Το Hit Man είναι μια αμερικάνικη ρομαντική κομεντί σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Richard Linklater (τριλογία “Before”). Ο Linklater συνυπογράφει και το σενάριο μαζί με τον πρωταγωνιστή της ταινίας Glen Powell (“Anyone but you”, “Top Gun Maverick”). Πλάι του εμφανίζεται η Adria Arjona (“Morbius”, “Emerald City”), καθώς και οι Austin Amelio, Retta, Sanjay Rao και Molly Bernard.
Πλοκή
Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα η ταινία ακολουθεί τον Gary Johnson (Powell), έναν καθηγητή Φιλοσοφίας που ζει μια εκ πρώτης όψεως άνετη, ήσυχη ζωή, χωρίς εντάσεις, εκπλήξεις αλλά και χωρίς πάθος. Μαθαίνουμε, ωστόσο, ότι παράλληλα βοηθάει εθελοντικά την αστυνομία σε undercover επιχειρήσεις αναλαμβάνοντας να παίξει τον ρόλο του Hit Man (πληρωμένου δολοφόνου) ώστε να προλαμβάνουν επικείμενα εγκλήματα. Ο Garry μέσα από τις διάφορες αποστολές του, αλλά κυρίως μέσα από την έρευνά του για το προφίλ του εκάστοτε υπόπτου, κατασκευάζει και μια διαφορετική περσόνα Hit Man – ξεχωρίζουν η μίμηση του Patrick Bateman αλλά και ο τρελαμένος-με-τα-όπλα redneck. Η ικανότητά του να ψυχολογεί τους εν δυνάμει εγκληματίες και να ενσαρκώνει μια εντελώς διαφορετική περσόνα που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του “πελάτη” του χαρίζει ένα αψεγάδιαστο ρεκόρ. Όταν όμως βρεθεί μπροστά σε μια απελπισμένη γυναίκα (Arjona) που θέλει να γλιτώσει από τον κακοποιητικό σύζυγό της, o Gary για πρώτη φορά φαίνεται να επιλέγει να ακολουθήσει την καρδιά του και όχι την λογική του.
Αλλάζει ο άνθρωπος;
Η ταινία θέτει ως βασικό ερώτημα το εάν ο άνθρωπος είναι ικανός να αλλάξει. Αυτό το ερώτημα το εξετάζει τόσο σε βαθμό επιλογών, αλλά και χαρακτήρα. Η ταινία χρησιμοποιεί ως meta – αφηγηματικό όχημα την τάξη του Gary. Στην πρώτη του σκηνή διδασκαλίας βλέπουμε τον Gary να θέτει στους μαθητές του το ερώτημα εάν ο άνθρωπος αλλάζει.
Πράγματι, παρακολουθούμε τον Gary να αλλάζει, να μεταβάλλεται μέσα από τους “ρόλους” του. Αυτό γίνεται πρόδηλο με την περσόνα του χαλαρού και άνετου Ron. Βλέπει πόσο αρεστός μπορεί να γίνει στους τριγύρω του μέσα από τη μίμηση της περσόνας. Ταυτοχρόνως, διασκεδάζει με το παιχνίδι και η αποστασιοποίηση (συναισθηματική και ηθική) από τον άβολο, nerdy εαυτό του του χαρίζει μια ελευθερία να πειραματιστεί και να παραμερίσει τους ενδοιασμούς του.
Η ταινία απαντά θετικά στο ερώτημα, μέσα από μια αριστοτελική (αν και επιφανειακή) ματιά. Πιο απλά; Εάν εμείς καθορίζουμε τις συνήθειές μας, έτσι και οι συνήθειές μας θα μάς καθορίζουν.
Δείτε το trailer εδώ:
