«Πράγματι, η χριστιανική αγάπη είναι φοβερή όπως και η ζωή. Δεν είναι πράξη, είναι σχέση. Ο άλλος δεν είναι ξένος. Είναι κοντινός, πλησίον. Ακόμη περισσότερο γίνεται αδελφός, συγγενής. Είναι αδελφός του Χριστού..»
Το βιβλίο αυτό του Μ. Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικολάου, Αν υπάρχει ζωή θέλω να ζήσω, αποτελεί μια συλλογή ερωταπαντήσεων από μια μακρά συζήτηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ του ίδιου και μιας παρέας νέων ανθρώπων και στη ζωή γενικά. Η συζήτηση αυτή επεκτείνεται σε όλα τα ζητήματα που αφορούν την Ορθοδοξία, την Εκκλησία, τους κληρικούς και το ίδιο το δόγμα του Χριστιανισμού και γενικά τη ζωή. Μέσα στις σελίδες του βιβλίου μπορεί κανείς να εντοπίσει ερωτήματα που μεγάλος αριθμός ανθρώπων έχει κατά νου όταν ακούει τη λέξη «εκκλησία», αλλά και απορίες που βοηθούν στο να εμβαθύνει ένα άτομο περισσότερο από μια επιδερμική κριτική απέναντι σε κάτι.
100 ερωτήσεις και απαντήσεις περί πίστεως. Ὑπάρχει Θεός; Γιατί βαφτιζόμαστε μικροί: Τί θά λέγατε γιά τή θεωρία τῆς ἐξέλιξης; Ὑπάρχει κάτι πού νά ἀποδεικνύει τήν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ; Τί ἐννοεῖτε ἐμπιστοσύνη στό δρόμο τῆς Ἐκκλησίας; Γιατί δέν μποροῦμε νά τά καταλάβουμε ὅλα αὐτά; Τί ἐννοοῦμε ἁγιότητα; Ὑπάρχει ἐλπίδα; Ὑπάρχει γνήσια Ἐκκλησία; Πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀναστηθεῖ ἕνας νεκρός; Τί θά πεῖ ἡ λέξη μυστήριο τοῦ Θεοῦ; Πῶς μπορῶ νά δώσω ζωή στή… ζωή μου; Τί θά πεῖ ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος; Γιατί τόσος πόνος;
«Η εκκλησιαστική υποκρισία και η χλιδή, η μιζέρια και ο παλαιολιθισμός, ο φανατισμός και η στενοκαρδία φυσικά και δεν είναι εκκλησία. Είναι μη εκκλησία.»
Από το οπισθόφυλλο:
Άρχισα να γράφω στο Κάθισμα του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, κοντά στον αρσανά της Σιμωνόπετρας. Τελείωσα αργότερα στο νησί του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, στην Πάτμο, στο Κουβάρι. Και οι δύο τόποι ησυχαστικοί και ερημικοί. Σημεία προσευχής. Συνολικά χρειάστηκαν λίγες μόνο μέρες. Συντροφιά μου ο αρχοντικός μαθητής της αγάπης. Ο ειλικρινά αγαπών και όντως ηγαπημένος. Το κείμενο δεν μπορούσε παρά να είναι καρπός αγάπης και ησυχίας· είναι καρπός ερήμου. Θα έλεγα και προσευχής, αλλά φοβούμαι τις παρεξηγήσεις των νοσηρών υπερβολών.
Τα ερωτήματα -επέλεξα εκατό για να είναι στρογγυλός ο αριθμός- και ο διάλογος είναι όλα αυθεντικά. Τα πρόσωπα είναι επίσης αληθινά, αν και με διαφορετικά προφανώς ονόματα. Η συζήτηση δεν ήταν αυτοτελής, αλλά αποτελεί μία σύνθεση με επιλογή ερωτημάτων. Όλα αυτά όμως δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία. Αυτό που βαραίνει είναι μέσα από αυτά να φανεί αυθεντικά η ανθρώπινη φύση και καθαρά το πρόσωπο του αληθινού Θεού. Δεν υπάρχει τίποτα που να αξίζει περισσότερο σε αυτή τη ζωή.
