Η έννοια του πολιτισμού περιβάλλει όλα τα επιτεύγματα του ανθρώπου σε πνευματικό, υλικό και τεχνικό επίπεδο που τον βοηθούν στην καθημερινή του ζωή και του επέτρεψαν να διαχωρίσει τον πνευματικό από τον υλικό πολιτισμό.
Συνοπτικά, εκείνα τα επιτεύγματα του ανθρώπου τα οποία έχουν παραμείνει αναλλοίωτα στο χρόνο και αποτελούν αποδεικτικά στοιχεία του πολιτισμού του καθώς και της εξέλιξης του μπορεί να αποτελέσουν τα ήθη, τα έθιμα, η γλώσσα, η θρησκεία, οι τέχνες, οι επιστήμες, οι παραδόσεις, οι θεσμοί… Όλα τους προέρχονται από το παρελθόν, ζουν στο παρόν και προετοιμάζονται για το μέλλον.
Η ανάγκη του ανθρώπου για διαφύλαξη της κληρονομιάς αυτής για το απώτερο μέλλον συνέβαλε στην δημιουργία «φυλάκων» αυτής, τα μουσεία. Το μουσείο σύμφωνα με το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων είναι «ένας μη κερδοσκοπικός μόνιμος θεσμός/οργανισμός στην υπηρεσία της κοινωνίας και της ανάπτυξής της, ανοιχτός στο κοινό, ο οποίος αποκτά, συντηρεί, ερευνά, προβάλλει και εκθέτει την υλική και άυλη κληρονομιά της ανθρωπότητας και του περιβάλλοντός της, με στόχο την εκπαίδευση, μελέτη και ψυχαγωγία».
Ιστορικά παρατηρούμε ότι το μουσείο πέρασε από αρκετά στάδια μέχρι να αποκτήσει την μορφή που έχει σήμερα. Αρχικά υπήρξε ως χώρος που στεγάζονταν οι πνευματικοί άνθρωποι προς αναζήτηση έμπνευσης. Αργότερα ήταν ένα μέρος που θα γινόταν η φύλαξη σημαντικών αντικειμένων. Σήμερα θεωρείται ο χώρος που προσπαθεί αφενός να διαφυλάξει την πολιτιστική κληρονομιά αλλά και αφετέρου ως ένας χώρος που έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα για όποιον επιθυμεί να το ανακαλύψει.
Ο άνθρωπος εκείνος λοιπόν ο οποίος επιχειρήσει κάτι τέτοιο, άμεσα με την είσοδο του σε αυτό, γίνεται μέρος ενός ολόκληρου «είναι», ενός πολιτισμού. Συνδέεται με το παρελθόν του, γίνεται μάρτυρας της ανθρώπινης ιστορίας και του φυσικού πλούτου. Βλέπει, παρατηρεί, αφουγκράζεται αυτό που έχει να του πει το κάθε έκθεμα, συμπεραίνει και αποκτά γνώσεις. Το γεγονός αυτό βοηθά στην ευημερία του μουσείου το οποίο συνδέεται άμεσα με την λειτουργία και την εξέλιξη της κοινωνίας.
Φυσικά το μουσείο δεν έρχεται να αντικαταστήσει τους παραδοσιακούς κοινωνικούς φορείς π.χ. εκπαίδευση, οικογένεια κλπ, αλλά συνυπάρχει με αυτά και λαμβάνει το ρόλο του διαμεσολαβητή για την δια βίου εκπαίδευση και την ψυχαγωγία του ατόμου. Αφορά το σύνολο των ατόμων μίας κοινωνίας και όχι συγκεκριμένα άτομα όπως γινόταν παλαιότερα. Συμβαδίζει με την εξέλιξη τους και ανανεώνεται συνεχώς ώστε να ανταποκρίνεται στις εκάστοτε συνθήκες.
Το μουσείο λοιπόν φυλάσσει αυτό από το οποίο προήλθαμε, συνυπάρχει με αυτό που είμαστε, είναι έτοιμο να προβεί σε οποιαδήποτε αλλαγή και αποτελεί το «θησαυροφυλάκιο» του πολιτισμού του ανθρώπινου είδους και της εξέλιξης του.
