Ο όρος «Καρκίνος του μαστού» αναφέρεται στην ανάπτυξη κακοήθους όγκου στην περιοχή του μαστού. Αποτελεί μία από τις πιο συχνές μορφές καρκίνου παγκοσμίως και είναι η πρώτη σε αριθμό κρουσμάτων στο γυναικείο πληθυσμό. Προκαλείται από ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό παθολογικών κυττάρων που έχει ως αποτέλεσμα το σχηματισμό κακοήθους όγκου στην περιοχή του μαστού και ουσιαστικά αποτελεί κυτταρική νόσο. Τα παθολογικά αυτά κύτταρα έχουν τη δυνατότητα εξάπλωσης σε γειτονικούς ιστούς με δυσάρεστες συνέπειες για ολόκληρο τον οργανισμό. Η πιθανότητα εμφάνισης της νόσου σε άρρενες είναι υπαρκτή αλλά πολύ μικρή. Όσον αφορά στις γυναίκες όλες αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου – όχι, όμως στον ίδιο βαθμό.
Πώς δημιουργείται ο Καρκίνος του μαστού; Πώς μπορούμε να τον προλάβουμε;
Παρόλο που δεν γνωρίζουμε στην πραγματικότητα πώς δημιουργείται ο Καρκίνος του μαστού, υπάρχουν κάποιοι επιβαρυντικοί παράγοντες που αυξάνουν τις πιθανότητες μίας γυναίκας να πάθει καρκίνο του μαστού. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο δεν μπορούμε πάντα τον προλάβουμε. Μπορούμε ωστόσο να μειώσουμε τις πιθανότητες να νοσήσουμε από καρκίνο του μαστού ή έστω να τον βρούμε νωρίς. Ο Καρκίνος του μαστού που ανιχνεύεται νωρίς έχει μία εξαιρετική πρόγνωση.
Κάποιες γυναίκες με βάση το οικογενειακό τους ιστορικό , έχουν ένδειξη να υποβληθούν σε γονιδιακό έλεγχο για μεταλλάξεις που σχετίζονται με τον Καρκίνο του μαστού περισσότερα. Πρέπει ωστόσο, η ίδια να συνειδητοποιήσει ότι ακόμη και αν υπάρχει η γονιδιακή μετάλλαξη στην οικογένειά της ,εκείνη μπορεί να την έχει ή να μην την έχει. Αν δεν την έχει ο προσωπικός της κίνδυνος είναι όμοιος με του γενικού πληθυσμού.
Σε περίπτωση που υπάρχουν όντως μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1 και BRCA2 η προφυλακτική μαστεκτομή με ταυτόχρονη αποκατάσταση μειώνει τον κίνδυνο να νοσήσει μία γυναίκα από Καρκίνο του μαστού πάνω από 95%.
Ποιά είναι η πρόγνωση για τον Καρκίνο του μαστού;
- Έγκαιρη διάγνωση
- Μία μαστογραφία αναφοράς στα 35 έτη
- Μία φορά το μήνα αυτοεξέταση
- Μία φορά το χρόνο, μαστογραφία (συνήθως μετά τα 40)
Η έγκαιρη διάγνωση, στις περισσότερες περιπτώσεις, μπορεί να οδηγήσει στην διατήρηση του μαστού και στην ίαση. Σε νέες γυναίκες το υπερηχογράφημα είναι η καταλληλότερη εξέταση, επειδή ο μαστός τους είναι πυκνός και η μαστογραφία δεν παρέχει επαρκείς πληροφορίες. Επίσης, σε γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας με πυκνό μαστό πρέπει να γίνεται υπερηχογράφημα.
Σε γυναίκες υψηλού κινδύνου πρέπει ο χειρουργός να συστήσει μία εξατομικευμένη διαδικασία που μπορεί να περιλαμβάνει πιο συχνούς ελέγχους ή κάποιο γονιδιακό έλεγχο .
Με τις προαναφερθείσες εξετάσεις είμαστε σε θέση να ανιχνεύσουμε σχεδόν το σύνολο των καρκίνων του μαστού. Όταν υπάρχει ψηλαφητό εύρημα ή όταν υπάρχει οποιαδήποτε υποψία κακοήθειας πρέπει η βλάβη να “ταυτοποιηθεί”, δηλαδή να γίνει βιοψία. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να έχουμε ως βάση την πρόληψη. Ειδικά με τις εξελίξεις στην επιστημονική κοινότητα, κάτι τέτοιο καθίσταται πλέον εφικτό και θεωρείται σε πολλές περιπτώσεις αναγκαίο.
