Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, το Tonya Harding ήταν το δεύτερο πιο αναγνωρίσιμο όνομα στον πλανήτη για όλους τους λάθος λόγους. Ήταν η πρώτη Αμερικανίδα πατινέρ που κατάφερε να πραγματοποιήσει το τριπλό Axel και να διχάσει τους πάντες με την ατίθαση συμπεριφορά και την ανάμειξή της σε ένα από τα μεγαλύτερα αθλητικά σκάνδαλα. Το « I, Tonya » είναι το καυστικό, βιογραφικό δράμα που σκηνοθετεί ο γνωστός για το «Lars and The Real Girl» (2007), Craig Gillespie και πρωταγωνιστεί η Margot Robbie.
«Η αλήθεια δεν υπάρχει», αναφέρει η Margot στο trailer, «ο καθένας έχει τη δική του». Με αυτόν τον ισχυρισμό, ο σκηνοθέτης, με τον σεναριογράφο Steven Rogers επιλέγουν μια άμεση αφήγηση μέσα από τις συνεντεύξεις των εμπλεκομένων. Αποτέλεσμα αυτής της μεθόδου είναι η αμεσότητα, αλλά και η συμπόνια του κοινού προς τους χαρακτήρες. Το εντυπωσιακό της υπόθεσης είναι η ακρίβεια στην αναπαράσταση των γεγονότων βάσει πλάνων από συνεντεύξεις και διαγωνισμούς. Συγκεκριμένα, δείτε σε τι πιστότητα αναφερόμαστε στο συγκεκριμένο απόσπασμα από τη μετάδοση των Ολυμπιακών του 1994.
H ταινία πραγματεύεται ένα από τα μεγαλύτερα αθλητικά σκάνδαλα όλων των εποχών, χωρίς να διστάσει να στραφεί προς τη σκοτεινή πλευρά του αθλητισμού. Σημαντικό κομμάτι της ιστορίας ήταν πως η αξία της Harding δεν αναγνωριζόταν λόγω των μη αγωνιστικών κριτηρίων που εμπλέκονταν στις βαθμολογίες. Υπήρξε μία ατίθαση και ασυμβίβαστη αθλήτρια που πάνω της δεν μπορούσαν να κατοπτριστούν τα αμερικανικά πρότυπα στους διεθνείς οργανισμούς. Παρά το δύσκολο χαρακτήρα της, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις ικανότητές της ως αθλήτρια. Μέχρι σήμερα άλλες έξι αθλήτριες έχουν καταφέρει να πραγματοποιήσουν τη φιγούρα που την έκανε διάσημη.
Για τις ανάγκες της ταινίας ήταν αδύνατο να βρεθεί αθλήτρια που θα επιχειρούσε κάτι τόσο επικίνδυνο, λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οπότε, ήρθε η τεχνολογία να λύσει το πρόβλημα. Κάπου εδώ βρίσκεται και ένα από τα μειονεκτήματα της ταινίας. Τα ελάχιστα γραφικά ήταν αρκετά πρόχειρα και κακώς «ραμμένα», κάνοντάς τα εμφανή.
Στο υποκριτικό μέρος, τα πράγματα ήταν εκ διαμέτρου καλύτερα από το τεχνικό. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, που δύο εκ των τριών Oscars για τα οποία ήταν υποψήφια η ταινία αφορούσαν τις δύο πρωταγωνίστριες. Συγκεκριμένα, η Margot Robbie εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία της και μία ακόμη φορά απέδειξε πως πέρα από μια αιθέρια ύπαρξη είναι και ταλαντούχα. Αρκετά καλός στο πλάι της υπήρξε ο Sebastian Stan, στο ρόλο του πρώην συζύγου, ενώ η Allison Janney έκανε εξαιρετική δουλειά υποδυόμενη τη μητέρα, αποσπώντας και το μοναδικό αγαλματίδιο της ταινίας ως καλύτερη ηθοποιός σε Β’ Γυναικείο ρόλο. Φυσικά, δεν πρέπει να παραβλέψουμε και την ερμηνεία της μικρής και θαυματουργής McKenna Grace, που ήταν απολαυστική.
Τέλος, το «I, Tonya» αποπειράται να δώσει ελαφρυντικά σε μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, χωρίς όμως να προσφέρει άφεση αμαρτιών. Η εξωφρενικά απίστευτη ζωή της Tonya Harding, εξαρχής θύμιζε σενάριο ταινίας που και μόνο για εγκυκλοπαιδικούς λόγους αξίζει το χρόνο σας.
Fun Fact: Η πραγματική Tonya ποτέ δεν έβρισε την κριτική επιτροπή, αλλά όταν είδε την ταινία ευχήθηκε να το είχε κάνει.
