Ο έρωτας είναι ένα πολύπλοκο συναίσθημα, αδιαμφισβήτητα. Τόσο στην πραγματική ζωή όσο και σε αυτή πίσω από την οθόνη, η πορεία μιας σχέσης για το “checkpoint” – όπως συχνά παρουσιάζεται – είναι θυελλώδης και γεμάτη εκπλήξεις. Φυσικά, μια τόσο μεγάλη διαδικασία παίρνει και αρκετό χρόνο. Τι γίνεται, όμως, όταν αυτό το συναίσθημα απεικονίζεται ακαριαίο; Έχουμε ακούσει συχνά την έκφραση «έρωτας με την πρώτη ματιά», αλλά μπορεί να κάνει τον κύκλο του όταν η ίδια η ερωτική ιστορία έχει διάρκεια μιας ημέρας; Σε αυτές τις ταινίες, μπορούμε να δούμε ιστορίες που ξεκίνησαν σύντομα και τελείωσαν σύντομα, παρουσιάζοντάς μας τον έρωτα αλλιώς, ή τον έρωτα σε μία ημέρα.
Hiroshima Mon Amour (1959)
Η συγκεκριμένη ταινία αποτελεί μία από τις καλύτερες όλων των εποχών και όχι άδικα. Μια Γαλλίδα βρίσκεται για μία νύχτα με ένα Γιαπωνέζο στη Χιροσίμα και μέσω αυτής της συνεύρεσης, οι δυο τους αναπολούν τα τραύματα του παρελθόντος τους, τα οποία μπλέκονται με τη σύγχρονη ιστορία. Είναι καταδικασμένοι να κάνουν τους ίδιους κύκλους ξανά και ξανά, να παρατηρούν τα ίδια γεγονότα χωρίς να μπορούν να αλλάξουν τον ρου της ιστορίας. Η μνήμη και η λήθη τους βασανίζουν, ενώ ταυτόχρονα μπλέκονται μεταξύ τους το παρελθόν και το παρόν, κάνοντας δύσκολο ακόμα και για το θεατή να καταλάβει τι ισχύει και τι όχι, πόσο μάλλον και για τους χαρακτήρες.
Κάτι τόσο σύντομο, καταλήγει να ξεπερνάει τα χρονικά όρια της λογικής, καθώς τα πρόσωπα μπλέκονται με τις αναμνήσεις, δημιουργώντας υβρίδια συναισθημάτων που δεν απευθύνονται αποκλειστικά σε ένα μόνο άτομο. Ο έρωτας των δύο χαρακτήρων αποτελεί ένα παράδειγμα του έρωτα σε μία ημέρα, αλλά ταυτόχρονα είναι κάτι που ξεπερνάει την ανθρώπινη αντίληψη για το χρόνο αλλά και για την «κανονικότητα» των σχέσεων.
Weekend (2011)
Σε αυτή την ταινία που αποτέλεσε σταθμό για τον queer κινηματογράφο, o Russell συναντάει τον Glen σε ένα gay bar, και αυτό που και οι δύο θεωρούσαν ότι θα είναι απλά μια νύχτα μαζί εξελίσσεται σε κάτι πολύ πιο διαφορετικό. Η αυθεντικότητα της σχέσης που δημιουργείται ανάμεσά τους βασίζεται εν μέρει στην επερχόμενη «ημερομηνία λήξης», καθώς κανένας τους δεν περιμένει να συνεχιστεί αυτό που μοιράζονται αυτό το διήμερο. Ανοίγονται, λοιπόν, και οι δυο τους, δείχνοντας ο ένας στον άλλο μια ευάλωτη πλευρά, που στερεοτυπικά αργεί να εμφανιστεί στις σχέσεις.
Η οικειότητα που αναπτύσσεται μεταξύ τους είναι πρωτοφανής σε πρώτη ανάλυση, όμως βλέποντας την ταινία ξανά, καταλαβαίνουμε ότι οι άνθρωποι την επιζητούν, καθώς είναι πιο εύκολο να ανοιχτείς σε έναν ξένο, όταν γνωρίζεις ότι δεν πρόκειται να σε κρίνει, παρά σε κάποιον κοντινό σου άνθρωπο. Το όριο ανάμεσα σε αυτά τα δύο, όμως, συγχέεται και μέσω της εξαιρετικής ερμηνείας και των δύο πρωταγωνιστών, μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα την ψυχοσύνθεση και τη δυσκολία διαχείρισης της κατάστασης που βιώνουν οι χαρακτήρες.
Before Sunrise (1995)
Πώς μπορούν δυο άνθρωποι χωρίς καμία προηγούμενη σύνδεση να γνωριστούν και να ερωτευτούν μεταξύ τους στη διάρκεια μιας μόνο ημέρας; Είναι πολύ απλό: με μία από τις ωραιότερες ευρωπαϊκές πόλεις να κλέβει την παράσταση στο υπόβαθρο, η ιστορία της Celine και του Jesse προλαβαίνει να κάνει τον κύκλο της όσο αυτοί περπατάνε μέσα από τα δρομάκια της αυστριακής πρωτεύουσας και συζητούν για την αγάπη, τις σχέσεις και τη ζωή τους. Είναι δύσκολο να μην ονειρευτεί κάποιος να ζήσει ακριβώς το ίδιο σκηνικό, καθώς όλα κυλούν αβίαστα και η έλξη των δύο χαρακτήρων οδηγεί στον αναπόφευκτο έρωτά τους, που συνεχίζεται στο χρόνο μέσω των επόμενων ταινιών.
