ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Το «χρονόμετρο» αποτελεί το δεύτερο βιβλίο του Γιάννη Κοντού. Κυκλοφορεί την δεκαετία του ’70 και, όπως τα περισσότερα βιβλία του, έχει αρκετές φορές επανεκδόσεις ανά τα χρόνια και τις δεκαετίες. Ο Γιάννης Κοντός έχει κερδίσει 2 βραβεία. Το ένα αφορά το σύνολο του έργου του ως Έλληνας ποιητής το 2009 στην Αθήνα. Ανάλυση και απόψεις από διακεκριμένους κριτικούς λογοτεχνίας μπορείτε να βρείτε εδώ σχετικά με τον συγγραφέα.
ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ
Έχω την τύχη να διαβάσω την β’ έκδοση του βιβλίου και να ταξιδέψω πίσω στο 1977 για λίγο, με το κράτημα ενός βιβλίου. Όχι μόνο γιατί τα ποιήματα αφορούν μια άλλη εποχή ελληνικής ποίησης και πραγματεύονται ζητήματα επίκαιρα για τότε. Γιατί ακόμα, οι κιτρινισμένες σελίδες μου αποδεικνύουν το παρελθόν του. Είναι ολοφάνερο το τεράστιο χάσμα που επικρατεί από τη δική μας εποχή σε σχέση με την τότε ελληνική εποχή χωρίς ίντερνετ και κινητά τηλέφωνα. Οι παραδόσεις σιγά σιγά χάνονται μπροστά στη μαζοποίηση του σήμερα. Τι λέξη κι αυτή· μαζοποίηση. Έχοντας μαθευτεί από το γυμνάσιο, σταθερά προς χρήση στις εκθέσεις τις τρίτης λυκείου με την ελπίδα να μας βάλουν ένα μεγαλύτερο βαθμό. Δεν συνειδητοποιούσαμε πως κι εμείς συνεισφέραμε σε αυτήν.
Στα ποιήματα του «χρονόμετρου» υπάρχουν μουσικοί του δρόμου, μπουζούκια, άτομα χαμηλότερων κοινωνικών τάξεων. Τώρα οι τάξεις έχουν αρχίσει να μπαίνουν μέσα η μια στην άλλη, χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει πως και στο τώρα δεν υπάρχουν ακραίες ταξικές διαβαθμίσεις. Ωστόσο τότε δεν υπήρχε κάποιο τόσο έντονα κοινό μέσο όπως το κινητό, το ίντερνετ, οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης που να ένωναν διαφορετικές τάξεις μεταξύ τους. Τότε ακόμα η Ελλάδα κρατούσε την ελληνική της ταυτότητα πολύ έντονα αισθητή.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Το βιβλίο περιέχει μια σειρά από μικρά ποιήματα χωρισμένα σε ακόμα πιο μικρά κεφάλαια. Τα περισσότερα αφορούν τον έρωτα και την μεταπολίτευση στην Ελλάδα του 70′. Οι αναφορές στην δικτατορία είναι ξεκάθαρες, χωρίς να την κρίνει, περιγράφει με άκρως ποιητικό τρόπο στιγμές της. Ο Γιάννης Κοντός χρησιμοποιεί τον σουρεαλισμό στα ποιήματά του. Αφήνει τους αναγνώστες στίχο με στίχο να ακολουθούν τις εναλλαγές του. Αυτό που θεωρώ καταπληκτικό στον τρόπο έκφρασής του είναι η επιλογή των λέξεων και των θεματικών. Προκειμένου να εκφράσει για παράδειγμα τον έντονο έρωτα που μπορεί να αισθάνεται για κάποιο άτομο δεν κυριολεκτεί. Στην αρχή ως αναγνώστης ίσως να μην καταλάβεις πως εκεί θα καταλήξει. Μέχρι να διαβάσεις και τον τελευταίο στίχο δεν θα γνωρίζεις πως αφορά την αγάπη. Τέτοιες εκπλήξεις προκαλεί ο κύριος Κοντός μαζί με μια σουρεαλιστική έκφραση που σε κάνει να ψάχνεις και να συνδέεις τους στίχους για να κατανοήσεις.
Τον έρωτα τον γεύεσαι κι εσύ, τον μυρίζεις, τον αισθάνεσαι λες και τον αισθάνεσαι πρώτη φορά. Τέτοιος είναι ο τρόπος που γράφει ο συγγραφέας. Ένα μικρό και φτηνό βιβλιαράκι που μπορεί να προκαλέσει μεγάλη συγκίνηση. Δυστυχώς ο Γιάννης Κοντός δεν είναι πλέον εν ζωή. Προσωπικά θα χαρώ να ανακαλύψω και τα υπόλοιπα έργα του. Σίγουρα δεν είναι τυχαία τα βραβεία που έλαβε και το γεγονός πως τα ποιήματα του κυκλοφορούν και σε άλλες γλώσσες.
