Εκατόν πενήντα δύο εκατοστά, ενάμιση μέτρο, five feet apart μακρυά.
Ας πάμε λίγο πίσω στον Γενάρη του 2012, όταν η ανθρωπότητα εκτός από το νέο χρόνο υποδέχτηκε και το φαινόμενο ”The fault in our stars”. O John Green, έχοντας ήδη μια δυναμική παρουσία από το 2005 (Looking for Alaska), διατηρεί επάξια τον θρόνο του στο New York Times. Η συνέχεια της ιστορίας είναι λίγο-πολύ γνωστή. Οι εκατομμύρια πωλήσεις παγκοσμίως, οδηγούν στην κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου. Και έτσι, δύο χρόνια αργότερα, το 2014 η ιστορία του Augustus Waters (Ansel Elgort) και της Hazel Grace Lancaster (Shailene Woodley) παίρνει σάρκα και οστά. Από εκείνη την στιγμή μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων στιγματίζεται και ο John Green εγκαινιάζει -εν αγνοία του- μια καινούργια σχολή. Η συνταγή της επιτυχίας υπάρχει και ανήκει δικαιωματικά σε αυτόν. To Five Feet Apart, που παίρνει τα ηνία για το 2018, φαίνεται να ακολουθεί πιστά την συνταγή αυτή.
Ακόμα και ο maitre της νουβέλας Nicholas Sparks, με το μοναδικό ”A walk to remember” (1999), παρέμεινε περισσότερο ακέραιος, παρά την τεράστια ακτινοβολία του βιβλίου και της ταινίας. Βέβαια μετά το ”The Notebook”(1996), μπορούσε να κάνει ό,τι θέλει και κανείς δε θα του έλεγε τίποτα. Όπως και να έχει, οι δύο τιτάνες των love stories δεν άφησαν ανεπηρέαστο κοινό και καλλιτέχνες. Μετά όμως από το 2014 και την βόμβα επιτυχίας που έσκασε, έκαναν την εμφάνιση τους και άλλα κινηματογραφικά εγχειρήματα, εμπνευσμένα από best- sellers με παρόμοιο μοτίβο. Eνα πρόβλημα υγείας και ένα καταδικασμένο τέλος είναι τα κοινά γνωρίσματα. Ταινίες όπως το ”The Midnight Sun”, ”Me before You”, ”Me and Earl and the Dying Girl”, ήρθαν και έκαναν την καρδιά μας χίλια κομμάτια. Αυτή την χρονιά τα νερά θα ταράξει το Five feet apart.
Το σενάριο υπογράφουν ο Mikki Daughtry και ο Tobias Iaconis, ενώ στην συγγραφική μεταποίηση συμμετείχε και η Rachael Lippincott. Η ιδιαιτερότητα σε αυτή την περίπτωση είναι ότι η εν λόγω ταινία δεν αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά ενός best-seller. Για την ακρίβεια το βιβλίο ήρθε μετά. Οι δύο σεναριογράφοι πούλησαν τον Ιανουάριο που μας πέρασε τα συγγραφικά δικαιώματα του Five feet apart στην εταιρία CBS Films και στον σκηνοθέτη Justin Baldoni. Τον Φεβρουάριο του 2018 κυκλοφόρησε το βιβλίο βασισμένο στο σενάριο της ταινίας και έγινε ,όπως ήταν αναμενόμενο, επιτυχία.
Η ιστορία μας, αφορά τους έφηβους Stella Grant (Haley Lu Richardson) και Will Newman (Cole Sprouse) που πάσχουν και οι δύο από κυστική ίνωση. Μία κληρονομική πάθηση που προσβάλει το αναπνευστικό σύστημα και καταστρέφει τους πνεύμονες, αναγκάζοντας τους ασθενείς να ζουν με υποστήριξη οξυγόνου. Η Stella είναι blogger, ζει μόνιμα στο νοσοκομείο και ελπίζει σε μία μεταμόσχευση πνεύμονα. Είναι τυπική με τις θεραπείες, γυμνάζεται και συνεχίζει να προσπαθεί για καλύτερες μέρες. Ο Will, όχι και τόσο.. Απογοητευμένος από την τροπή της ζωής του, έχοντας συμφιλιωθεί με την ιδέα του θανάτου επαναστατεί και σταματάει τις θεραπείες. Και κάπου εδώ ξεκινάνε όλα. Οι δύο νέοι βρίσκουν στήριγμα ο ένας στον άλλον, όχι όμως κυριολεκτικά. Απαράβατος κανόνας ανάμεσα τους είναι η απόσταση. Και συγκεκριμένα five feet apart, δηλαδή σχεδόν ενάμιση μέτρο.
Η Stella θυμίζει αρκετά (εσωτερικά και εξωτερικά) την Claire Wineland, όμοιο παθούσα και εξίσου blogger. Ένα φωτεινό αστέρι που παρά την ασθένεια της, μετέδωσε μέσα από τα βίντεο της, δυνατές ενέσεις ζωής. Ένα αστέρι που χάθηκε τον Σεπτέμβριο αλλά δεν έσβησε ποτέ. Συμμετείχε ενεργά στα γυρίσματα της ταινίας και έδωσε καταληκτικές συμβουλές για την ρεαλιστικότερη αποτύπωση της νόσου. Ίσως, να αποτέλεσε και την έμπνευση για τους σεναριογράφους.
Όπως και να έχει το five feet apart είναι έτοιμο και περιμένει για να μας παρασύρει. Προμηθεύσου λοιπόν χαρτομάντιλα και μέτρα μέρες μέχρι τον Μάρτιο.
Claire Wineland
10 Απριλίου 1997- 2 Σεπτεμβρίου 2018
“Death is inevitable, but living a life that we are proud of , that is something we can actually control “
