Τα ντοκιμαντέρ συχνά αποτελούν ένα «παρεξηγημένο» είδος, καθώς οι περισσότεροι τα συνδέουν με το National Geographic και μία πολύ, πολύ αργή παρέλευση χρόνου. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι μόνο βαρετά δεν είναι. Καλύπτουν μία απίστευτα ευρεία γκάμα θεμάτων και όλος ο τρόπος κινηματογράφησής τους είναι διαφορετικός, καθώς ο θεατής παρακολουθεί τη δράση ακριβώς την ίδια στιγμή με το σκηνοθέτη. Δε μεσολαβεί, δηλαδή, χρόνος προετοιμασίας. Συχνά δεν υπάρχει ακριβές σενάριο και πολλές φορές το ντοκιμαντέρ το ίδιο διαλέγει την κατεύθυνση που θέλει να πάρει, ανάλογα με το πώς εκτυλίσσεται η ιστορία που αφηγείται. Παρακάτω, θα δείτε μια μικρή λίστα με μερικά από τα πιο καθηλωτικά ντοκιμαντέρ της τελευταίας δεκαετίας.
Φιλιά εις τα παιδιά (2011)
Πέντε μικρά Εβραιόπουλα στην Ελλάδα της Κατοχής, πέντε κρυμμένα παιδιά που γλύτωσαν το θάνατο. Σε αυτές τις αφηγήσεις παρακολουθούμε τις ιστορίες των πρωταγωνιστών και το πώς κατάφεραν να επιζήσουν από τις διώξεις εναντίον των Εβραίων κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ, που εκτός από τις προσωπικές ιστορίες σκιαγραφεί παράλληλα και τις εβραϊκές κοινότητες στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, καθώς επίσης και τις κατεχόμενες περιοχές. Ο Βασίλης Λουλές ταρακουνά το κοινό του με τις καταγραφές του, και τα κρυμμένα παιδιά με τη λύση της σιωπής τους.
I Am Not Your Negro (2016)
Στο συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ, παρακολουθούμε το μη ολοκληρωμένο βιβλίο του ακτιβιστή και συγγραφέα James Baldwin “Remember this house”, να παίρνει σάρκα και οστά στη μεγάλη οθόνη. Εκεί περιγράφεται η ζωή, το έργο και η δολοφονίες τριών ανθρώπων – συμβόλων για τη διεκδίκηση ίσων δικαιωμάτων για όλες τις φυλές. Αυτοί ήταν ο Medgar Evers, ο Malcolm X και ο Martin Luther King. Συνδέοντας το παρελθόν με το ανατριχιαστικό παρόν, ο Ραούλ Πεκ, φέρνει στο προσκήνιο ένα θέμα που συνεχίζει να είναι επίκαιρο όσο ποτέ και επιμένει να σκάβει κάτω από την επιφάνειά του.
Stringless (2017)
Ένα γυναικείο acapella συγκρότημα γίνεται αφορμή για να ταξιδέψουμε στη μουσική της Ελλάδας αλλά και των γειτονικών της χωρών. Μέσα από το φωνητικό γκρουπ Stringless (το οποίο μεταφράζεται είτε ως «χωρίς χορδές» είτε ως… στρίγγλες, σύμφωνα με τα μέλη του!) παρακολουθούμε ταυτόχρονα την επαγγελματική του εξέλιξη αλλά και τις προσωπικές ιστορίες των μελών του. Αρμονίες, ξεχασμένα μοιρολόγια και παραδοσιακά τραγούδια δένουν εκπληκτικά με τις γυναίκες του σχήματος και τις ιστορίες τους. Ένα μουσικό ντοκιμαντέρ που δεν πρέπει να χάσετε!
A Woman Captured (2017)
Η Μαρίς είναι μια 52χρονη οικιακή βοηθός που επί 10 χρόνια εργάζεται αμισθί σε μια οικογένεια στην Ουγγαρία. Η δουλεία, την οποία σκεφτόμαστε αποκλειστικά ως «προνόμιο» του Τρίτου Κόσμου, είναι μια σύγχρονη πραγματικότητα και μάλιστα στην καρδιά της Ευρώπης. Οι εκμεταλλευτές της Μαρίς της ασκούν σωματική και ψυχολογική βία και της έχουν κρατούν την ταυτότητα και τα προσωπικά της έγγραφα, κάνοντας αδύνατη τη φυγή της. Αδύνατη, έως τη στιγμή που η ντοκιμαντερίστα Μπερναντέτ Τούζα-Ρίτερ θα ζητήσει από την «εργοδότρια» της Μαρίς την άδεια να την κινηματογραφήσει. Σιγά σιγά, η Μαρίς θα αρχίσει να σκέφτεται τη διαφυγή. Ένα ανατριχιαστικό ντοκιμαντέρ, που σίγουρα θα σας βάλει σε σκέψεις.
