Η χώρα μας έχει κάθε λόγο να υπερηφανεύεται για τους αθλητές της καθώς κάτω από δύσκολες συνθήκες καταφέρνουν να προπονούνται και να φτάνουν σε τόσο υψηλό επίπεδο ώστε να φέρνουν στην πατρίδα μας Ολυμπιακά μετάλλια. Στη λίστα των βιβλίων που υπάρχουν αφιερωμένα στις ζωές αθλητών, όπως για παράδειγμα αυτό του Παναγιώτη Γιαννάκη, έρχεται να προστεθεί το βιβλίο του εκπαιδευτικού Νίκου Μιχαλόπουλου που έγραψε για τη ζωή του -σπουδαίου- Εμμανουήλ Καραλή.
Μέσα σε 258 σελίδες ο Ν. Μιχαλόπουλος αναλύει τη ζωή, τη σχέση με την οικογένειά του, τις προπονήσεις, την προετοιμασία και τα επιτεύγματα του σπουδαίου Ελληνο – Αφρικανού. Ο συνδυασμός των λέξεων που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας με τα βιώματα και τα επιτεύγματα του Καραλή γεννά ένα βιβλίο γεμάτο ουσία, που θα εντοπίσει ακόμα και ένας άνθρωπος που διαβάζει πρώτη φορά ένα βιβλίο. Ο Manolo επιλέγει να μην κρυφτεί αλλά να μοιραστεί κάθε στιγμή που τον έφτασε εδώ που είναι. Από τον ρατσισμό που βίωσε στα 15 του έτη μέχρι την κατάκτηση των μεταλλίων και την παγκόσμια αναγνώριση ο Ε. Καραλής διδάσκει τη δύναμη της θέλησης αλλά και της ανάγκης για έναν καλύτερο κόσμο. Από την πρώτη κιόλας σελίδα είναι έκδηλο πως ο συγκεκριμένος αθλητής επιλέγει να στέκεται -σχεδόν πάντα- στη φωτεινή πλευρά της ζωής.
Ο ρατσισμός που βίωσε από μικρή ηλικία και ο αποκλεισμός προπονητή
Στην αρχή της καριέρας του, σε ηλικία μόλις 15 χρονών, ο ταλαντούχος έφηβος έγινε -για πρώτη φορά- δέκτης άσχημων συμπεριφορών λόγω του χρώματός του. Όταν ο ίδιος άρχισε να κάνει ψηλότερα άλματα από λευκούς αθλητές ερχόταν αντιμέτωπος με βλέμματα αλλά και με φράσεις του τύπου: «γύρνα πίσω στη χώρα σου μικρέ μαζί με την μητέρα σου». Στα 19 του χρόνια, ο Καραλής αποφασίζει να μιλήσει ανοιχτά για όλα αυτά που βίωνε. Η μαρτύρια του υποστηρίχθηκε από άλλους αθλητές που είχαν ακούσει όσα ειπώθηκαν και κάπου εκεί έρχεται και η δικαίωση. Ο ΣΕΓΑΣ αποκλείει τον προπονητή που πρωτοστατούσε σε αυτόν τον εφιάλτη και λίγο καιρό αργότερα η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και το Ανώτατο Συμβούλιο Επίλυσης Αθλητικών Διαφορών πιστοποιούν την απόφαση βάζοντας μια τελεία σε αυτό το θέμα και στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα σε όσους στο μέλλον σκεφτούν να προβούν σε μια αντίστοιχη πράξη.
Αξίζει να αναφερθεί πως, ανάμεσα στους αθλητές που τον υποστήριξαν ήταν και η Κατερίνα Στεφανίδη. Η ίδια είχε αρνηθεί να μπει στο ίδιο αεροπλάνο με τον προπονητή.
Η σχέση του Εμμανουήλ με τους γονείς του και την αδερφή του
Η μητέρα του, η Σάρρα γεννήθηκε στην Ουγκάντα. Σε ηλικία 13 ετών, μαζί με την αδερφή της, Φωτεινή ήρθαν στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αθήνα. Η γνωριμία της με τον Χάρη, τον πατέρα του Εμμανουήλ, ήταν αστεία και χαρακτηριστική ταυτόχρονα. Η Σάρρα τότε ήταν άλτρια του μήκους και ο Χάρης δεκαθλητής. Είναι μια πολύ δεμένη οικογένεια. Πλέον, ο Χάρης -ύστερα από απορρίψεις που είχε ο Εμμανουήλ από προπονητές- είναι ο προπονητής του γιου του. Ο Εμμανουήλ τονίζει -επανειλημμένως- πως η απόφαση να κάνει τον πατέρα του προπονητή είναι η πιο σωστή που πήρε ποτέ στη ζωή του.
Ο συγγραφέας επιλέγει να αφιερώσει τρία ξεχωριστά κεφάλαια για κάθε μέλος της οικογένειας του Εμμανουήλ. Παρόλο που, η Σάρρα και ο Χάρης βρίσκονται στα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου, το κεφάλαιο Αγγελ(οι)κή έρχεται πολύ αργότερα. Ο Εμμανουήλ εκφράζει με ιδιαίτερα συγκινητικά λόγια την αγάπη που έχει στην αδερφή του και την χαρακτηρίζει ως τον σημαντικότερο άνθρωπο της ζωής του.
Δυσλεξία
Το κεφάλαιο «Δυσλεξία» ανοίγει στη ζωή του Εμμανουήλ Καραλή σε μικρή ηλικία όταν ο ίδιος αντιμετώπισε κάποιες δυσκολίες στα μαθήματα του στο σχολείο. «Αυτός ήταν ο δυσκολότερος αγώνας που έχω δώσει στη ζωή μου», θα πει. Κοντός, δυσλεκτικός και μαύρος σε μια χώρα που δεν σε αποδεχόταν ακόμα και αν είχες το ένα από τα τρία παραπάνω χαρακτηριστικά πόσο μάλλον και τα τρία μαζί. Μπορεί ο ίδιος στην τάξη να μην κατάφερνε να αποδίδει όπως ο θα ήθελε, όμως ο αθλητισμός ήταν η «σανίδα σωτηρίας» του και αυτό το εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο.
Η δυσλεξία με την εμφάνισή της πρόσθεσε ένα ακόμα «πρόβλημα» στον Εμμανουήλ Καραλή, όμως ο ίδιος έμαθε να διαχωρίζει σε ποιο «γήπεδο» τα πηγαίνει καλά και σε ποιο όχι. Αυτή η παραδοχή, μπορεί κανείς να συμπεράνει, ότι είναι επίπονη για ένα μικρό παιδί αλλά και πολύ βοηθητική για την παρούσα και τη μετέπειτα ζωή του.
Η ξεχωριστή αφιέρωση
Στις 28 Φεβρουαρίου του 2025, μια σημαντική μέρα για τη χώρα μας με εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες στους δρόμους, ο Εμμανουήλ Καραλής σημειώνει νέο ρεκόρ στα 6.02 μέτρα και το αφιερώνει σε όλες τις άδικα χαμένες ψυχές.
Η πορεία του Εμμανουήλ Καραλή ήταν δύσκολη και απαιτητική, όμως ταυτόχρονα δείχνει πως όταν κάποιος έχει καλή βάση από το σπίτι του και παλεύει πολύ για αυτό που θέλει να κάνει μπορεί να τα καταφέρει.
Πηγές: «Όταν κοιτάς από ψηλά» ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ, 2025.
