Την τελευταία του πνοή άφησε ο κ. Πόταγας και ο κινηματογραφικός χάρτης της χώρας είναι ήδη κατά πολύ φτωχότερος. Ο 94χρονος κ. Πόταγας, του οποίου το όνομα είναι συνιφασμένο με το Παλάτι της Υμηττού, έζησε μια γεμάτη ζωή. Από το 1953 είχε την διεύθυνση του Πάλας, το οποίο και κληρονόμησε από τον πατέρα του. Από τότε μέχρι σήμερα αμέτρητες ταινίες, αμέτρητος κόσμος και αμέτρητες αναμνήσεις έχουν περάσει από τα καθίσματα του ιστορικότερου κινηματογράφου της Αθήνας.
«Πάλας, Υμηττού 109, Κέντρο Παγκρατίου, έναντι συντριβανίου» έλεγε ο αυτόματος τηλεφωνητής με την φωνή τουκ. Πόταγα, συνοψίζοντας μέσα σε αυτή τη σύντομη φράση την ίδια την ιστορικότητα του. Σε αυτό το ύψος της Υμηττού, βρίσκονται δύο από τα σημαντικότερα σύμβολα του Παγκρατίου. Το συντριβάνι της Υμηττού, και το Πάλας του κ. Πόταγα.
Από τις δόξες των ταινιών της Φίνος Φιλμ την δεκαετία του ’60, μέχρι τους δύσκολους καιρούς των multiplex και των ταινιών δράσης, ο κ. Πόταγας με το δικό του Παλάτι, έδινε συνεχώς το παρόν. Μέχρι και το τέλος, τον συναντούσε κάνεις στο ταμείο του σινεμά, στο κυλικείο ή και στην έξοδο της αίθουσας, προκειμένου να καληνυχτίσει το κοινό του. «Συνηθίζω πάντα να είμαι στην πόρτα. Αρκεί όταν ο κόσμος βγαίνει να με χαιρετάει να με καληνυχτίζει. Όταν βγαίνει χαμογελαστός και με κοιτά καταλαβαίνω ότι του άρεσε η ταινία. Αυτό είναι που έχει σημασία.» Θα μου εκμυστηρευτεί σε συνέντευξη που είχα την τύχη να μου παραχωρήσει το περασμένο έτος. Χαμογελαστός, αισιόδοξος και πάντα πρόθυμος να συζητήσει για τον καλό κινηματογράφο. Με αυτές τις κουβέντες μπορεί να περιγράψει τον κ. Πόταγα, όποιος τον έχει γνωρίσει.
Καθαρόαιμη οικογενειακή επιχείρηση, το Πάλας θα αντέξει τα χτυπήματα του χρόνου και θα μείνει επί 9 δεκαετίες εκεί.Το Πάλας είναι η το πάθος για τον κινηματογράφο προσωποποιημένο. “Μόνο καλές ταινίες”, θα διαβάσει κανείς περνώντας από τον εξωτερικό χώρο του επιβλητικού αυτού κτίσματος. Την επιλογή των ταινιών έκανε αποκλειστικά ο κ. Πόταγας. «Έχω αυτόν τον τρόπο επιλογής ταινιών, να μην δυσανασχετεί ο κόσμος με το που βγαίνει.» Το πάθος, το συναίσθημα, η συγκίνηση, η χαρά, η δυσασχέτηση, το γέλιο, το κλάμα. Ο κ. Πόταγας με τη ζωή και το έργο του, χάρισε απλόχερα αυτά και ακόμα περισσότερα σε γενιές και γενιές Αθηναίων και όχι μόνο.
Ο θρυλικός αυτός κινηματογράφος, που πλησιάζει τον έναν αιώνα ζωής, έχασε τον θεμέλιο λίθο του. Και μαζί με το Παλάτι που θρηνεί την απώλεια ενός βασιλιά, έτσι θρηνούμε κι εμείς την απώλεια ενός ατόμου που αφιέρωσε τη ζωή του στην υπηρεσία της 7ης τέχνης.
Για τους τύπους, η κηδεία του κ. Πόταγα τελέστηκε το Σάββατο 26 Ιουνίου, στο 1ο Νεκροταφείο, στους Αγίους Θεοδώρους.
Πηγή: filmtrade.gr
