Σε μια εποχή με εναρκτήριο δύναμη και στόχο το κέρδος είναι αναζωογονητικό να εντοπίζουμε δουλειές που έγιναν για το κέφι. Ο «Δαίμων Εαυτός» είναι η μικρού μήκους ταινία που έφτιαξε μια παρέα φίλων από την Κέρκυρα. Ένα 12λεπτο θρίλερ με μετα-αποκαλυπτικό αέρα και στοιχεία, τροφή για σκέψη που η ιδέα του προέκυψε σε ένα δάσος του νησιού. Με ερασιτεχνικές γνώσεις στη συγγραφή και την υποκριτική από τα περισσότερα μέλη και τη συμβολή του διπλωματούχου στον ήχο και την εικόνα, της παρέας ξεκίνησε το εγχείρημα.
Κατά τη σύντομη επικοινωνία μας με τους συντελεστές αυτής της μικρού μήκους ταινίας, αναφέρθηκαν στις δυσκολίες του εγχειρήματος. Όπως σε πολλές παρόμοιες καταστάσεις τα διαφορετικά προγράμματα των μελών, ο καιρός και η έλλειψη budget ανάγκασαν την ομάδα να αναζητήσει λύσεις. Η υπομονή, η επιμονή και η εφευρετικότητα οδήγησαν στην αξιοποίηση των φυσικών τοποθεσιών του νησιού για την πραγματοποίηση των γυρισμάτων. Η αγάπη για το αντικείμενο, η δουλειά και το μεράκι, έφεραν μια ιδέα στη ζωή.
Προφανώς, η προέλευση του τίτλου είναι αρχαιοελληνική και αποτελούσε κάτι αντίστοιχο με τον σημερινό φύλακα-άγγελο. Ουσιαστικά ήταν μια θεότητα που ζούσε μέσα σε κάθε άνθρωπο και τον προστάτευε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Η φράση «Πράττω κατά τον δαίμονα εαυτού» σημαίνει «πράττω σύμφωνα με αυτό που η συνείδησή μου θεωρεί σωστό». Όπως μας ανέφεραν, στόχος της ομάδας ήταν ο κάθε θεατής, ως μονάδα να ερμηνεύσει την ταινία βάσει των δικών του αναμνήσεων. Ο τίτλος και το σενάριο κατάφεραν κάτι που ούτε εγώ που το έγραψα αλλά ούτε και τα παιδιά που το υποστήριξαν περίμεναν να συμβεί.
Καταφέραμε να φτιάξουμε μια ιστορία που μιλάει στον κάθε θεατή ξεχωριστά. Δεν αντιμετωπίζουμε τους θεατές σαν κοινό μα σαν άτομο ξεχωριστά. Συγκεκριμένα, ο σεναριογράφος σημείωσε πως: «Για μένα η ιστορία αντανακλά στον εαυτό μου και στις αναμνήσεις που φάνηκα «μικρός». Στο ποιος θέλω να γίνω. Ο κύριος του εαυτού μου». Επίσης, αναφέρθηκε στο ότι κάθε θεατής την αντιλαμβάνεται διαφορετικά και στόχος τους ήταν να δει τον δικό του εαυτό και να αντιμετωπίσει τα δικά του σκοτάδια.
Όταν ρωτήθηκαν γιατί στους τίτλους επέλεξαν να μην αναφέρουν τα ονόματά τους, μας απάντησαν πως ήταν από κοινού απόφαση διότι, δεν ήταν κάτι που έκαναν για επαγγελματικούς λόγους, αλλά μια προσπάθεια για τους ίδιους. Τέλος, ο σεναριογράφος ευχαρίστησε την παρέα του λέγοντας: «Θέλω να πω ένα μπράβο σε όλα τα παιδιά που έκαναν ένα όνειρό μου πραγματικότητα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους σηκώθηκαν μέσα στη νύχτα, μέρα ρεπό ή αργία γιατί απλά τους το ζήτησα. Υπάρχει ένας φίλος που απλά κουράστηκε να με ακούει να επαναλαμβάνω το σενάριο και μετά να προσπαθεί να δημιουργήσει εικόνα. Χωρίς εκείνον δε θα είχε γίνει τίποτα. Παίδες, σας έχω στην καρδιά μου».
