Μαζί με τον Όμηρο, ο Δάντης είναι ένας ακόμη ποιητής, που «ταξίδεψε» τον αναγνώστη στο μυστήριο της ζωής μετά θάνατον. Κατά τραγική ειρωνεία, αυτός που μας έδωσε τις τόσο παραστατικές εικόνες των ψυχών, που περιπλανώνται αέναα, έμελλε να βιώσει και ο ίδιος-μετά θάνατον-την ίδια μοίρα.
Η ζωή του Δάντη Αλιγκέρι είναι λίγο-πολύ γνωστή. Νεαρός έλαβε στη Φλωρεντία την πρώτη καθοδήγηση από το γνωστό ποιητή της εποχής, Μπρουνέτο Λατίνι, ενώ πρότυπό του υπήρξε ο Βιργίλιος. Αργότερα, ενεπλάκη στα πολιτικά ακολουθώντας τους Γουέλφους (οπαδούς του Πάπα) εναντίον των Γιβελίνων (οπαδών του Αυτοκράτορα). Οι Γουέλφοι κατάφεραν εν τέλει να ανεβούν στην εξουσία το 1292. Δεν άργησαν, όμως, να διασπαστούν σε 2 παρατάξεις: τους Λευκούς και τους Μαύρους. Αυτή τη φορά ο Δάντης ήταν χαμένος. Oι Λευκοί με τους οποίους παρατάχθηκε, ηττήθηκαν και ο ίδιος αναγκάστηκε να εξοριστεί. Έπειτα από ατέρμονη περιπλάνηση, βρήκε καταφύγιο στην αυλή του Γκουίντο ντα Πολέντα της Ραβέννας, ως το θάνατό του το 1321.
Ο Πολέντα έθαψε το Δάντη κάτω από ένα απλό περιστύλιο στο Biaccoforte, κοντά στην εκκλησία του Αγ. Φραγκίσκου, σκοπεύοντας να χτίσει αργότερα λαμπρότερο μνημείο. Η κυριαρχία του τελείωσε λίγο μετά το θάνατο του προστατευομένου του, αφήνοντας απραγματοποίητο το σχέδιο. Το 1483 ο Ενετός δήμαρχος της Ραβέννας, Bernando Bembo, μετέφερε τον τάφο στη δυτική πλευρά του Biaccoforte. Οι περιπέτειες του νεκρού δεν τελείωσαν εκεί. Η Φλωρεντία αναγνωρίζοντας εκ των υστέρων την αξία του Αλιγκέρι, διεκδίκησε το 1519 τα λείψανά του, έχοντας την υποστήριξη του Πάπα Λέοντος Χ, γόνου της πρωτεύουσας της Τοσκάνης. Προκειμένου να μην χάσει η Ραβέννα την τιμή, να θεωρείται η τελευταία κατοικία του ποιητή της Θείας Κωμωδίας, η αδελφότητα των Φραγκισκανών κρύβει το σώμα του ποιητή σε κοντινό μοναστήρι και στέλνει στην Τοσκάνη μια άδεια σαρκοφάγο. Το 1677 ο π.Antonio Santi τοποθετεί το λείψανο σε ξύλινη θήκη με εγχάρακτο το όνομα και την ημερομηνία θανάτου. Κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους (1810) η θήκη ξαναγυρνά κοντά στο Biaccoforte με μεγάλη μυστικότητα. Το 1865, εν μέσω ανασκαφών, το κιβώτιο ξαναβγαίνει στο φως, λεηλατείται από πολίτες, που σπεύδουν να αρπάξουν κομμάτια και τοποθετείται στο ναό της Morigia.
Δεκαετίες αργότερα, ένας άλλος πόλεμος ταράζει τον ύπνο του Δάντη. Στις 23/9/1944 η σωρός μεταφέρεται σε μια κοντινή φυτεία. Η κόλαση του Αλιγκέρι τελείωσε το Δεκέμβριο του 1945 με την επιστροφή του στη Morigia.
