Το «The Snowman» είναι η νέα ταινία του Tomas Alfredson, με πρωταγωνιστές τους Michael Fasbender και Rebecca Fergunson. Αποτελεί μεταφορά του επιτυχημένου, ομώνυμου μυθιστορήματος του Jo Nesbø και στην Ελλάδα προβάλλεται από τις 12 Οκτωβρίου.
Είναι χειμώνας και βρισκόμαστε στη Νορβηγία. Μια εξαφανισμένη γυναίκα βρίσκεται βάναυσα δολοφονημένη. Η ομάδα του ιδιόρρυθμου ντετέκτιβ Harry Hole αναλαμβάνει την υπόθεση. Η συλλογή στοιχείων οδηγεί στη σύνδεση του περιστατικού με άλλες υποθέσεις εξαφανισμένων γυναικών. Κοινό χαρακτηριστικό σε όλες είναι ένας χιονάνθρωπος.
Ξεκινώντας από το trailer, έχουμε την υπογραφή ενός από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του είδους, φοβερά πλάνα και ταλαντούχους ηθοποιούς. Κι όμως, το τελικό προϊόν είναι πραγματικά απογοητευτικό. Τι συνέβη; Πάμε να το πιάσουμε από την αρχή.
Βασικά στοιχεία της ιστορίας έλειπαν, ενώ άλλα ήταν περιττά. Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας αναλώνεται στη συλλογή στοιχείων, με ένα ελάχιστο ποσοστό να περιέχει κάποια μορφή δράσης ή έστω αγωνίας. Από την πρώτη κιόλας ώρα κάποια πράγματα είναι αρκετά προφανή, μειώνοντας άμεσα το ενδιαφέρον. Ίσως, όσοι πήγαν έχοντας διαβάσει το βιβλίο να είχαν μια καλύτερη αντίληψη των πραγμάτων. Για τους υπολοίπους ήταν μια συνεχή προσπάθεια σύνδεσης στοιχείων, χωρίς αποτέλεσμα.
Σίγουρα ένα ακόμη, στοιχείο που απογοήτευσε ήταν οι χαρακτήρες. Συγκεκριμένα, ο Hole αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με τον αλκοολισμό, διεγείροντας το ενδιαφέρον του θεατή για το παρελθόν του ήρωα. Παρ’ όλα αυτά δεν υπήρξε ούτε μία αναφορά για το θέμα. Ακόμη, αν και μάθαμε τα κίνητρα του δολοφόνου, ποτέ δε μπήκαμε στην ψυχολογία του. Σε γενικές γραμμές οι χαρακτήρες ήταν μονοδιάστατοι. Άλλος ένας χαρακτήρας που φαινόταν πως θα παίξει σημαντικό ρόλο ήταν αυτός του J.K. Simons, που επίσης μείναμε με αναπάντητα ερωτήματα.
Τα μοναδικά στοιχεία που δεν αντιμετώπιζαν κάποιο πρόβλημα ήταν οι ερμηνείες και τα πλάνα. Από όλους τους ηθοποιούς έγινε μια αξιόλογη προσπάθεια, που δυστυχώς χάθηκε σε μια πολύ μέτρια ταινία. Το ίδιο συνέβη και με την εικόνα. Όμορφα τοπία και λήψεις με ωραίους χρωματισμούς που δημιουργούσαν ένα αισθητικά όμορφο αποτέλεσμα.
Όλοι γνωρίζουμε πόση δουλειά, αφοσίωση και χρήματα επενδύονται σε μία ταινία, οπότε είναι αρκετά απογοητευτικό να πηγαίνει χαμένος τόσος κόπος. Δυστυχώς το τελικό αποτέλεσμα, είναι πολύ μέτριο. Ακόμη δεν είναι από της ταινίες που προσφέρονται για ένα ευχάριστο δίωρο, διότι απαιτεί συνεχή προσοχή. Τελικά αξίζει να της δοθεί μία ευκαιρία; Προσωπικά, θα πρότεινα να περιμένετε το DVD, ώστε να τη νοικιάσετε από κάποιο video club.
Πρόταση: Αντίστοιχη φετινή ταινία, παρόμοιας θεματολογίας και ατμόσφαιρας είναι το «Wind River» που ξεπέρασε τις προσδοκίες.
