Οι δύο όψεις της σύγχρονης Ευρώπης συναντιούνται σε ένα road trip ανάλαφρων διαθέσεων με τον πιο απολαυστικό Ζεράρ Ντεπαρντιέ των τελευταίων χρόνων.
Είναι ένας ερμηνευτής τεράστιων διαστάσεων, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ο 69χρονος πλέον Ζεράρ Ντεπαρντιέ είναι ο ηθοποιός με τη μεγαλύτερη γκάμα ρόλων στο σύγχρονο ευρωπαϊκό σινεμά, του οποίου συνεχίζει να αποτελεί μεγάλο κεφαλαίο. Είναι από τους ηθοποιούς που αναζητούν διεξοδικά τον ρόλο που θα ενσαρκώσουν και μπαίνουν «στο ψητό».
Το μια βόλτα στη Γαλλία είναι ένα κλασσικό buddy movie που παίρνει τους δρόμους προσπαθώντας να αναδείξει διάλογο ανάμεσα στη Γηραιά Ήπειρο που παραμένει αγκυλωμένη στο παρελθόν και σε μία θαρραλέα όσο και αβέβαιη Ευρώπη του αύριο, η οποία ακόμη αναζητά τον προσανατολισμό της. Την Ευρώπη εκπροσωπεί ο εικοσάχρονος ράπερ Φαρούκ, που εξαιτίας μίας διαμάχης με έναν αντίπαλο μουσικό αναγκάζεται να εγκαταλείψει για λίγο το Παρίσι. Ακολουθώντας τη συμβουλή του παραγωγού του, καταφεύγει στο Νότο για να συνοδεύσει τον πατέρα του παραγωγού του σε ένα ταξίδι στα στα γαλλικά λιμάνια της Μεσογείου. Μόνο που ο κ. Ντεμουλέν, ερασιτέχνης ζωγράφος, οποίος ακολουθεί τα βήματα του σπουδαίου τοπογράφου Κλοντ-Ζοζέφ Βερνέ και αναπαράγει τους πίνακες του, είναι ένας ξενοφοβικός, με αναχρονιστικές αντιλήψεις. που δε νιώθει άνετα με έναν νεαρό άντρα αραβικής καταγωγής για παρέα.
Όπως και ο ήρωας του ο ανήσυχος Φαρούκ, ο Σαντέκ είναι ένας ευρηματικός ράπερ κι ένας ταλαντούχος νέος ηθοποιός που κοιτάζει άφοβα τον Ντεπαρντιέ στα μάτια. Αν και ο βετεράνος σταρ ξέρει να κλέβει τις εντυπώσεις με τους διασκεδαστικούς αυτοσχεδιασμούς του, ο Σαντέκ λειτουργεί έξοχα ως αντίβαρο στον δραματικό του ρόλο, χειρίζεται εξαιρετικά τα έντονα ξεσπάσματα και τις αντιπαραθέσεις σε όλη την κινηματογραφική διαδρομή με κωμικούς τόνους. Αποδεικνύεται πιο περίπλοκος ως χαρακτήρας από τον κ. Ντεμουλέν και όταν βγαίνει έξω από τα στερεότυπα του «εξεγερμένου» καλλιτέχνη, η ταινία κερδίζει σε φρεσκάδα και ρεαλισμό. Στοιχεία που μαζί με την πρόθεση για κοινωνικό διάλογο χαρίζουν μια τρυφερή ειλικρίνεια, η οποία απέσπασε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο πρόσφατο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Αθήνας.
