χρησιμοποιούμε την ανεύρεση του ειδικού προστατικού αντιγόνου PSA. Αυτό είναι μία γλυκοπρωτεΐνη που παράγεται από ειδικά κύτταρα του προστάτη, τόσο καλοήθη όσο και κακοήθη. Η τιμή αυτή εξαρτάται από την ηλικία και τον όγκο του προστάτη. Σημαντική και ανεύρεση της PAP, που στην στην καλοήθη υπερπλασία είναι φυσιολογική, ενώ στην καρκινική μορφή οι τιμές είναι αυξημένες.
Θεραπεία
Στην περίπτωση της επίσχεσης των ούρων πρέπει να αφαιρεθούν όλα τα ούρα, είτε με καθετήρα είτε με παρακέντηση της ουροδόχου κύστεως, ακριβώς πάνω από την ήβη. Η απόφραξη διορθώνεται χειρουργικά ή με ολική αφαίρεση ή με τοπική εκτομή του αδενώματος με τη βοήθεια ενδοσκοπίου. Η ολική προστατεκτομή μπορεί να προκαλέσει ανικανότητα και ακράτεια. Η ενδοσκοπική μέθοδος δε, είναι λιγότερο αποτελεσματική μακροπρόθεσμα. Η απόφαση λαμβάνεται από τον ασθενή.
http://www.onmed.gr/diatrofi/story/317871/oi-4-idanikes-trofes-gia-tin-ygeia-tou-prostati
