Το μυθιστόρημα Ένα βήμα τη φορά της Κωνσταντίνας Σιάφη – Διαμάντη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή και αποτελεί την είσοδο της στον χώρο της συγγραφής. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που ανήκει στο είδος της αισθηματικής λογοτεχνίας. Στο βιβλίο βλέπουμε να εκτυλίσσεται η ιστορία της Έλενας, μιας γυναίκας που στερήθηκε από την αρχή της ζωής της την αγάπη. Παρακολουθούμε το ταξίδι της πρωταγωνίστριας, η οποία έχοντας βιώσει καταστάσεις που την κατέστησαν ανίκανη να αγαπήσει τον εαυτό της, προσπαθεί να γνωρίσει τον εαυτό της, να τον αγαπήσει και να διεκδικήσει το δικαίωμα στην ελευθερία και την ευτυχία.
Το βιβλίο ξεκινά στην επαρχία του σήμερα, όπου η νεαρή Έλενα ζει εγκλωβισμένη σε έναν μαρτυρικό γάμο, αφού καταλήγει θύμα ψυχολογικής και σωματικής βίας. Μεγαλωμένη σε ένα συντηρητικό περιβάλλον, με μόνη σύντροφο τη γιαγιά της, έγινε ένας άνθρωπος γεμάτος ανασφάλειες και χωρίς ελπίδα για το μέλλον, που κατ’ εξακολούθηση θυματοποιούσε τον εαυτό της. Μη αντέχοντας την κακοποιητική σχέση της με τον σύζυγο της και την οικογένεια του, αποφάσισε να εξαφανιστεί με τη βοήθεια μιας φίλης της. Έτσι, κατέληξε στην ειδυλλιακή Κέρκυρα, όπου γνωρίζει ανθρώπους που έγιναν το στήριγμα της και η ουσιαστική οικογένεια της, αλλά και τον έρωτα της ζωής της, τον Πέτρο, ο οποίος, επίσης, έχει το δικό του φορτίο που τον εμποδίζει να βρει την ευτυχία. Έχει όμως δίπλα του την κόρη του, Αλεξάνδρα, η οποία στο πρόσωπο της Έλενας βρήκε την μητέρα που δε γνώρισε ποτέ.
Ενώ παρακολουθούμε την προσπάθεια της Έλενας να φτάσει στην αυτογνωσία, συναντάμε τους φίλους και τους εχθρούς, ο καθένας με τη δική του ιστορία, οι πράξεις των οποίων διαμορφώνουν την πορεία της πλοκής. Βλέπουμε να εκτυλίσσεται ο έρωτας της Έλενας με τον Πέτρο, ο οποίος καλείται να αντιμετωπίσει πολλούς σκόπελους και η ολοκλήρωση του φαντάζει αβέβαιη.
Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα άκρως ρεαλιστικό που πραγματεύεται ζητήματα ,όπως την κακοποίηση των γυναικών, την κατάθλιψη και την διαχείριση των συνεπειών που προκαλεί η χρόνια κακοποίηση, χωρίς καμία προσπάθεια ωραιοποίησης και με χρήση “δύσκολων” περιγραφών, ώστε να στηλιτεύσει το φαινόμενο της βίας που συχνά συγκαλύπτεται. Όμως, στον πυρήνα της είναι μια αισιόδοξη ιστορία που αναδεικνύει την ανθρώπινη δύναμη να ξεπερνά τις αντιξοότητες και να βρίσκει τον προσωπικό του παράδεισο, καθώς και την αξία της αληθινής φιλίας. Με απλή γλώσσα, άρτιες περιγραφές γεγονότων και τοπίων και εσωτερικές συγκρούσεις, η συγγραφέας κατέστησε το Ένα βήμα τη φορά ψυχογράφημα.
Η Έλενα, τελικά, κάνοντας ένα βήμα τη φορά, σπάει τη ζώνη ασφαλείας της και καταφέρνει να πετύχει το ακατόρθωτο για εκείνη, να αγαπήσει και να αγαπηθεί βαθιά και αληθινά, βρίσκοντας νόημα στην ύπαρξη της. Περνά, δηλαδή per aspera ad astra, μέσα από τις δυσκολίες στα αστέρια. Μας διδάσκει την αξία να ξεπερνάμε τον εαυτό μας, να βρούμε την εσωτερική μας δύναμη και να π%C
