Free Guy είναι ο τίτλος της νέας κωμωδίας του Ryan Reynolds, στην οποία για μία ακόμη φορά υποδείεται “τον εαυτό του”. Η ταινία κυκλοφορεί στις ελληνικές αίθουσες από τα μέσα Αυγούστου και φαίνεται να έχει κερδίσει την καρδιά του κοινού, όπως μαρτυρά το box office, καθώς πλησιάζει τα 200 εκατομμύρια δολλάρια με μπάτζετ 120 εκατομμύρια. Στο Free Guy, ακολουθούμε τον Guy (Reynolds) έναν NPC (non player character), σε ένα βιντεοπαιχνίδι open world. Εργάζεται ως ταμίας σε τράπεζα, η οποία είναι προγραμματισμένη ως χώρος ληστείας στο παιχνίδι. Καθώς όμως σε μία ληστεία δει μία πραγματική παίκτρια (Jodie Comer), θα την ερωτευτεί και θα ξεκινήσει την δική του περιπέτεια. Θα μάθει να κάνει τις δικές του επιλογές, να ερωτεύεται και να αισθάνεται, πηγαίνοντας κόντρα στον προγραμματισμό του.
Ταινία για gamers made in a studio
To Free Guy πρόκειται για μία ιδιαίτερη περίπτωση ταινίας. Επιστρατεύοντας αναφορές σε πραγματικές σειρές βιντεοπαιχνιδιών καταφέρνει να δημιουργήσει ένα οικείο συναίσθημα, τουλάχιστον στους gamers. Με το Free City να βασίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στο Gta V, η ταινία διαδραματίζεται σε ένα γνώριμο χώρο προς το κοινό της. Παράλληλα, εμφανίζεται μεγάλος αριθμός πραγματικών YouTubers και Twitch streamers, που σχολιάζουν τις εξελίξεις στο παιχνίδι. Το υφαντό ολοκληρώνεται με αναφορές σε οποιοδήποτε video game franchise είναι δημοφιλές αυτόν τον καιρό. Fortnite, Gta Call of Duty. Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα να βγάζει τον θεατή από την ιστορία για χάρη του στιγμιαίου gag. Ιδιαίτερα αν πρόκειται για κάποιον μεγαλύτερο των 15 ετών, οι αναφορές είναι τόσο καταφανείς και συνεχόμενες, που προκαλούν ντροπή.
Βασικότερη αδυναμία του Free Guy είναι το πόσο μετρημένη και στερεοτυπική είναι στην βάση της. Είναι μία ιστορία όπου δεν αισθάνεσαι ποτέ κάποια αγωνία. Ο Guy είναι ένας κανένας ο οποίος θα γίνει σημαντικός και στο μέχρι το τέλος θα έχει νικήσει τους εχθρούς. Ξέρουμε ότι δεν θα ηττηθεί, ακόμα και στις στιγμές που διατρέχει κίνδυνο. Εξ άλλου είναι βίντεοπαιχνίδι. Δεν πεθαίνεις, αλλά κάνεις respawn. O Reynolds μας δίνει έναν πραγματικά PG Deadpool, έναν χαρακτήρα που ξέρει ότι είναι μέρος παιχνιδιού και το εκμεταλλεύεται πλήρως. Αν και όχι κακός στο ρόλο του, δεν μας δίνει κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί.
Αναφορές και Cameos επιχειρούν να μασκαρέψουν ένα στερεοτυπικό και αδύναμο σενάριο
Βασικό στοιχείο στο οποίο βασίστηκε το Free Guy, είναι το word of mouth που θα προκαλούσαν τα cameos. Και πράγματι η ταινία βρίθει από αυτά. Από μερικά αχρείαστα, σε μερικά αστεία και άλλα πολύ αστεία, υπάρχει κάτι για όλους. Αυτή η τακτική που θέλει τον θεατή να χαίρεται, παράγοντας ντοπαμίνη, με το που βλέπει κάτι που αναγνωρίζει από αλλού στην οθόνη, φαίνεται να δουλεύει. Γι αυτό και οι αναφορές σε άλλα properties, όπως η Marvel, φαίνεται να φέρνουν τον κόσμο στις αίθουσες.
Στην βάση του το Free Guy φαντάζει σαν ένα φιλμ φτιαγμένο από επιτροπή, για παιδιά που θα αναγνωρίσουν τις αναφορές στην κουλτούρα τους και θα το πουν στους φίλους τους. Ωστόσο, το γεγονός πως μία ταινία έχει ως target group, μικρότερες ηλικίες, δεν της δικαιολογεί αδυναμίες στον πυρήνα της. Επί χρόνια, εταιρίες σαν την Pixar, παράγουν ταινίες για παιδιά, που μπορούν να απολαύσουν και οι γονείς.
Το μπάτζετ των 120 εκατομμυρίων αξιοποιήθηκε στο έπακρο για τα ειδικά εφέ και τις σκηνές δράσης, οι οποίες ομολογουμένως είναι άρτιες. Λίγα διασώζονται σε αυτό το μουντό κατά τα άλλα φιλμ, με μερικές όντως αστείες στιγμές να προσμετρώνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Το πρόσφατο Ready Player One του 2017 έκανε ήδη όσα επιχείρησε να κάνει το Free Guy, πολύ καλύτερα και συγκεντρωμένα.
